Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Φωτιά βάζει με συνέντευξη του, ο Mohammad Tawhidi (γνωστός στο διαδίκτυο ως "Imam of Peace") στον συντηρητικό σχολιαστή Dinesh D'Souza, για την πολιτική της αριστεράς ειδικά στην Ευρώπη και την σχέση της ειδικά με τους ακραίους ισλαμιστές.
Στο απόσπασμα αυτό, ο Tawhidi περιγράφει τη δική του οπτική γωνία από την περίοδο που, όπως ισχυρίζεται, ήταν ο ίδιος μέλος ισλαμιστικών φονταμενταλιστικών κύκλων, το γιατί οι ισλαμιστές στηρίζουν πολιτικά την αριστερά στην Ευρώπη.
Ο Tawhidi υποστηρίζει ότι οι ισλαμιστές εξτρεμιστές στη Δύση επιλέγουν στρατηγικά να ψηφίζουν την πολιτική αριστερά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το σκεπτικό πίσω από αυτή την επιλογή βασίζεται στην αντίληψη περί χειραγώγησης.
Ο Ιμάμης ισχυρίζεται ότι οι εξτρεμιστές θεωρούν την προοδευτική αριστερά πιο εύκολα επηρεάσιμη ή «χειραγωγίσιμη» λόγω της έμφασης που δίνει σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης, σε αντίθεση με τους συντηρητικούς, τους οποίους έβλεπαν ως πιο δογματικούς και δύσκολους στο να συμβιβαστούν στις αρχές τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Άνδρας των ΜΑΤ στην Ομόνοια πέταξε κρότου-λάμψης μέσα στο Μετρό και αποχαιρέτησε ειρωνικά τους πολίτες (βίντεο)
Ο Ιμάμης υποστηρίζει ότι οι ισλαμιστές ριζοσπάστες ενθαρρύνουν την αριστερά να επικεντρώνεται σε κοινωνικά ζητήματα της Δύσης (όπως τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, οι αμβλώσεις και η κλιματική αλλαγή), θεωρώντας ότι οι εσωτερικές πολιτικές και πολιτισμικές διαιρέσεις αποσπούν την προσοχή των δυτικών κοινωνιών από ευρύτερες ιδεολογικές απειλές.
Σύμφωνα με αυτή την οπτική, οι ριζοσπάστες ισλαμιστές δεν ενδιαφέρονται για την προοδευτική ατζέντα της αριστεράς (με την οποία μάλιστα διαφωνούν ριζικά σε δογματικό επίπεδο), αλλά τη βλέπουν ως ένα εργαλείο για την επίτευξη των δικών τους μακροπρόθεσμων στόχων.
Η εστίαση της Δύσης σε έντονες πολιτισμικές συγκρούσεις (culture wars) θεωρείται από τους ριζοσπάστες ως ένας τρόπος να διχαστούν και να εξασθενήσουν οι δυτικές κοινωνίες εκ των έσω.
Οι ακραίοι ισλαμιστές εκμεταλλεύονται την υπεράσπιση της πολυπολιτισμικότητας και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων από την αριστερά. Με αυτόν τον τρόπο, αποκτούν πολιτική κάλυψη και προστασία από την κριτική, βαφτίζοντας συχνά κάθε έλεγχο των δραστηριοτήτων τους ως «ισλαμοφοβία».
Όσο η Δύση ασχολείται με εσωτερικά κοινωνικά ζητήματα, δημιουργείται ένα «τυφλό σημείο» όσον αφορά την αναγνώριση και την αντιμετώπιση του οργανωμένου πολιτικού ισλάμ (ισλαμισμού), το οποίο λειτουργεί παράλληλα και μεθοδικά.
Ωστόσο, οι πολιτικοί επιστήμονες και οι αναλυτές της εκλογικής συμπεριφοράς επισημαίνουν ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και αμφίδρομη. Ενώ ορισμένες ακραίες ομάδες μπορεί να σκέφτονται με αυτούς τους όρους, η πλειοψηφία των μουσουλμάνων ψηφοφόρων στη Δύση επιλέγει αριστερά ή κεντροαριστερά κόμματα για πρακτικούς λόγους επιβίωσης (όπως η κοινωνική πρόνοια, η προστασία από τις διακρίσεις και οι μεταναστευτικές πολιτικές) και όχι βάσει κάποιου ενιαίου, μυστικού σχεδίου.
Ταυτόχρονα, πολλοί συντηρητικοί μουσουλμάνοι νιώθουν έντονη ιδεολογική δυσφορία με την προοδευτική ατζέντα της αριστεράς, πράγμα που τα τελευταία χρόνια οδηγεί μέρος αυτών των ψηφοφόρων προς πιο συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις.
Αν και οι δηλώσεις του Tawhidi αναπαράγονται συχνά σε συντηρητικά μέσα ενημέρωσης ως επιβεβαίωση των ανησυχιών τους για τις πολιτικές συμμαχίες στη Δύση, ο ίδιος παραμένει μια άκρως αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.
Δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και άλλοι μουσουλμάνοι αναλυτές (ιδίως στην Αυστραλία όπου δραστηριοποιείται) έχουν επικρίνει έντονα τον Tawhidi.
