ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ-Ισλάμ-ακροδεξιά: Αυτός που ζει από τη μάχη με έναν εχθρό, έχει προσωπικό συμφέρον να διατηρήσει τον εχθρό του ζωντανό…

Δημοσίευση: 15 Μαρτίου 2019, 1:43 μμ | Ανανέωση: Μάρτιος 16, 2019 στις 3:54 πμ

Του Μάνου Χατζηγιάννη


22 Ιουλίου 2011. Πραγματοποιείται από τον υπερεθνικιστή Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ η διπλή τρομοκρατική επίθεση στη Νορβηγία κατά την οποία 77 άτομα χάνουν τη ζωή τους.

22 Ιουλίου 2016. 18χρονος Ιρανογερμανός με αντισλαμική ρητορική σκορπάει το θάνατο σε εμπορικό κέντρο του Μονάχου

15 Μαρτίου 2019. Τραγωδία στη Νέα Ζηλανδία μετά την τρομοκρατική επίθεση σε δύο τζαμιά στην πόλη Κράιστσερτς με την παραδοχή πως ο δράστης είχε “εξτρεμιστικές απόψεις” . Ο Αυστραλός μακελάρης σε μανιφέστο του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστηρίζει ότι «εκπροσωπεί τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων και άλλων εθνικιστών» προσθέτοντας ότι «πρέπει να διασφαλίσουμε την ύπαρξη των ανθρώπων μας και το μέλλον των λευκών παιδιών».

Ποιος θα κατασπαράξει πρώτος τον κόσμο; Φονταμενταλιστές του Ισλάμ ή ακροδεξιοί φονιάδες;


Η κατάσταση μοιάζει πλέον εκτός ελέγχου. Η δράση γεννά αντίδραση και όσο οι τζιχαντιστές χτυπούν στην Δύση με “μοναχικούς λύκους”, βανάκια, λεωφορεία, επιθέσεις σε κεντρικά σημεία κλπ τόσο η ακροδεξιά τρίβει τα χέρια της…

Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη η ακροδεξιά δεν πέφτει κάτω από τη θέση του τρίτου κόμματος. Η ξενοφοβία είναι το νέο αντικείμενο του πόθου κάθε αντιπολίτευσης που επιδιώκει να γίνει κυβέρνηση. Στα περισσότερα μέρη δυστυχώς έχουν μπερδέψει την έννοια του πατριωτισμού με αυτήν του ακραίου εθνικισμού. Στην τελευταία του συνέντευξη ο Μητροπολίτης Πειραιώς έδωσε πού εύστοχα την διαφορά: “Εθνικισμός είναι μια παθογένεια του εθνισμού γιατί όλοι που αγαπούν την πατρίδα τους δεν μισούν τις άλλες πατρίδες”

Και βέβαια η μάχη φανατικού Ισλάμ-ακροδεξιάς δεν ειναι μονάχα ευρωπαϊκό ίδιον…. Τα κατορθώματα του Ντόναλντ Τράμπ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού αποδεικνύουν πως οι…αγκαλιές των ΗΠΑ-που άλλοτε υπήρξαν γη της Επαγγελίας για τους μετανάστες- όλο και μικραίνουν.

Με λίγα λόγια η Ευρώπη, αλλά και οι ΗΠΑ, αλλά όπως αποδείχτηκε στην Νέα Ζηλανδία και όλος ο κόσμος τελικά, μοιάζουν με το κουφάρι ενός θηράματος που πάνω του έχουν πέσει δύο σαρκοβόρα θηρία. Και βέβαια σε αυτή τη μάχη δεν πρόκειται να υπάρξει νικητής αφού όπως είπε και ο Νίτσε “Αυτός που ζει από τη μάχη με έναν εχθρό, έχει προσωπικό συμφέρον να διατηρήσει τον εχθρό του ζωντανό”…

Η Νέα Ζηλανδία πάντως είχε καταγράψει λίγα τρομοκρατικά περιστατικά στη σύντομη ιστορία της και η απειλή γενικά θεωρείτο πολύ χαμηλή. Φευ…

