Γράφει ο Χρήστος Αποστολίδης, δικηγόρος
Οι μεταναστευτικές ροές βαίνουν καθημερινά αυξανόμενες, η ανάγκη δημιουργίας (συνήθως χωρίς σχεδιασμό) νέων hot spot καθίσταται απαραίτητη, στη χώρα εγκλωβίζονται δεκάδες χιλιάδες ποικίλων εθνικοτήτων μετανάστες, η υπομονή των οποίων σταδιακά εξαντλείται και από την άλλη πλευρά η ελληνική βουλή ασχολείται με χιλιοειπωμένες καταγγελίες διαφθοράς, η διερεύνηση των οποίων παραπέμπεται διαχρονικά στις καλένδες.
Οι καθαρά για λόγους λαϊκής κατανάλωσης και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης προτεινόμενες εξεταστικές επιτροπές είναι βέβαιο ότι θα κυριαρχήσουν στην επικαιρότητα το επόμενο χρονικό διάστημα, καθοδηγώντας το ενδιαφέρον των χειραγωγούμενων πολιτών σε ένα σοβαρό μεν, αλλά όχι πρωτεύον στην παρούσα χρονική συγκυρία ζήτημα, τη στιγμή που είναι περίπου βέβαιο και η μεταπολιτευτική ιστορία μας έχει διδάξει ότι ανάλογες επιτροπές σχεδόν πάντα δεν καταλήγουν πουθενά.
Το μείζον θέμα της έλευσης τις αμέσως επόμενες ημέρες των εκπροσώπων των Θεσμών με ρητή εντολή να τελειώσει η διαπραγμάτευση και να ψηφιστούν πριν το Πάσχα τα δρακόντεια και αντιαναπτυξιακά νομοσχέδια (φορολογικό και ασφαλιστικό), ούτως ώστε να ολοκληρωθεί επιτέλους η επί μήνες παρατεινόμενη μνημονιακή αξιολόγηση, επιχειρείται να λάβουν χώρα εν κρυπτώ, απέναντι σε μια κοινή γνώμη που θα βομβαρδίζεται από τις συνήθως κενές ουσιαστικού περιεχομένου αποκαλύψεις των χρονοβόρων και αδιέξοδων εξεταστικών επιτροπών.
Η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, που νιώθει πλέον πρόσφυγας και παρείσακτος στην ίδια του την πατρίδα, η εξακολουθούμενη άκριτη φοροεπιδρομή χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια περιορισμού των γιγαντιαίων κρατικών δαπανών σε συνδυασμό με τη μονοδιάστατη αλλά και δαπανηρή φροντίδα και ενασχόληση με τους μετανάστες που κατακλύζουν την Ελλάδα, ανταποκρινόμενοι στη συνειδητή πολιτική των ανοιχτών συνόρων, η οποία παρότι αποδείχτηκε στην πράξη καταστροφική και αποτυχημένη, εντούτοις ουδόλως εγκαταλείφθηκε, όλα λοιπόν αυτά δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα αγανάκτησης ολωσδιόλου απογοητευμένων νεόπτωχων, που αισθάνονται εγκλωβισμένοι στην ίδια τους την πατρίδα, αναζητώντας απεγνωσμένα οδό διαφυγής και μετοίκησης.
Όμως Έθνος χωρίς ελπίδα και χωρίς την ηγεσία που θα εμπνεύσει και θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών είναι δυστυχώς καταδικασμένο και πανταχόθεν ευάλωτο. Και σε αυτή τη χρονική στιγμή το μοναδικό που προέχει είναι η μεταστροφή της ψυχολογίας των Ελλήνων και η παροχή έμπρακτων κινήτρων ενίσχυσης των παραγωγικών δυνάμεων και των αναπτυξιακών δυνατοτήτων αυτού του ευλογημένου τόπου.
ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Υπ. Διδάκτωρ Νομικής Σχολής Α.Π.Θ
