Έχουμε χάσει πλέον κάθε επαφή με τη λογική.
Η τηλεόραση για ακόμη μία φορά, μετατρέπεται σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα πιο στυγερά εγκλήματα της εισαγόμενης βίας.
Το σχόλιο του Παύλου Τσίμα στον αέρα του ΣΚΑΪ για τα όσα εφιαλτικά εκτυλίσσονται στο Μπέλφαστ, ήταν η επιτομή της προπαγάνδας που προσπαθεί να πείσει τους Ευρωπαίους πολίτες ότι για τη σφαγή τους... φταίνε οι ίδιοι.
Τι ακριβώς συνέβη στο Μπέλφαστ; Στις 10 το βράδυ, σε κεντρικό δρόμο, ένας Σουδανός αλλοδαπός βγάζει μαχαίρι και προσπαθεί να κόψει το κεφάλι ενός ανυποψίαστου περαστικού. Ένας κανονικός, τζιχαντιστικού τύπου αποκεφαλισμός, ο οποίος απετράπη την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή επειδή επενέβησαν άλλοι πολίτες.
Τι ακούσαμε γι' αυτό από τον κ. Τσίμα; Ότι πρόκειται για μια «κακή, αποκρουστική εικόνα». Και ο δράστης; Αναφέρθηκε απλώς ως «ένας άνθρωπος». Ούτε λέξη για το φόντο, ούτε λέξη για την ωμή βία. Το απόλυτο γείωμα της φρίκης.
Φταίει το... Brexit και ο Έλον Μασκ
Και αφού το περιστατικό υποβαθμίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες, ήρθε η ώρα για το γνωστό παραμύθι της αναζήτησης άλλοθι.
Ποιος φταίει λοιπόν που οι Βρετανοί και οι Ιρλανδοί έχουν βγει στους δρόμους; Σύμφωνα με το αφήγημα, φταίει το Brexit! Οι Βρετανοί, μας λένε, τα βρήκαν σκούρα με την οικονομία, έπεσαν έξω και τώρα ψάχνουν τον «εύκολο στόχο» στους μετανάστες.
Δηλαδή, οι απλοί πολίτες βλέπουν καθημερινά βιασμούς, μαχαιρώματα κατά ριπάς, γκετοποίηση των γειτονιών τους, αλλά αντιδρούν... επειδή ανέβηκε ο πληθωρισμός. Οι κυβερνήσεις σε Ισπανία και Βρετανία βαφτίζουν πεισματικά τα εγκλήματα ως «μεμονωμένα περιστατικά», κλείνοντας τα μάτια στη ραγδαία ισλαμοποίηση, αλλά ο ένοχος είναι όσοι ζητούν το αυτονόητο. Απελάσεις!
Φυσικά, επειδή το παραμύθι δεν πείθει πια κανέναν, πρέπει να βρεθεί ένας "μπαμπούλας". Ο κ. Τσίμας έδειξε τον Έλον Μασκ και το "X", χαρακτηρίζοντάς τον ρατσιστή που υποδαυλίζει τη βία και θυμίζει δεκαετία του '30. Ξεχνούν βέβαια να πουν ότι το "X" είναι η μόνη πλατφόρμα που αρνείται να λογοκρίνει τα βίντεο της φρίκης, ξεμπροστιάζοντας το αφήγημα των παραδοσιακών ΜΜΕ.
Η ύβρις των Σεπτεμβριανών: Όταν η προπαγάνδα προσβάλλει την Ιστορία
Το σημείο, όμως, που ξεπερνά κάθε όριο και αγγίζει τα όρια της εθνικής ύβρεως, είναι η σύγκριση που επιστρατεύτηκε για να δαιμονοποιηθούν οι αντιδράσεις των πολιτών. Ο Παύλος Τσίμας δεν δίστασε να παρομοιάσει την οργή των Ιρλανδών με το Πογκρόμ και τα Σεπτεμβριανά στην Κωνσταντινούπολη!
Εξίσωσε δηλαδή το ένστικτο αυτοσυντήρησης ενός λαού —που βγαίνει στο δρόμο (έστω και με ακραίο τρόπο) επειδή αρνείται να δει την πατρίδα του να παραδίδεται στους σφαγείς— με το κατευθυνόμενο, βαθύ κράτος της Τουρκίας και τον βάρβαρο όχλο που ξερίζωσε, βίασε και κατέσφαξε τον Ελληνισμό της Πόλης το '55.
Κάποτε, οι ξένες μυστικές υπηρεσίες διέθεταν πολύ πιο ευφυές δυναμικό για να περάσουν τη γραμμή τους στην Ελλάδα. Σήμερα, στην απεγνωσμένη τους προσπάθεια να επιβάλουν την ατζέντα τους, τα ισοπεδώνουν όλα.
Η βία δεν γεννιέται από τον «ρατσισμό» των πολιτών, γεννιέται από την ατιμωρησία αυτών που απαιτούν να μας κόβουν τα κεφάλια στις ίδιες μας τις γειτονιές.