Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η επίσημη θέση της Τουρκίας ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως δεν αποτελεί διεθνή νομική οντότητα, αλλά ένα τουρκικό ίδρυμα που υπάγεται στην τουρκική Νομαρχία, είναι γνωστή και τώρα έρχεται ξανά στην επικαιρότητα, με αφορμή σύγκληση συνάντησης των Πατριαρχών Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων στην Κωνσταντινούπολη.
Τουρκική ιστοσελίδα αναφέρει τον όρο «Βατικανοποίηση», η οποία χρησιμοποιείται συχνά στην τουρκική εθνικιστική και πολιτική ρητορική ως επιχείρημα για να αποτραπεί η αναγνώριση της διεθνούς και οικουμενικής υπόστασης του Πατριαρχείου.
Η τουρκική ιστοσελίδα turkdegs αναφέρει:
"Ο Οικουμενικός Πατριάρχης του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου του Φαναριού, Βαρθολομαίος, ετοιμάζεται να συγκαλέσει τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων στην Κωνσταντινούπολη, στις 30 Νοεμβρίου.
Ο ελληνικός Τύπος, ωστόσο, γράφει ότι η συνάντηση δεν θα πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη αλλά στη λεγόμενη «Κωνσταντινούπολη»· επιχειρούν να παρουσιάσουν το Φανάρι ως το «κέντρο των τεσσάρων αρχαίων πατριαρχείων», ως την κεφαλή μιας πενταμερούς θρησκευτικής δομής που σχηματίζεται παράλληλα με τη Ρώμη, και ως το διοικητικό κέντρο της παγκόσμιας Ορθοδοξίας.
Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη θρησκευτική συγκέντρωση!
Στόχος είναι η μετατροπή του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου του Φαναριού από θρησκευτικό ίδρυμα που υπόκειται στους νόμους της Δημοκρατίας της Τουρκίας, σε ένα υπερεθνικό κέντρο ανάλογο του Βατικανού, προικισμένο με πολιτική και διπλωματική εξουσία.
Η σχέση που έχει διαμορφωθεί από αυτή τη δομή με την Εκκλησία της Κύπρου δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Σήμερα, ο Γεώργιος, ο οποίος ηγείται της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου, στρέφεται ανοιχτά κατά της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων. Ισχυρίζεται ότι η Τουρκία επιχειρεί να «τουρκοποιήσει» την Κύπρο, καλεί τους Έλληνες και τους τουρίστες να μην επισκέπτονται την ΤΔΒΚ και απαιτεί την παράδοση της Κερύνειας στη διοίκηση των Ελληνοκυπρίων.
Αυτή η εκκλησία, που εκπροσωπείται από ένα πρόσωπο το οποίο τρέφει εχθρότητα προς την τουρκική παρουσία, αρνείται την ύπαρξη του κράτους του τουρκοκυπριακού λαού και εγείρει αξιώσεις για την Κερύνεια, είχε συμπεριληφθεί προηγουμένως στη συνάντηση των πατριαρχών στην Κωνσταντινούπολη.
Τώρα ερωτώ:
Πώς είναι δυνατόν να φιλοξενείται στην Κωνσταντινούπολη αυτή η νοοτροπία, η οποία επιδεικνύει ανοιχτά εχθρότητα προς την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους;
Θα μετατραπεί το κυρίαρχο έδαφος της Δημοκρατίας της Τουρκίας σε κέντρο συνάντησης και πολιτικής αλληλεγγύης για τους εχθρούς της Τουρκίας;
Επιδιώκεται άραγε η ίδρυση ενός δεύτερου Βατικανού στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο θα λειτουργεί εκτός του ελέγχου της Τουρκίας;
Με ποια νομική εξουσιοδότηση εμφανίζεται ο Οικουμενικός Πατριάρχης του Φαναριού ως ο πολιτικός και διοικητικός ηγέτης της παγκόσμιας Ορθοδοξίας;
Ενώ η Ελλάδα αρνείται να αναγνωρίσει τους μουφτήδες που εκλέγονται από τους Τούρκους στη Δυτική Θράκη, κλείνει τα τουρκικά σχολεία το ένα μετά το άλλο και αφήνει τα ιστορικά τζαμιά να ρημάζουν, γιατί η Τουρκία να προβαίνει συνεχώς σε παραχωρήσεις προς αυτή τη δομή;
Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο του Φαναριού δεν είναι κράτος. Ο Βαρθολομαίος δεν είναι αρχηγός κράτους. Και η Κωνσταντινούπολη δεν είναι «Κωνσταντινούπολη».
Η Δημοκρατία της Τουρκίας δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψει, στο έδαφός της, τη συγκέντρωση εχθρών της Τουρκίας ή τον σχηματισμό κράτους εν κράτει που επιδιώκει να μετέχει στην κυριαρχία μας!", αναφέρει το ίδιο.
Οι τουρκικές αρχές και οι εθνικιστικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι η αναγνώριση του «Οικουμενικού» τίτλου ή η παραχώρηση ειδικού καθεστώτος αυτονομίας στο Φανάρι (παρόμοιου με αυτό του Βατικανού στη Ρώμη) θα δημιουργούσε ένα «κράτος εν κράτει» μέσα στην Κωνσταντινούπολη.
Με βάση αυτή τη συλλογιστική, η Άγκυρα επιμένει να θεωρεί τον Πατριάρχη ως θρησκευτικό ηγέτη μόνο της ελληνορθόδοξης μειονότητας της Τουρκίας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έχει ζητήσει ποτέ τη δημιουργία κράτους ή εδαφικής αυτονομίας (στα πρότυπα του Βατικανού). Αυτό που ζητά σταθερά είναι ο σεβασμός της ιστορικής του ιδιότητας ως «Πρώτου μεταξύ ίσων» (Primus inter pares) στην παγκόσμια Ορθοδοξία, η θρησκευτική ελευθερία, η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, καθώς και το δικαίωμα διαχείρισης των βακουφίων (ιδρυμάτων) του, για τα οποία μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) έχει εκδώσει καταδικαστικές αποφάσεις κατά της Τουρκίας
