Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Φαίνεται πως στη χώρα μας το «οικογενειακό δίκτυο» δεν περιορίζεται στις επιχειρήσεις ή τα ακίνητα, αλλά αφορά κυρίως το πιο προσοδοφόρο και σίγουρο επάγγελμα όλων: αυτό του επαγγελματία πολιτικού.
Καθώς τα κομματικά επιτελεία προετοιμάζονται πυρετωδώς για τις εθνικές εκλογές της άνοιξης του 2027, οι λίστες των υποψηφίων μοιάζουν περισσότερο με δελτίο γεννήσεων αριστοκρατικής δυναστείας παρά με καταλόγους ανανέωσης. Αντί να αναζητήσουν φρέσκα μυαλά από τα σπλάχνα της κοινωνίας, τα κόμματα δείχνουν μια αξιοζήλευτη αδυναμία στο βιολογικό DNA, επαναφέροντας στο προσκήνιο τα παιδιά, τα εγγόνια και τους απογόνους παλιών υπουργών, βουλευτών και ιστορικών στελεχών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, νέα "φούσκα" μεγατόνων! 152 εταιρείες-μαϊμού, έκαναν το δημόσιο ταμείο...σουρωτήρι
Σαν να πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση που περνάει από τον παππού στον γιο και από τον πατέρα στην κόρη, τα ηχηρά επώνυμα ετοιμάζονται να καταλάβουν τα έδρανα του Κοινοβουλίου. Από τον Ανδρέα Παπανδρέου –εγγονό του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και γιο του πρώην πρωθυπουργού– που φλερτάρει με την κάθοδο στην Κρήτη, μέχρι τη Ραλλία Τραγάκη που ετοιμάζεται να πάρει τη σκυτάλη στη Β΄ Πειραιά, κλείνοντας έναν τεράστιο κοινοβουλευτικό κύκλο μισού αιώνα, το μήνυμα είναι σαφές: γιατί να κοπιάζει κάποιος από το μηδέν, όταν μπορεί να κληρονομήσει την πολιτική πελατεία έτοιμη στο πιάτο;
Στη Νέα Δημοκρατία οι διεργασίες βγάζουν «λαβράκια» από τα παλιά τζάκια. Στη Βοιωτία ακούγεται ο Θανάσης Μπασιάκος, γιος του αείμνηστου υπουργού, στα Ιωάννινα ο Γεράσιμος Ζαγορίτης, στην Α΄ Αθηνών η Πώλα Δαμιανού, στα Τρίκαλα ο Μικέλης Χατζηγάκης και ο Γιώργος Βλαχογιάννης, ενώ στις Σέρρες ο Δημήτρης Καρυπίδης. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και στο ΠΑΣΟΚ, όπου εκτός από τον Ανδρέα Παπανδρέου, παρελαύνουν ο Χρήστος Κακλαμάνης, ο Λευτέρης Καρχιμάκης (που δοκιμάστηκε ήδη στις ευρωκάλπες), ο Θανάσης Γλαβίνας, ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο Γιώργος Σκανδαλίδης. Ακόμα και στον νέο φορέα του Αλέξη Τσίπρα, η παράδοση καλά κρατεί με την παρουσία του Αργύρη Μπεντενιώτη. Όλοι τους διαθέτουν, βέβαια, τις απαραίτητες δικές τους διαδρομές, αλλά κυρίως διαθέτουν το βαρύ όνομα που ανοίγει πόρτες κλειδωμένες για τους κοινούς θνητούς.
Και κάπου εδώ γεννάται το αιώνιο, ειρωνικό ερώτημα: η πολιτική στην Ελλάδα είναι πλέον έμφυτο ταλέντο που μεταφέρεται γενετικά μέσω του γενετικού κώδικα, ή μήπως το υπουργικό χαρτοφύλακιο συνοδεύει τα προικώα ακίνητα; Εν αναμονή των καλπών του 2027, το μόνο σίγουρο είναι ότι τα πολιτικά τζάκια στη χώρα μας δεν κινδυνεύουν ποτέ από κρύο, διατηρώντας ακλόνητο το μονοπώλιο της εξουσίας από γενιά σε γενιά.
