Τις τελευταίες ώρες κάνει τον γύρο του διαδικτύου ένα οπτικοακουστικό υλικό όπου σε αυτό, βλέπουμε έναν Έλληνα ιερέα από τον Καναδά να «στάζει μέλι» για τον πολιτικό Α. Γεωργιάδη.
Τον αποθεώνει, τον λιβανίζει δημοσίως και τον παρουσιάζει περίπου ως τον απόλυτο ευεργέτη του Έθνους. Και το ερώτημα που γεννάται αυθόρμητα είναι: Ποιοι είναι όλοι αυτοί που στήνουν τέτοια τηλεοπτικά σόου;
Ο συγκεκριμένος ιερέας δεν είναι κάποιος τυχαίος. Είναι ο πατήρ Νικόλαος Αλεξανδρής. Ο άνθρωπος που πριν από μερικά χρόνια εμφανίστηκε στην ομογένεια ως ο «μεγάλος πατριώτης», ως ο σωτήρας που ίδρυσε την αεροπορική εταιρεία SkyGreece.

Το ξεδιάντροπο «κανόνι» του 2015
Τότε, η ρητορική του ξεχείλιζε από δάκρυα για την πατρίδα και μεγάλες υποσχέσεις ότι θα ενώσει την ξενιτιά με την Ελλάδα. Πάτησε πάνω στον νόστο, στην πίστη και στην αγάπη των απλών ανθρώπων της ομογένειας. Η εταιρεία ιδρύθηκε με τυμπανοκρουσίες τον Οκτώβριο του 2012. Για σχεδόν τρία χρόνια, η διοίκηση μάζευε χρήματα από ανυποψίαστους πολίτες και πουλούσε εισιτήρια.
Το καλοκαίρι του 2015 ξεκίνησαν οι τακτικές πτήσεις. Το παραμύθι, όμως, κράτησε ελάχιστα. Στις 27 Αυγούστου 2015, η εταιρεία έριξε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ξεδιάντροπα «κανόνια» της ελληνικής αεροπορικής ιστορίας.
Δεν έκλεισε με αξιοπρέπεια. Έκλεισε κυριολεκτικά μέσα σε μία νύχτα. Άφησε χιλιάδες επιβάτες, ανάμεσα τους οικογένειες με μικρά παιδιά και ηλικιωμένους, φυλακισμένους και παρατημένους στα αεροδρόμια του Τορόντο και της Αθήνας. Άνθρωποι έκλαιγαν στις αίθουσες αναμονής με άχρηστα εισιτήρια στα χέρια, αναγκασμένοι να δανειστούν χιλιάδες δολάρια για να βρουν μια πτήση επιστροφής.
Και τι έκανε τότε η διοίκηση αυτού του κυρίου; Εξαφανίστηκε. Διέγραψαν τις σελίδες τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κατέβασαν τα τηλέφωνα, άφησαν τους εργαζόμενους απλήρωτους στον δρόμο και έγιναν άφαντοι. Ούτε μία συγγνώμη. Άφησαν πίσω τους μόνο κλάμα, οργή και κατεστραμμένους προϋπολογισμούς οικογενειών.
Η συμμαχία της ελίτ και το θέατρο της υποκρισίας
Σήμερα, λοιπόν, βλέπουμε αυτούς τους ίδιους ανθρώπους, που πούλησαν μεγάλα οράματα τα οποία κατέληξαν σε συντρίμμια, να νιώθουν μια βαθιά «ψυχική ταύτιση» με πολιτικά πρόσωπα, να αλληλοαποθεώνονται και να χειροκροτούνται μπροστά στις κάμερες.
Αυτό είναι το αιώνιο σύστημα της ελίτ. Άνθρωποι που άφησαν πίσω τους «καμένη γη», απλήρωτους λογαριασμούς και εξαπατημένους πολίτες, βγαίνουν στο φως για να ξεπλύνουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου.
Υπάρχει και μια άλλη διάσταση που ξεπερνά κάθε όριο και αγγίζει τα όρια της ιεροσυλίας. Ο συγκεκριμένος κύριος έχει πιαστεί σε φωτογραφικά ντοκουμέντα να «παίζει» με τα ράσα ανάλογα με την περίσταση και το συμφέρον της στιγμής.
Υπάρχουν εικόνες στις οποίες εμφανίζεται να φοράει καθολικά ράσα, ενώ σήμερα ποζάρει γεμάτος κατάνυξη ως ευσεβής Ορθόδοξος ιερέας.

Για ορισμένους ανθρώπους δεν υπάρχει καμία πίστη. Το ράσο γι' αυτούς δεν είναι ιερό σύμβολο, αλλά ένα απλό «ρούχο δουλειάς». Ένα θεατρικό κοστούμι που αλλάζει σε κάθε σκηνή και σε κάθε «παράσταση», ανάλογα με το κοινό που πρέπει να χειραγωγηθεί και να εξαπατηθεί τη δεδομένη στιγμή.
Η Ορθοδοξία και η πατρίδα δεν είναι εμπορεύματα για να τα πουλάει ο κάθε επιτήδειος που ψάχνει πολιτική κάλυψη και ασυλία. Όσοι μετατρέπουν την πίστη σε επάγγελμα και τους πολίτες σε θύματα, δεν έχουν θέση ούτε στον δημόσιο βίο, ούτε στις οθόνες μας να δίνουν μαθήματα ηθικής.