Του Matthew Heimbach (TradYouth ) / ΚΟ
Ένα από τα πράγματα που πραγματικά με πειράζει είναι όταν εθνικιστές αρνούνται να υποστηρίξουν άλλους εθνικιστές* γιατί κάποιο άλλο κίνημα θα μπορούσε να βρίσκεται σε ένα διαφορετικό μέρος του πολιτικού φάσματος σε σχέση με την οικονομία ή κάποια κοινωνική πολιτική. Η παγκόσμια συμμαχία κατά του διεθνισμού περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία θρησκευτικών παραδόσεων, εθνοτήτων και πολιτιστικών αξιών. Αν η Ορθόδοξη Ρωσία, το Σιιτικό Ιράν, η κοσμική Συρία, και η αθεϊστική Κίνα μπορούν να συνεργαστούν σε ένα οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό μπλοκ ενάντια στον Σιωνισμό και τις δυνάμεις της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, όλοι οι εθνικιστές θα πρέπει να βρουν τρόπους για να βάλουν στην άκρη τις διαφορές και να σταθούν ενωμένοι ενάντια στις δυνάμεις του νεο-αποικιακού παγκόσμιου καπιταλισμού.
Η Επανάσταση της Βενεζουέλας υπήρξε στόχος της Αμερικής, από τότε που ξεκίνησε. Προηγουμένως, όταν ο Τσάβες ήταν στην εξουσία, οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα χρηματοδοτούσαν ομάδες για να γίνει πραξικόπημα. Αυτό προσωρινά δούλεψε.
Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να καταστρέψουν τη Βενεζουέλα και την Σοσιαλιστική Επανάστασή της, όπως ακριβώς έχουν δοκιμάσει να το κάνουν στην Κούβα εδώ και δεκαετίες. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι ούτε Αριστερή, ούτε Δεξιά. Είναι Παγκοσμιοποιητική (globalist). Οι καπιταλιστές της Νέας Υόρκης χρηματοδότησαν τους Μπολσεβίκους στη Ρωσία με εκατομμύρια δολάρια και ατελείωτα φιλικά δημοσιεύματα στον Τύπο γιατί πίσω από μία φαινομενική ιδεολογία, οι Εβραίοι ολιγάρχες και οι «εθνικοί» συνεργάτες τους επιλέγουν πάντα την παγκοσμιοποίηση πάνω από τα υποτιθέμενα δόγματά τους και τις παρουσιαζόμενες φιλοσοφίες τους.
«Ελευθερωτής της Λιβύης, Θα μείνει στην ιστορία ως ένας μεγάλος μαχητής, ένας επαναστάτης και ένας μάρτυρας». – Hugo Τσάβες για το θάνατο του συνταγματάρχη Καντάφι.
Όπως ακριβώς και στο παρελθόν, η αφοσίωση των Δυτικών ολιγαρχών εξαρτάται καθαρά από ποια κυβέρνηση, κίνηση, ή καθεστώς θα ταιριάξει καλύτερα στη διαδικασία διάλυσης της εθνικής, εθνοτικής και θρησκευτικής ταυτότητας. Οι ΗΠΑ θα υποστηρίξουν τους υποτιθέμενους «φασίστες» στην Ουκρανία αν αγωνίζονται για λογαριασμό των Εβραίων ολιγαρχών και του ΝΑΤΟ και στη συνέχεια το θα το γυρίσουν από την άλλη για να υποστηρίξουν ριζοσπαστικές ομάδες της Αριστεράς στη Ρωσία, και όλα αυτά με την πρόθεση να προωθήσουν τον διχασμό στα έθνη και να τα ‘ανοίξουν’ προς την εξουσία και την επιρροή της globalist ατζέντας τους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν την φιλο-Λευκή Νότια Αφρική και την Ροδεσία, αφού αυτό κατέστη πολιτικά σκόπιμο, αλλά επίσης εργάστηκαν στη συνέχεια για να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την Σοσιαλιστική Επανάσταση του Κάστρο στην Κούβα, όλα αυτά επειδή αυτές οι κυβερνήσεις, ανεξάρτητα αν ευθυγραμμίζονται οι απόψεις τους στην πολιτική ή την οικονομία – αντιστάθηκαν στο κάλεσμα για ανεξέλεγκτο καπιταλισμό και έλεγχο (των χωρών τους) από πολυεθνικούς οργανισμούς και Εβραίους τραπεζίτες.
