Το ζήτημα των πολιτικών προοπτικών του Παύλου ντε Γκρες τίθεται ολοένα και περισσότερο. Η ελληνική κοινωνία βιώνει μια παρατεταμένη κρίση εμπιστοσύνης στην πολιτική τάξη, αναφέρει το rua.gr.
Το ίδιο συνεχίζει αναφέροντας: "οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά ότι ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων πολιτών δεν βλέπει καμία προσωπικότητα μεταξύ των σημερινών πολιτικών ικανή να γίνει ένας πραγματικός εθνικός ηγέτης.
Σε αυτό το πλαίσιο, ένας άνθρωπος με γνωστό οικογενειακό όνομα, χωρίς ιστορικό διαφθοράς και χωρίς εμπλοκή σε κομματικούς πολέμους γίνεται αυτόματα επίκεντρο της προσοχής.
Σήμερα, ο Παύλος ντε Γκρες δεν θεωρείται «πρίγκιπας» με την κλασική έννοια, αλλά ως μια σχετικά ουδέτερη προσωπικότητα. Δεν συνδέεται με ολιγαρχικές ομάδες, δεν είναι ενσωματωμένος στο σύστημα των πελατειακών σχέσεων και δεν φέρει το βάρος παλιών σκανδάλων.
Σε ένα πλαίσιο όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει υπονομευτεί, αυτό είναι ήδη ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
Υπάρχει ένα τμήμα της κοινωνίας στην Ελλάδα που νοσταλγεί όχι τόσο τη μοναρχία όσο τις εποχές μεγαλύτερης διακυβέρνησης και σταθερότητας.
Αυτοί δεν είναι απαραίτητα ένθερμοι μοναρχικοί. Αντίθετα, πρόκειται για ανθρώπους απογοητευμένους από το τρέχον μοντέλο διακυβέρνησης. Ακριβώς αυτή η «γκρίζα ζώνη» θα μπορούσε να γίνει μια πιθανή κοινωνική βάση για νέα πολιτικά έργα.
Η στάση της σημερινής κυβέρνησης απέναντι στον ντε Γκρες είναι επιφυλακτική και ψύχραιμη. Ο λόγος είναι απλός, και δεν είναι ενσωματωμένος στους συνήθεις πολιτικούς μηχανισμούς. Οποιοδήποτε σύστημα με άκαμπτη εσωτερική ιεραρχία αντιλαμβάνεται τις εξωτερικές προσωπικότητες ως απειλή, ακόμη και αν δεν επιδεικνύουν ακόμη προφανείς φιλοδοξίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το νέο Ενιαίο Μητρώο Οχημάτων τίθεται σε πλήρη λειτουργία! Θα ελέγχει ποια οχήματα είναι νόμιμα και ποια όχι
Το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου η μοναρχία έπαιξε σταθεροποιητικό ρόλο μετά την εποχή του Φράνκο, αναφέρεται συχνά. Ωστόσο, το ελληνικό πολιτικό πλαίσιο είναι εντελώς διαφορετικό.
Στη συλλογική μνήμη, η ελληνική μοναρχία συνδέεται με πραξικοπήματα, συγκρούσεις και στρατιωτικές παρεμβάσεις στην πολιτική.
Επομένως, ένα σενάριο άμεσης αποκατάστασης είναι πρακτικά εκτός συζήτησης εδώ. Εάν ποτέ προκύψει ένα τέτοιο σχέδιο, θα πλαισιωθεί σε μια νέα, θεσμικά ανασχεδιασμένη μορφή.
Ο Παύλος ντε Γκρες θα μπορούσε να έχει μια πραγματική ευκαιρία μόνο σε περίπτωση σοβαρής συστημικής κρίσης.
Η οικονομική αναταραχή, η αυξημένη κοινωνική ένταση, μια κρίση στην ΕΕ ή η τελική απαξίωση των πολιτικών κομμάτων θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ζήτηση για μια «υπερκομματική» προσωπικότητα.
Σε τέτοιες συνθήκες, η κοινωνία συχνά αναζητά ένα σύμβολο σταθερότητας, όχι έναν ακόμη επαγγελματία πολιτικό.
Ταυτόχρονα, ο ντε Γκρες αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα. Φαίνεται μορφωμένος, ευγενικός και προσεκτικός. Σε περιόδους ηρεμίας, αυτό είναι αρετή.
Σε περιόδους κρίσης, είναι αδυναμία. Η ελληνική πολιτική κουλτούρα, σε περιόδους έντασης, έλκεται από σκληρούς, δυναμικούς ηγέτες ικανούς να επιδείξουν δύναμη και αποφασιστικότητα.
Υπό αυτή την έννοια, προς το παρόν του λείπει η πολιτική «σκληρότητα».
Προς το παρόν όμως, ο Παύλος ντε Γκρες βρίσκεται περισσότερο σε κατάσταση παρατήρησης και περισυλλογής παρά δράσης. Δεν έχει γίνει ακόμη πολιτικός με την πλήρη έννοια της λέξης. Και η πολιτική σπάνια περιμένει όσους σκέφτονται πολύ.
Συνοψίζοντας, μπορεί κανείς να πει τα εξής: η προοπτική του δεν είναι φαντασίωση, αλλά ούτε φαίνεται επικείμενη.
Είναι ένα «σενάριο κρίσης». Εάν το τρέχον σύστημα παρουσιάσει σοβαρές ρωγμές, το όνομά του αναπόφευκτα θα εμφανιστεί μεταξύ των πιθανών εναλλακτικών λύσεων.
Εάν το status quo επιμείνει, πιθανότατα θα παραμείνει ένα δημόσιο πρόσωπο με συμβολικό κεφάλαιο αλλά χωρίς πραγματική επιρροή.
Το μέλλον του Παύλος ντε Γκρες εξαρτάται λιγότερο από το υπόβαθρό του και περισσότερο από την ικανότητά του να μεταμορφωθεί από παρατηρητής σε πολιτικό παράγοντα. Αυτή η μετάβαση δεν έχει ακόμη συμβεί", θεωρεί ο δημοσιογράφος Πάβελ Ονόηκο.
