Το κοινοβουλευτικό σκηνικό θύμισε για άλλη μια φορά καλοστημένη θεατρική παράσταση, όπου οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι αλλά ο χαμένος είναι πάντα ο ίδιος...
Το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, το οποίο περιελάμβανε την περιβόητη ρύθμιση για τους ενήμερους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη, πέρασε από την Ολομέλεια, επιβεβαιώνοντας πως η πολιτική σκηνή επιβιώνει μόνο μέσα από την παραποίηση της πραγματικότητας.
Ο υπουργός Κυριάκος Πιερρακάκης στάθηκε στο βήμα με περίσσιο θράσος, επιχειρώντας να πουλήσει τη συμμόρφωση με μια δικαστική απόφαση ως… μεγαλειώδη κοινωνική παρέμβαση. Μας είπε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η απόφαση να σταματήσει η παράνομη, τοκογλυφική πρακτική των funds (που χρέωναν τόκους πάνω σε ολόκληρο το κεφάλαιο) δεν είναι αναγκαστική υποχώρηση λόγω της απόφασης 6/2026 του Αρείου Πάγου, αλλά «συνειδητή πολιτική επιλογή» και πράξη «πολιτικής ευθύνης».
Η νομιμοποιημένη ληστεία και τα καθρεφτάκια
Ας μιλήσουμε με τα νούμερα που έδωσε το ίδιο το υπουργείο για να καταλάβουμε το μέγεθος της κοροϊδίας. Σε στεγαστικό δάνειο 100.000 ευρώ, ο τόκος από 453 ευρώ τον μήνα, κατρακυλά στο 1,4 ευρώ. Το συνολικό όφελος για τον δανειολήπτη μπορεί να φτάσει τις 46.000 ευρώ.
Προσέξτε την ορολογία, βαφτίζουν «όφελος» τα χρήματα που το χρηματοπιστωτικό σύστημα παρακρατούσε καταχρηστικά! Η αναδρομική ισχύς από την 1η Απριλίου 2019 δεν είναι κάποιου είδους χάρη· είναι η επιστροφή των κλεμμένων (μέσω διαγραφής μελλοντικών δόσεων) στους 100.000 νοικοκυραίους που μάτωναν για να παραμείνουν ενήμεροι, την ώρα που οι servicers αλώνιζαν με τις ευλογίες του κράτους.
Ο τσακωμός της συμφοράς και η "αντιγραφή"
Ενώ η κυβέρνηση χτίζει το δικό της αφήγημα φιλευσπλαχνίας, η αντιπολίτευση δίνει τα ρέστα της σε υποκρισία. Αντί να υπάρξει ένα ενιαίο, σκληρό μέτωπο απέναντι στην τραπεζική ασυδοσία, είδαμε έναν φτηνό διαγκωνισμό πατρότητας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ –το κόμμα που θεσμοθέτησε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς– καταψήφισε (επί της αρχής) και μίλησε για πίεση των εξελίξεων. Το ΠΑΣΟΚ, διά στόματος Παύλου Γερουλάνου, αποφάσισε ότι το πρόβλημα δεν είναι η αφαίμαξη του κόσμου, αλλά το... copyright, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι «αντιγράφει το ΠΑΣΟΚ» και τις προτάσεις της Χαριλάου Τρικούπη. Από κοντά και η Ελληνική Λύση με το ΚΚΕ, που ζητούν μεν οριζόντιες λύσεις, αλλά παραμένουν εγκλωβισμένοι στη στείρα ρητορική.
Κανένα κόμμα δεν έχει το θάρρος να αγγίξει το πραγματικό πρόβλημα, που είναι το σκανδαλώδες νομικό πλαίσιο υπέρ των funds, ειδικά για όσους βρίσκονται εκτός νόμου Κατσέλη (στον εξωδικαστικό μηχανισμό).
Η πολιτική σκηνή επιλέγει να μοιράζει ψίχουλα νομιμότητας, περιμένοντας από τον λαό να χειροκροτήσει αυτούς που τον έβαλαν, εξ αρχής, στο στόμα του λύκου.
