Όλοι ξέρουμε την αίσθηση...
Εργάζεστε λίγο πιο δύσκολα από ό, τι νομίζατε και ξαφνικά τα χέρια σας είναι γεμάτα με ιδρώτα. Χάρη σε νέες έρευνες, αυτή η σφραγίδα της ανθρώπινης φυσιολογίας θα μπορούσε σύντομα να μεταφερθεί στα ρομπότ.
Μια ομάδα ρομποτικών και χημικών επιστημόνων έχει σχεδιάσει ελαστικά δάχτυλα τα οποία αυτομάτως στάζουν νερό όποτε τα μηχανήματα ανεβάζουν θερμοκρασία. Το ίδιο το ρομπότ δεν ρυθμίζει την θερμοκρασία: Αντίθετα, έχει μια επίστρωση ζελατίνας, ανάλογη με το ανθρώπινο δέρμα, με πόρους που ανοίγουν όταν θερμαίνονται, απελευθερώνοντας το υγρό από μέσα.
Περιγράφοντας το Science Robotics, τα ιδρωμένα δάχτυλα φαίνεται να χαρακτηρίζεται ένα δειλό αλλά σίγουρο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση για το σχεδιασμό ρομπότ με πλαστικό, ύφασμα ή άλλα μονωτικά στοιχεία.
Αυτά τα ρομπότ θα χρειαστούν έναν τρόπο ρύθμισης της θερμοκρασίας τους, κάτι που δεν απαιτεί έναν εσωτερικό υπολογιστή, λέει ο συν-συγγραφέας της μελέτης Rob Shepherd, ρομποτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Cornell. "Οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν πολλά αντανακλαστικά και αυτόνομα πράγματα", λέει. "Αυτή η στάση απέναντι στη ρομποτική θα είναι σημαντική."
Όπως τα αυτοκίνητα και οι υπολογιστές, τα ρομπότ μπορούν να υπερθερμανθούν. Εάν δεν κρυώσουν, τα γρανάζια μπορούν να αλλοιωθούν. Άλλοι ρομποτικοί έχουν ήδη δείξει ότι το νερό που τρέχει μέσα από μηχανήματα μπορεί να το κρατήσει λειτουργικό - για παράδειγμα, το Kengoro το ανθρωποειδές ρομπότ μπορεί να κάνει pushups επ 'αόριστον χάρη σε αυτό το σύστημα.
Αλλά το Kengoro είναι βασικά όλο μέταλλο και πολλοί ερευνητές, συμπεριλαμβανομένου του Shepherd, πιστεύουν ότι το μέλλον της ρομποτικής περιλαμβάνει πολλά πιο μαλακά υλικά.
Για να δοκιμάσει την ιδέα, ο Shepherd και η ομάδα του σχεδίασαν μια επίστρωση για να κρατήσουν τα δάκτυλα των ρομπότ που είναι κατασκευασμένα από πλαστικό παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιείται στους φακούς επαφής. Μια αντλία ενσωματωμένη σε κάθε μεταλλικό δάκτυλο πιέζει το νερό μέχρι την επιφάνεια του υλικού. Τα δάχτυλα δεν διαρρέουν μια σταγόνα έως ότου η θερμότητα που παράγεται από την κίνηση θερμαίνει το πλαστικό έως και 86 βαθμούς Φαρενάιτ. Το πλαστικό χαλαρώνει, ανοίγοντας τους πόρους του. Το νερό υπό πίεση ρέει έξω, και τα δάχτυλα...ιδρώνουν.
Η εφίδρωση επιβραδύνει λίγο το ρομποτικό χέρι και η δεξαμενή νερού είναι περιορισμένη.