Στα μάτια των ελίτ, κάθε έθνος που θέλει να αγωνιστεί για τον δικό του συμφέρον πρέπει να συνθλιβεί. Από τον Σαντάμ στο Ιράκ μέχρι τον συνταγματάρχη Καντάφι στη Λιβύη και τα τύμπανα του πολέμου να χτυπάνε συνεχώς απέναντι στο Ιράν, η εθνική κυριαρχία ήταν ο εχθρός των ελεγχόμενων από τους Σιωνιστές Ηνωμένων Πολιτειών και ως εκ τούτου οποιαδήποτε χώρα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εναντίον, τις περισσότερες φορές, είναι σύμμαχος στον δικό μας μεγαλύτερο αγώνα.
Η Βενεζουέλα είναι αριστερή και σοσιαλιστική , αλλά είναι αντι-παγκοσμιοποιητική. Αν συναντιόμουν ποτέ με τον Ούγκο Τσάβες και μιλούσαμε για θέματα πίστης, εθνικής ταυτότητας, και οικονομίας θα είχαμε πιθανότατα άγριες συζητήσεις. Αλλά θα βρίσκαμε κοινό έδαφος, στην αντίθεσή μας στην παγκοσμιοποίηση και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν ήταν ποτέ υπέρ των συμφερόντων του αμερικανικού λαού, αλλά ήθελε μόνο να χρησιμοποιήσει το αίμα μας και τα χρήματά μας για προωθήσει τα συμφέροντας της παγκοσμιοποίησης.
Όπως ο Τσάβες τόνισε «Ο μεγάλος καταστροφέας του κόσμου, και η μεγαλύτερη απειλή … εκπροσωπείται από τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ». Αυτό δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως ενέργειες του αμερικάνικου λαού, αλλά της προδοτικής του κυβέρνησης που εδώ και δεκαετίες ελέγχει και χειραγωγεί τις κυβερνήσεις και τις οικονομίες της Λατινικής Αμερικής, ενάντια στα συμφέροντα του λαού μας και των λαών της Λατινικής Αμερικής.
Ο Τσάβες κατανόησε ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ήταν πραγματικά εβραϊκός ιμπεριαλισμός. Σε ένα διάγγελμά του τα Χριστούγεννα το 2005 δήλωσε «Οι απόγονοι εκείνων που σταύρωσαν τον Χριστό … έχουν γίνει κύριοι του πλούτου του κόσμου, μια μειοψηφία έχει γίνει κύριος του χρυσού του κόσμου, του ασημιού, των ορυκτού πλούτου, του νερού, των πλούσιων εδαφών, της βενζίνης, του πλούτου και έχει συγκεντρώσει τα πλούτη σε ένα μικρό αριθμό χεριών».
Ο Τσάβες είχε επίσης εκτεταμένες σχέσεις με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο, είχε προχωρήσει σε οικονομικές συμφωνίες με το Ιράν, και στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσε την αστυνομία του για να ψάξει εβραϊκές συναγωγές και σχολεία πολλές φορές για αντι-επαναστατικές δραστηριότητες. Ο Τσάβες επέτρεπε σε κρατικά κιόσκια να πουλάνε αντίγραφα των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών και ένας Εβραίος δημοσιογράφος παραπονέθηκε το 2010, όταν η εκστρατεία του Τσάβες εξέθετε την εβραϊκή καταγωγή του πολιτικού του αντιπάλου και το είχε κάνει θέμα της εκστρατείας του, ανέφερε ότι η Βενεζουέλα είχε «επίσημα επικυρώσει τον Αντισημιτισμό».
Στη Βενεζουέλα,
«ένας Εβραίος βουλευτής δέχτηκε επίθεση δημοσίως από τον πρόεδρο του Γραφείου της Πολιτείας Μιράντα (μέλος του στενού κύκλου του Τσάβες), με τον ισχυρισμό ότι οι Εβραίοι είχαν σκοτώσει τον Ιησού Χριστό και έτσι τους άξιζε να σφαχτούν από τον Χίτλερ. Λίγο μετά από αυτό, το μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο για Docencia Participativa, εκπαιδευτικό ινστιτούτο που συνδέεται με την κυβέρνηση, άρχισε να δημοσιεύει γελοιογραφίες με γκροτέσκες στερεοτυπικές καρικατούρες Εβραίων, με τις περισσότεροι από αυτές να κατηγορούν την παγκόσμια εβραϊκή κοινότητα, ότι έχει ατζέντα για παγκόσμια κυριαρχία».
Κατοχικα Νεα
