«Πατάξαι σε Κύριος εν έλκει πονηρώ επί τα γόνατα και επί τας κνήμας, ώστε μη δύνασθαι ιαθήναι». Δια τούτο όλοι οι Εβραίοι οι από την Ασίαν έχουν εις την κεφαλήν κασίδαν και οι από την Αφρικήν έχουν εις τα πόδια έλκη, και οι από την Αμερικήν έχουν αδυναμίαν εις τους οφθαλμούς και τρέχουν οι οφθαλμοί των.
Οι δε Ραββίνοι ως ιατρικόν εύρον να αλείφωνται με αίμα χριστιανικόν,
δια τούτο κλέπτουν τα χριστιανικά παιδία δια να λαμβάνωσι το αίμα των, και διατρυπώσιν όλον το σώμα δι’ αιχμηρών εργαλείων εν σχήματι μικράς λόγχης.
Πάντως δια τους αμφιβάλλοντας λέγω, ότι η ομόφωνος αύτη κραυγή τόσων χριστιανικών λαών, επικυρουμένη υπό των γεγονότων και τόσων χιλιάδων ετών της Ιστορίας, και εκ των δικαστικών αποφάσεων και εκ του περιωνύμου εκ δέκα τόμων θρησκευτικού εβραϊκού βιβλίου του Ταλμούδ,
όπου γράφει «Τωβ σχεμπαγγοϊμ χερώγ», ήτοι «άγιος ο Χριστιανόν σφαγιάζων»,
δεν δύναται ν’ αφίση αμφιβολίαν δια τας μυστηριώδεις εξαφανίσεις των Χριστιανοπαίδων, προς συλλογήν αίματος.
ΠΗΓΗ: ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΔΟΓΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 1960, ΑΝΑΤΥΠΩΣΙΣ 1981, ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ, σ. 187.