Συγκεκριμένα τελευταία φορά που η τρομοκρατία απασχόλησε την Νέα Ζηλανδία ήταν το 2010 και είχε να κάνει με αεροπειρατεία. Το 2010, μια πρόσφυγας από την Σομαλία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης εννέα ετών για αεροπειρατεία αεροπλάνου δύο χρόνια νωρίτερα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2008, η Asha Ali Abdille επιβιβάστηκε σε αεροπλάνο στο Blenheim που ήταν προορισμένο για το Christchurch. Πλησίασε τους πιλότους περίπου 10 λεπτά μετά την αναχώρηση και τους είπε ότι είχε δύο βόμβες. Τους απειλούσε με ένα μαχαίρι ζητώντας το αεροπλάνο να στραφεί προς την Αυστραλία, σε διαφορετική περίπτωση απειλούσε πως θα το συντρίψει. Κατά την προσγείωση στο Christchurch, ο πιλότος κατάφερε να την αφοπλίσει μετά από πάλη.

Ας επανέλθουμε όμως στην ακροδεξιά τρομοκρατία.

Μετά το χτύπημα στο Μόναχο αναπτύχθηκε και από τον γράφοντα και επιβεβαιώθηκε κι από άλλους αναλυτές η θεωρία για την «τρομοκρατία των αγανακτισμένων» που το χέρι τους οπλίζει η απελπισία.

Τότε τα κίνητρα του 18χρονου δεν απείχαν πολύ από την ακροδεξιά ρητορεία περί των “κακών ξένων” που ταράζουν την ησυχία της Δύσης και απειλούν την αγγελικά πλασμένη πραγματικότητά της.

Δεν μας έφτανε δηλαδή η παραδοσιακή ακροδεξιά βία, τύπου Μπρέιβικ ή σαν τον Αυστραλό στην Νέα Ζηλανδία που το…τερμάτισε κάνοντας και live αναμετάδοση, δείγμα πως κάτι δεν πάει καλά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχει προκύψει και μια νέα τάξη, μια συντηρητική ομάδα μεταναστών δεύτερης γενιάς που είναι εγκλωβισμένοι ανάμεσα στο χρώμα τους ή τη φυλή τους και την χώρα που έμαθαν να αποκαλούν πατρίδα.

Όσον αφορά πάντως το μακελειό στα τζαμιά το Εθνικό Μέτωπο της Νέας Ζηλανδίας, ένα κόμμα που εμμένει στην ιδεολογία του λευκού εθνικισμού, καταδίκασε αμέσως την επίθεση, εκφράζοντας διαφωνία με οποιαδήποτε δολοφονία αθώων ανθρώπων ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.

Παρόλα αυτά ο δράστης του Μονάχου ήταν υπερήφανος Ιρανός και Γερμανός «Άρειος». Μισούσε τους Άραβες και τους Τούρκους και τον διακατείχε αίσθημα ανωτερότητας απέναντί τους. Θεωρίες παρόμοιες με το μανιφέστο του Αυστραλού μακελάρη των τζαμιών.

Το μανιφέστο του Αυστραλού μακελάρη Brenton Tarrant πάντως ζητούσε ειδικότερα τη δολοφονία της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Δήμαρχου του Λονδίνου Σαντίκ Χαν.

Το κακό πλέον είναι πως δεν μιλάμε μονάχα για στενόμυαλους και ακραίους γηγενείς νοσταλγούς του ναζισμού και των φυλετικών διακρίσεων, αλλά και για μιμητές τους ακόμη και προερχόμενους από τα σπλάχνα ενός προηγούμενου μεταναστευτικού κινήματος.

