Μια ιδιαίτερα σημαντική ημέρα ξημερώνει για την Ορθόδοξη Εκκλησία και το χριστεπώνυμο πλήρωμα καθώς το ημερολόγιο δείχνει 29 Ιανουαρίου. Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη σε μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της χριστιανικής πίστης και συγκεκριμένα στην Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Πρόκειται για μια εορτή που τιμά όχι μόνο τη μνήμη του Αγίου αλλά και την επιστροφή του ιερού του σκηνώματος στον τόπο όπου διακόνησε ως επίσκοπος και πνευματικός πατέρας.
Η σημερινή γιορτή αποτελεί αφορμή για πνευματική περισυλλογή αλλά και για να ευχηθούμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα που φέρουν το όνομα του Αγίου. Σύμφωνα με το εορτολόγιο τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι ο Ιγνάτιος ο Ιγνάτης και η Ιγνατία οι οποίοι δέχονται τις ευχές συγγενών και φίλων.
Η σημασία της Ανακομιδής των Λειψάνων
Το γεγονός που τιμάται σήμερα δεν είναι η κοίμηση του Αγίου αλλά η μεταφορά των λειψάνων του. Ο Άγιος Ιγνάτιος ο οποίος υπήρξε μια φωτεινή προσωπικότητα των πρώτων χριστιανικών αιώνων βρήκε μαρτυρικό θάνατο στη Ρώμη. Μετά το φρικτό τέλος του στο Κολοσσαίο όπου ρίχθηκε στα θηρία τα ελάχιστα εναπομείναντα λείψανά του μεταφέρθηκαν με ευλάβεια πίσω στην Αντιόχεια.
Η επιστροφή αυτή θεωρήθηκε θείος θησαυρός για την Εκκλησία της Αντιόχειας. Η Ανακομιδή των λειψάνων αποτελεί στην εκκλησιαστική παράδοση μια πράξη που επιβεβαιώνει την τιμή προς το σώμα του Αγίου το οποίο υπήρξε ναός του Αγίου Πνεύματος. Για τους πιστούς η σημερινή ημέρα υπενθυμίζει τη θυσία και την αταλάντευτη πίστη του Ιγνατίου ο οποίος δεν δίστασε να ομολογήσει τον Χριστό μπροστά στους ισχυρούς της εποχής του.
Ο βίος και το έργο του Ιγνατίου του Θεοφόρου
Ο Άγιος Ιγνάτιος κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία της Εκκλησίας καθώς διετέλεσε Επίσκοπος Αντιοχείας. Η προσωνυμία Θεοφόρος που του αποδίδεται δηλώνει πως έφερε τον Θεό μέσα στην καρδιά του και πως ολόκληρη η ύπαρξή του ήταν αφιερωμένη στη θεία λατρεία. Υπήρξε διάδοχος των Αποστόλων στον θρόνο της Αντιόχειας και ποιμενάρχης που φρόντιζε το ποίμνιό του με αυτοθυσία σε καιρούς δύσκολους και επικίνδυνους για τους Χριστιανούς.
Η δράση του ενόχλησε την ρωμαϊκή εξουσία και συγκεκριμένα τον αυτοκράτορα Τραϊανό. Η άρνησή του να θυσιάσει στα είδωλα και η σταθερή του ομολογία πίστεως οδήγησαν στη σύλληψή του. Ο δρόμος προς το μαρτύριο ήταν μακρύς καθώς μεταφέρθηκε από την Αντιόχεια στη Ρώμη δεμένος και φρουρούμενος. Ωστόσο ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού δεν σταμάτησε να διδάσκει και να στηρίζει τους πιστούς με τις επιστολές του οι οποίες αποτελούν μέχρι και σήμερα σπουδαία κείμενα της χριστιανικής γραμματείας.
Το μαρτυρικό τέλος στη Ρώμη
Η κατάληξη της επίγειας πορείας του Αγίου Ιγνατίου γράφτηκε στο αμφιθέατρο της Ρώμης. Εκεί διατάχθηκε να ριφθεί στα πεινασμένα λιοντάρια για τέρψη του όχλου. Το μαρτύριό του ήταν φρικτό καθώς τα θηρία τον κατασπάραξαν αφήνοντας ανέπαφα μόνο τα μεγαλύτερα οστά και την καρδιά του. Η παράδοση αναφέρει πως ο Άγιος επιθυμούσε διακαώς το μαρτύριο για να ενωθεί πλήρως με τον Χριστό τον οποίο αγάπησε περισσότερο από τη ζωή του.
Μετά τον θάνατό του οι πιστοί που τον συνόδευαν ή βρίσκονταν στη Ρώμη μάζεψαν με δέος τα ιερά του λείψανα. Αυτά τα τίμια λείψανα μεταφέρθηκαν ξανά στην Αντιόχεια όπου έγιναν δεκτά με τιμές και κατάνυξη αποτελώντας πηγή δύναμης και παρηγοριάς για τους διωκόμενους Χριστιανούς.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ
Ὡς θησαυρὸν πλουτοποιῶν δωρημάτων, τὴν τῶν λειψάνων σου μυρίπνοον θήκην, τὴ ποίμνη σου μετήγαγον ἐκ Ρώμης εὐσεβῶς, ἧσπερ τὴν ἐπάνοδον, ἑορτάζοντες ποθῶ, χάριν ἀρυόμεθα, πολλαπλῶν ἰαμάτων, τοὺς σοὺς ἀγῶνας μέλποντες ἀεί, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε ἔνδοξε.
