Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Tsinghua στο Πεκίνο, άσκησε δριμεία κριτική στη Ρωσία, τη Δύση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναδεικνύοντας τις αντιφάσεις στην αντιμετώπιση του πολέμου στην Ουκρανία σε σύγκριση με την ανοχή που επιδεικνύεται προς την Τουρκία.
Η ομιλία είχε ως κεντρικό θέμα τα «20 χρόνια Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας-Κίνας και η εμπειρία της COSCO», ωστόσο ο κ. Καραμανλής επεκτάθηκε σε μια συνολική και βαθιά ανάλυση της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκακιέρας.
Ουκρανία και η Κριτική στη Δύση
Στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, η σύγκρουση κατέδειξε ίσως ακόμη πιο ξεκάθαρα από τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν οι πόλοι του σημερινού παγκόσμιου πολυπολικού συστήματος. Παρόλο που οι ΗΠΑ διατηρούν τον ηγετικό ρόλο, δυσκολεύονται να επιβάλουν τη βούλησή τους.
Η Ρωσία, η Κίνα και μικρότεροι δρώντες ασκούν τη δική τους επιρροή στις εξελίξεις, ενώ ταυτόχρονα συνδιαλέγονται και αλληλεπιδρούν με τις ΗΠΑ. Αυτό συμβαίνει τη στιγμή που, ίσως για πρώτη φορά, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει ταχθεί στο πλευρό των ΗΠΑ και το ευρωατλαντικό ρήγμα εμφανίζεται βαθύτερο από ποτέ. Εν τω μεταξύ, η ΕΕ, παρά το γεγονός ότι ορθώς απέφυγε την εμπλοκή στον πόλεμο, αποτυγχάνει να αναδειχθεί σε σημαντικό παίκτη σε μια κατάσταση που επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα και την ευημερία της.
Πέρα από τη φράση για τις ευθύνες της Δύσης και την προσπάθεια βίαιης ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στο δυτικό στρατόπεδο, ο κ. Καραμανλής υπογράμμισε ότι το διεθνές τοπίο είναι σήμερα πιο ασταθές από οποιαδήποτε άλλη περίοδο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το διεθνές τοπίο είναι σήμερα πολύ πιο ασταθές από οποιαδήποτε άλλη φάση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ζούμε πλέον σε έναν πολυπολικό κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο απρόβλεπτος, ασταθής και αβέβαιος. Σε αυτό το πλαίσιο, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε ένα realpolitik σύστημα σφαιρών επιρροής και ισχύος ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, δείχνοντας αυξανόμενη περιφρόνηση για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς.
Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, βασιζόμενες στη συντριπτική στρατιωτική τους υπεροχή, αν και όχι με αξιοσημείωτη επιτυχία. Άλλοι βασικοί παράγοντες στη διεθνή σκηνή επιδιώκουν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους, να επεκτείνουν την επιρροή τους και να ανατρέψουν σταδιακά την μεταπολεμική τάξη που έχει εγκαθιδρύσει η Δύση.
«Δύο μέτρα και δύο σταθμά» για Τουρκία και Κύπρο
Συγκεκριμένα, ενώ η Τουρκία προβάλλει αναθεωρητικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας, εξαπολύει διαρκώς απειλές πολέμου, καταφεύγει συχνά στη βία για την προώθηση των φιλοδοξιών της και κατέχει παράνομα τμήμα της Κύπρου, εντούτοις η Άγκυρα εξακολουθεί να θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα δυτικά κράτη. Και ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και η αμυνόμενη πλευρά λαμβάνει κάθε μορφή στήριξης, τα παράλληλα δεινά της Κύπρου παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση. Αυτή η ασυνέπεια υπονομεύει την πολιτική, νομική και ηθική υπεροχή του δυτικού αφηγήματος.
Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε δριμεία κριτική στη στάση των δυτικών συμμάχων, κατηγορώντας τους για επιλεκτική ευαισθησία. Τόνισε ότι η Δύση εφαρμόζει «δύο μέτρα και δύο σταθμά», καθώς επιδεικνύει τεράστια αυστηρότητα απέναντι στη ρωσική αναθεωρητικότητα, την ίδια ώρα που ανέχεται ή υποβαθμίζει τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και την πολυετή παράνομη κατοχή της Κύπρου.
Το Μήνυμα για την ελληνική εξωτερική πολιτική
Ο κ. Καραμανλής ξεκαθάρισε ότι «η Ελλάδα είναι αναμφίβολα ευθυγραμμισμένη με τη Δύση», ωστόσο έστειλε σαφές μήνυμα προς την ελληνική κυβέρνηση ότι η χώρα έχει ανάγκη από μια «πολυδιάστατη και πιο σύνθετη εξωτερική πολιτική». Σύμφωνα με τον ίδιο, η τυφλή προσκόλληση σε μια Δύση που διέρχεται βαθιά κρίση ταυτότητας και διχασμού δεν αρκεί για τη διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων.
Ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι, παρόλο που η Ελλάδα είναι σταθερά ευθυγραμμισμένη με τη Δύση, δεν πρέπει να υιοθετεί άκριτα επιλογές που εισάγουν άκαμπτες διαχωριστικές γραμμές.
Υπογράμμισε τη στρατηγική σημασία των σχέσεων της Ελλάδας με την Κίνα, φέρνοντας ως παράδειγμα την επένδυση της COSCO στον Πειραιά, μια συνεργασία που ο ίδιος χαρακτήρισε πρωτοποριακή και αμοιβαία επωφελή.
Η βασική του θέση είναι ότι σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον —το οποίο επιστρέφει στη λογική των σφαιρών επιρροής— η Ελλάδα οφείλει να αναζητά συμμαχίες και οικονομικές συνεργασίες που εξυπηρετούν πρωτίστως τη δική της ασφάλεια και ευημερία, αντί να εγκλωβίζεται σε δογματισμούς.
Οι Σχέσεις Ελλάδας - Κίνας
Στο αμιγώς οικονομικό και διπλωματικό σκέλος, χαρακτήρισε τη στρατηγική σχέση της Ελλάδας με την Κίνα (με επίκεντρο την επένδυση της COSCO στον Πειραιά) ως «πρωτοποριακή». Υποστήριξε ότι η συνεργασία αυτή απέδειξε πώς μια ευρωπαϊκή χώρα μπορεί να χτίζει γέφυρες με αναδυόμενες παγκόσμιες δυνάμεις προς αμοιβαίο όφελος, χωρίς να απεμπολεί τις συμμαχίες της.
Η ομιλία αυτή προκάλεσε έντονες συζητήσεις στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, καθώς ερμηνεύτηκε από πολλούς αναλυτές ως μια έμμεση αλλά σαφής διαφοροποίηση από την επίσημη γραμμή της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα θέματα εξωτερικής πολιτικής.
