Σε μια ακόμη κίνηση διατήρησης του κλίματος αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, προχώρησε η Τουρκία το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, επιλέγοντας αυτή τη φορά την αξιοποίηση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV). Η τουρκική δραστηριότητα εκδηλώθηκε με σειρά παραβιάσεων και παραβάσεων, με επίκεντρο την ευαίσθητη περιοχή του Νοτιοανατολικού Αιγαίου, επιβεβαιώνοντας τη συνέχιση μιας πάγιας τακτικής πίεσης.
Η αποτύπωση της τουρκικής δραστηριότητας
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), οι κινήσεις της Άγκυρας πραγματοποιήθηκαν μέσω δύο μεμονωμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ο συνολικός απολογισμός της ημέρας περιλάμβανε:
– Πέντε (5) παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου (Ε.Ε.Χ.).
– Τέσσερις (4) παραβάσεις των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας (Κ.Ε.Κ.) εντός του FIR Αθηνών.
Όπως επισημαίνεται από αρμόδιες πηγές, τα τουρκικά UAV κινήθηκαν σε περιοχές αυξημένης γεωστρατηγικής σημασίας, στοιχείο που καταδεικνύει τη σταθερή επιδίωξη της Τουρκίας να διατηρεί ενεργό το πεδίο έντασης στο Αιγαίο.
Στρατηγική «χαμηλής έντασης» με σαφή στόχευση
Στρατιωτικοί αναλυτές τονίζουν ότι η απουσία σχηματισμών μαχητικών αεροσκαφών και η αποφυγή εμπλοκών τύπου dogfight δεν είναι τυχαία. Αντιθέτως, συνιστούν συνειδητή επιλογή της Άγκυρας, η οποία μέσω των UAV εφαρμόζει μια στρατηγική ελεγχόμενης έντασης. Με τον τρόπο αυτό, η Τουρκία επιχειρεί να δοκιμάσει τα αντανακλαστικά της ελληνικής αεράμυνας, επιδιώκοντας παράλληλα τη δημιουργία τετελεσμένων με μειωμένο κόστος και ρίσκο, σε σύγκριση με τις πτήσεις επανδρωμένων μαχητικών.
Σταθερή απάντηση και διαρκής επιφυλακή
Παρά τη χρήση μη επανδρωμένων μέσων, η στάση της Αθήνας παραμένει σταθερή και αποφασιστική. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται σε διαρκή ετοιμότητα, με τα τουρκικά αεροσκάφη να αναγνωρίζονται και να αναχαιτίζονται σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και την πάγια εθνική πρακτική.
Η συστηματική καταγραφή των τουρκικών προκλήσεων από την ελληνική πλευρά αναδεικνύει τη συνεχιζόμενη απόκλιση της Άγκυρας από τις διακηρύξεις περί αποκλιμάκωσης, αποκαλύπτοντας ότι η αμφισβήτηση του status quo στο Αιγαίο εξακολουθεί να αποτελεί αμετακίνητο πυλώνα της τουρκικής στρατηγικής.