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι δύο:

Πρώτον: Ποιοι επενδύουν στην αντιπαράθεση Χριστιανών-Ισλάμ;

Δεύτερον: Πως θα επηρεαστεί το μεταναστευτικό ζήτημα;

Όσον αφορά στο πρώτο η αντιπαράθεση συνεχίζεται και σε πολιτικό επίπεδο. Στη Γαλλία και στη Δανία η μαντίλα ή η μπούρκα. Στη Γερμανία τα τζαμιά. Τα σκίτσα του Μωαμεθ επίσης στη Δανία αλλά και στο γαλλικό περιοδικό. Οι μιναρέδες και το δημοψήφισμα στην Ελβετία. Ο σταυρός στην Βαυαρία. Και άλλα πολλά παραδείγματα…

Με όλα αυτά μαζί και με κάθε ένα ξεχωριστά διατηρείται άσβεστη η θρησκευτική αντιπαράθεση. Και μάλιστα σε μια περίοδο που υποτίθεται πως βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες για Διαθρησκειακό Διάλογο.

Ενώ για άλλα κι άλλα σφυρίζει αδιάφορα, για το χτύπημα στα τζαμιά το Φανάρι αντέδρασε άμεσα.

Σε ανακοίνωσή του αναφέρει : “O Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και τα μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία συνεδριάζει από το πρωί σε τακτική συνεδρίασή της για το μήνα Μάρτιο, εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους για τη δολοφονική επίθεση κατά πολιτών που βρισκόντουσαν σε δύο ισλαμικά Τεμένη της πόλης Christchurch της Νέας Ζηλανδίας. Ο Παναγιώτατος και οι Συνοδικοί Αρχιερείς καταδικάζουν απερίφραστα κάθε τρομοκρατική ενέργεια καθώς και κάθε πράξη μίσους και φονταμενταλισμού και καλούν όλους να εργαστούν, μέσω του διαλόγου, για τη διαφύλαξη του αγαθού της ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας. Στις οικογένειες των θυμάτων εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή τους ενώ εύχονται κουράγιο και ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Ο Παναγιώτατος επικοινώνησε με τον επιχώριο Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας Μύρωνα και του ζήτησε να μεταφέρει το παραπάνω μήνυμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς τις Αρχές, τη μουσουλμανική Κοινότητα και συνολικά στον λαό της Ν.Ζηλανδίας”.

Σχετικά με το δεύτερο ερώτημα τα πράγματα μπερδεύονται. Η Δύση και κυρίως η «Γηραιά Ήπειρος» το τελευταίο διάστημα έχει δεχτεί ένα μεγάλο κύμα μεταναστών. Η χώρα μας πληγώνεται καθημερινά μη μπορώντας να διαχειριστεί το κύμα αυτό ως ένας εκ των βασικών τόπων υποδοχής τους. Και χωρίς ουσιαστικά την ευρωπαϊκή υποστήριξη.

Δυστυχώς έχει φωλιάσει ο σκεπτικισμός και η αμφιβολία για τις προθέσεις κάθε μη Χριστιανού που πατάει το πόδι του στην Ευρώπη.Ούτως ή άλλως οι περισσότερες κυβερνήσεις στις χώρες της ΕΕ λαμβάνουν το τελευταίο διάστημα μέτρα με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης του μεταναστευτικού κύματος στις κοινωνίες τους. Κάποιοι επιδιώκουν ξεκάθαρα να ριζώσει και ο φόβος για την απειλή μιας υποτιθέμενης «ισλαμικής τρομοκρατίας»;

Μήπως κάποιοι επενδύουν συστηματικά στο διχασμό;

Στην Ελλάδα

Κι όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν μακρινά για την χώρα μας, αλλά είναι; Σε λίγες μέρες ανοίγει τις πύλες του το τζαμί στον Ελαιώνα. Την ίδια στιγμή η Χρυσή Αυγή έχει εδραιώσει την δυναμική της στην ελληνική κοινωνία, η ψευτοαριστερή κυβέρνηση εξοφλάει γραμμάτια ηλίθιας προοδευτικότητας απαγορεύοντας εμβατήρια ή κατεβάζοντας τον Σταυρό στην Μυτιλήνη και παράλληλα σαν ντόκτορ Τζέκιλ και μιστερ Χάιντ μετατρέπεται σε διώκτη φανταστικών εχθρών και να υπονοούνται προληπτικές συλλήψεις στο πιο αυταρχικό καθεστώς που γνώρισε τα τελευταία χρόνια ο τόπος μας.