Ο σάλος για τον «μισογύνη Όμηρο» προκλήθηκε από τις δηλώσεις της ηθοποιού Λουπίτα Νιόνγκο κατά την πρεμιέρα της ταινίας «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν. Η ηθοποιός εξέφρασε την ενόχλησή της για την περιορισμένη και μονοδιάστατη εκπροσώπηση των γυναικών στα αρχαία ομηρικά έπη, «κατηγορώντας» τον Όμηρο ότι αφιέρωσε πολύ λίγο χρόνο στις γυναίκες.
Η τοποθέτηση αυτή πυροδότησε έντονες αντιδράσεις. Μέρος του κοινού αντέδρασε αρνητικά, επισημαίνοντας την ιστορική και λογοτεχνική αξία του έργου και ζητώντας σεβασμό στην εποχή που γράφτηκε. Άλλοι, ωστόσο, υποστήριξαν την κριτική της για τα ζητήματα φύλου.
Ο Όμηρος δεν θεωρείται μισογύνης, καθώς στα έργα του οι γυναίκες κατέχουν κεντρικό, ισχυρό και συχνά αξιοσέβαστο ρόλο, παρά τους περιορισμούς της πατριαρχικής εποχής του.
Αν και πρόσφατα το θέμα ήρθε ξανά στο προσκήνιο με αφορμή τις δηλώσεις της ηθοποιού Λουπίτα Νιόνγκο για τη νέα ταινία "Οδύσσεια" του Κρίστοφερ Νόλαν, η φιλολογική ανάλυση δείχνει ότι ο ποιητής προσεγγίζει τα γυναικεία πρόσωπα με βαθιά ανθρωπιά
.Οι γυναικείες μορφές στα ομηρικά έπη
Πηνελόπη: Αποτελεί το σύμβολο της πίστης, της ευφυΐας και της εσωτερικής δύναμης, καθώς διαχειρίζεται μόνη της ένα ολόκληρο βασίλειο και αντιμετωπίζει τους μνηστήρες.
Ανδρομάχη: Παρουσιάζεται με απόλυτο σεβασμό στην Ιλιάδα, εκπροσωπώντας τη συζυγική αγάπη, τη μητρότητα και τον πόνο του πολέμου.
Ναυσικά: Μια νεαρή κοπέλα με ελεύθερη προσωπικότητα, θάρρος και ευγένεια, που βοηθά καθοριστικά τον Οδυσσέα.
Θεές με απόλυτη ισχύ: Η Αθηνά και η Ήρα δεν είναι απλώς παρούσες, αλλά κινούν τα νήματα των εξελίξεων, καθορίζοντας τη μοίρα των ηρώων.
Ο Όμηρος αποτυπώνει την κοινωνία της Εποχής του Χαλκού. Οι γυναίκες συχνά αντιμετωπίζονται ως "έπαθλα" πολέμου (όπως η Βρισηίδα) ή θεωρούνται υπαίτιες για καταστροφές (όπως η Ωραία Ελένη).
Ωστόσο, αυτό αντανακλά τα κοινωνικά δεδομένα της εποχής και όχι προσωπικό μίσος του δημιουργού προς το γυναικείο φύλο. Αντίθετα με μεταγενέστερους δημιουργούς (όπως ο Ησίοδος), ο Όμηρος προβάλλει τη γυναικεία νόηση και ψυχολογία με μοναδικό τρόπο.
Η γυναίκα είτε ως βασίλλισα, είτε ως μητέρα, είτε ως οτιδήποτε άλλο πάντα είχε κυρίαρχο ρόλο στην ελληνική ιστορία.
