Κλίμα έντονης ανησυχίας και προβληματισμού διαμορφώνεται τις τελευταίες ημέρες στις τάξεις των μοναχών, μοναζουσών και ιερομονάχων ανά την επικράτεια. Αφορμή στέκεται η νέα θεσμική δυνατότητα που παρέχεται πλέον για την καταγραφή του μοναχικού ονόματος στα ληξιαρχικά βιβλία. Παρά το γεγονός ότι η ρύθμιση παρουσιάζεται από την πολιτεία ως προαιρετική, στους κόλπους της Εκκλησίας και ειδικότερα στις μοναστικές αδελφότητες, ερμηνεύεται ως μια εν δυνάμει «παγίδα» που εγείρει σοβαρά συνειδησιακά και πνευματικά ζητήματα.
Ο φόβος της ασυμβατότητας και η αλλαγή ταυτότητας
Σύμφωνα με πληροφορίες από το vimaorthodoxias.gr , η ουσία του προβλήματος εντοπίζεται στη γραφειοκρατική αλληλουχία που πυροδοτεί η δήλωση. Μέχρι σήμερα, η αλλαγή ονόματος κατά την κουρά ή τη χειροτονία παρέμενε μια πράξη με αμιγώς εκκλησιαστική αναφορά, ενώ στα δημόσια έγγραφα και τις ταυτότητες διατηρούνταν το βαπτιστικό όνομα. Αυτό το καθεστώς εξασφάλιζε την ταύτιση των ληξιαρχικών στοιχείων με τα αστυνομικά έγγραφα.
Πλέον, οι μοναχοί επισημαίνουν τον κίνδυνο πως, εάν κάποιος προχωρήσει στη δήλωση του μοναχικού του ονόματος στο ληξιαρχείο, θα δημιουργηθεί αυτόματα αναντιστοιχία με την παλαιά αστυνομική ταυτότητα, η οποία αναγράφει μόνο το κατά κόσμον όνομα.
Ο «Δούρειος Ίππος» του Προσωπικού Αριθμού
Το κρίσιμο σημείο της αντίδρασης εστιάζεται στο τι ακολουθεί αυτή την αναντιστοιχία. Μοναχοί από μονές της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας υποστηρίζουν ότι η ασυμβατότητα με τα κρατικά μητρώα θα οδηγήσει αναγκαστικά στην έκδοση νέας ταυτότητας. «Η αλλαγή ταυτότητας συνεπάγεται ταυτόχρονη απόδοση Προσωπικού Αριθμού, κάτι που πολλοί από εμάς συνειδησιακά απορρίπτουμε», τονίζουν χαρακτηριστικά.
Η ψηφιακή ενοποίηση των στοιχείων του πολίτη υπό το Υπουργείο Εσωτερικών αντιμετωπίζεται με καχυποψία από πνευματικούς κύκλους, οι οποίοι υπογραμμίζουν ότι η μοναχική ιδιότητα συνιστά μια υπαρξιακή και εκκλησιολογική μετάβαση που δεν πρέπει να εντάσσεται μηχανιστικά σε κρατικές βάσεις δεδομένων.
Η στάση του Αγίου Όρους και η οδηγία για αποχή
Ιδιαίτερη βαρύτητα προσλαμβάνουν οι αντιδράσεις από την Αθωνική Πολιτεία. Αγιορείτες πατέρες εκφράζουν τον φόβο ότι ρυθμίσεις που ξεκινούν ως προαιρετικές επιλογές, συχνά εξελίσσονται σε υποχρεωτικές δεσμεύσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για μελλοντικές πιέσεις.
Μπροστά σε αυτό το νέο τοπίο, η άτυπη αλλά σαφής οδηγία που μεταφέρεται από ηγουμένους και πνευματικούς πατέρες προς τα μέλη των αδελφοτήτων είναι η στάση αναμονής. Συγκεκριμένα, προτρέπουν να μη δηλωθούν προς το παρόν τα μοναχικά ονόματα στο ληξιαρχείο. Ζητούμενο για τον μοναστικό κόσμο είναι να υπάρξουν ρητές και ξεκάθαρες θεσμικές εγγυήσεις ότι η διαδικασία δεν θα αποτελέσει μοχλό έμμεσου εξαναγκασμού για την αλλαγή ταυτότητας και την αποδοχή των νέων ψηφιακών προτύπων.
Το ζήτημα φαίνεται πως μόλις άνοιξε, αναδεικνύοντας τις λεπτές ισορροπίες στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας στην εποχή της ψηφιακής διακυβέρνησης.
