Σε πεδίο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ έχει μετατραπεί η συζήτηση γύρω από την εφαρμογή της τετραήμερης εργασίας.
Το Μέγαρο Μαξίμου απορρίπτει κατηγορηματικά την πρόταση που κατέθεσε ο Νίκος Ανδρουλάκης για μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 32 ή 35 ώρες, διατηρώντας σταθερές τις αποδοχές των εργαζομένων.
Κυβερνητικά στελέχη χαρακτηρίζουν την προσέγγιση της Χαριλάου Τρικούπη ως «επιπόλαιη και πρόχειρη», υποστηρίζοντας ότι αγνοεί τις πραγματικές συνθήκες της αγοράς.
Από την πλευρά της κυβέρνησης επισημαίνεται ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο παρέχει ήδη την απαραίτητη ευελιξία στην οργάνωση του χρόνου εργασίας, διασφαλίζοντας την ισορροπία μεταξύ εργαζομένων και επιχειρήσεων, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η οικονομική σταθερότητα.
Τα δύο μοντέλα και οι τρεις κίνδυνοι για την οικονομία
Σύμφωνα με το κυβερνητικό επιτελείο, η βασική διαφορά μεταξύ των δύο προσεγγίσεων έγκειται στον πυρήνα της λειτουργίας της αγοράς. Η τρέχουσα νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα τετραήμερης εργασίας χωρίς μείωση του συνολικού εβδομαδιαίου χρόνου, κατανέμοντας δηλαδή τις 40 ώρες σε τέσσερις ημέρες. Στον αντίποδα, η πρόταση του ΠΑΣΟΚ μειώνει τις ώρες αλλά κρατά σταθερό τον μισθό, κάτι που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, μεταφράζεται σε άμεση αύξηση του κόστους εργασίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Νέο βίντεο από την επίθεση του Κόουλ Άλεν!
Μια ενδεχόμενη οριζόντια εφαρμογή του 32ωρου ή 35ωρου, όπως προειδοποιεί το Μέγαρο Μαξίμου, θα πυροδοτούσε τρεις αλυσιδωτές αντιδράσεις:
Λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις: Οι μικρές επιχειρήσεις, κυρίως στον τομέα της λιανικής και των υπηρεσιών, θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτες, καθώς η παραγωγικότητά τους εξαρτάται άμεσα από τη φυσική παρουσία του προσωπικού.
Αύξηση της ανεργίας: Η εκτόξευση του εργατικού κόστους θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις, ειδικά σε κλάδους που λειτουργούν με στενά περιθώρια κέρδους.
Νέο κύμα ακρίβειας: Εάν οι επιχειρήσεις επιλέξουν να μην προχωρήσουν σε απολύσεις αλλά να απορροφήσουν το κόστος, αυτό αναπόφευκτα θα μετακυλιστεί στις τελικές τιμές των προϊόντων, επιβαρύνοντας περαιτέρω τους καταναλωτές.
Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα και τα ελληνικά δεδομένα
Για να τεκμηριώσει τη θέση της, η κυβέρνηση παραθέτει τη διεθνή εμπειρία. Στην πλειονότητα των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας διατηρείται κοντά στις 40 ώρες. Η περίπτωση της Γαλλίας, όπου το 35ωρο εφαρμόζεται εδώ και χρόνια, αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό, καθώς συνοδεύεται από πολυάριθμες εξαιρέσεις, ενώ η χώρα καταγράφει διαχρονικά υψηλότερα ποσοστά ανεργίας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Αντίστοιχα, σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, η όποια μείωση ωραρίου προκύπτει μέσα από συλλογικές συμβάσεις και όχι με οριζόντιες νομοθετικές παρεμβάσεις.
Σε ό,τι αφορά τα εγχώρια στατιστικά, το Μέγαρο Μαξίμου υπογραμμίζει ότι ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας παρουσιάζει μείωση. Συγκεκριμένα, από τις 40,3 ώρες το 2019, διαμορφώνεται στις 39,6 ώρες το 2025 για το σύνολο της οικονομίας, ενώ για τους μισθωτούς βρίσκεται περίπου στις 37,8 ώρες. Τα νούμερα αυτά, ωστόσο, επηρεάζονται από το υψηλό ποσοστό των αυτοαπασχολούμενων στην Ελλάδα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τράπεζα της Ελλάδος: Το σχέδιο για το ψηφιακό ευρώ
Η σκληρή κριτική προς τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα, εντάσσεται στο ευρύτερο αφήγημα της κυβέρνησης περί «πλειοδοσίας υποσχέσεων» από την αντιπολίτευση.
Το κυβερνητικό στρατόπεδο ξεκαθαρίζει ότι οι παρεμβάσεις των τελευταίων ετών, που οδήγησαν σε μείωση της ανεργίας και αύξηση του κατώτατου μισθού, έγιναν με προσεκτικά βήματα ώστε να μην πληγεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, ένα κεκτημένο που δεν προτίθεται να ρισκάρει με πειραματισμούς στο ωράριο.
