Σε μια καυστική και αιχμηρή πολιτική αντεπίθεση προχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, εξαπολύοντας σφοδρότατη επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η νέα αυτή πολιτική «έκρηξη» ήρθε ως άμεση απάντηση στις αιχμές που άφησε ο πρωθυπουργός —κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στον ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 98,9— αναφορικά με τους χειρισμούς και την περίοδο διακυβέρνησης του κ. Σαμαρά.
Ο πρώην πρωθυπουργός κατηγορεί ευθέως την ηγεσία του Μαξίμου ότι επιχειρεί απεγνωσμένα να αποπροσανατολίσει την ελληνική κοινή γνώμη από τις αποτυχίες και τα σοβαρά εθνικά αδιέξοδα, επισημαίνοντας μάλιστα τα «ανεπιτυχή αποτελέσματα» στην πρόσφατη ψηφοφορία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) σχετικά με τις τουρκολυβικές παρανομίες.
Με ύφος δηκτικό και ασυμβίβαστο, ο κ. Σαμαράς σημειώνει χαρακτηριστικά τη δήλωσή του:«Όσο λοιπόν κι αν προσπαθεί ο κ. Μητσοτάκης να ταΐσει, δήθεν, τον κόσμο με "πίτσες" και "χωριάτικα", ο ελληνικός λαός γνωρίζει, κρίνει και συγκρίνει...»
Ακολουθεί αυτούσια η οργισμένη και αποκαλυπτική δήλωση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά:
«Αντί ο πρωθυπουργός να ανησυχεί για τα ανεπιτυχή αποτελέσματα στην ψηφοφορία στον ΟΗΕ για τις Τουρκολιβυκές παρανομίες, ασχολείται με το κατά πόσον η κυβέρνησή μου το ...2012-2014 έκανε διάλογο με την Τουρκία. Πολύ κοντή μνήμη θεωρεί ο κ. Μητσοτάκης πως έχουν οι Έλληνες. Του θυμίζω λοιπόν. Τότε δεν υπήρχε το παράνομο Τουρκολυβικο μνημόνιο. Δεν υπήρχε τουρκική navtex διαρκείας στο Αιγαίο. Δεν υπήρχε η «Γαλάζια Πατρίδα» ως το επίσημο δόγμα της Τουρκίας κατά της Ελλάδας. Δεν στηρίξαμε σε κανέναν ΟΑΣΕ τον πρωταγωνιστή της "Γαλάζιας Πατρίδας" Σινιρλίογλου, που σήμερα προκλητικά προωθεί η Τουρκία για Γ.Γ του ΟΗΕ. Δεν υπήρχαν τα γεγονότα της Κάσου. Δεν είχε γίνει η Αγία Σοφία τζαμί. Εμείς δεν ξεπλύναμε διεθνώς την Τουρκία υπογράφοντας Συνθήκη Φιλίας μαζί της. Με δυο λόγια, την εποχή εκείνη δεν δημιουργήθηκε από την Τουρκία κανένα τετελεσμένο σε βάρος μας! Όσο λοιπόν κι αν προσπαθεί ο κ. Μητσοτάκης να ταΐσει, δήθεν, τον κόσμο με "πίτσες" και "χωριάτικα", ο ελληνικός λαός γνωρίζει, κρίνει και συγκρίνει...»