Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Η ενεργειακή αντιπαράθεση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη περνά σε νέα φάση, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ πιέζει ευθέως τη Γαλλία και τη Γερμανία να χρησιμοποιήσουν μέρος των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης σε ντίζελ, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά η Ουάσιγκτον μπορεί να περιορίσει τις αμερικανικές εξαγωγές του καυσίμου.
Η κίνηση έρχεται σε μια στιγμή εξαιρετικά έντονης πίεσης στην παγκόσμια αγορά καυσίμων, με τις τιμές του ντίζελ να έχουν εκτοξευθεί, τα αποθέματα να βρίσκονται υπό πίεση και τις διαταραχές στην παραγωγή και στις θαλάσσιες μεταφορές να έχουν περιορίσει σημαντικά τα περιθώρια αντίδρασης των μεγάλων οικονομιών. Το αίτημα προς Παρίσι και Βερολίνο δείχνει ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει πλέον την πιθανότητα περιορισμού των εξαγωγών μόνο ως εσωτερικό εργαλείο για τις τιμές στις ΗΠΑ, αλλά και ως μοχλό πίεσης προς τους Ευρωπαίους εταίρους.
«Ρίξτε στην αγορά τα δικά σας αποθέματα»
Η Ουάσιγκτον έχει ζητήσει από τη Γαλλία και τη Γερμανία να απελευθερώσουν μέρος των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης σε ντίζελ, ώστε να αυξηθεί η διαθέσιμη ποσότητα στην ευρωπαϊκή αγορά και να περιοριστούν οι διεθνείς τιμές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, η αμερικανική πλευρά έχει καταστήσει σαφές ότι η άρνηση των δύο μεγαλύτερων ευρωπαϊκών οικονομιών μπορεί να ενισχύσει τις φωνές στην κυβέρνηση Τραμπ υπέρ περιορισμού ή ακόμη και αναστολής των αμερικανικών εξαγωγών ντίζελ.
Δεν πρόκειται για απειλή διακοπής όλων των αμερικανικών εξαγωγών πετρελαίου προς την Ευρώπη. Το επίμαχο μέτρο αφορά συγκεκριμένα το ντίζελ και τα σχετικά αποστάγματα, τα οποία έχουν μετατραπεί σε ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της σημερινής ενεργειακής κρίσης.
Ο Τραμπ δεν εγκαταλείπει το σενάριο της απαγόρευσης
Ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε ότι εξακολουθεί να εξετάζει το ενδεχόμενο περιορισμού των εξαγωγών ντίζελ, παρά τις αντιδράσεις της αμερικανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας και τις προειδοποιήσεις οικονομολόγων για πιθανές παρενέργειες.
Το σχέδιο είχε εμφανιστεί αρχικά ως πιθανή απαγόρευση διάρκειας 90 ημερών και είχε προκαλέσει έντονη αναστάτωση στις αγορές, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν σήμερα έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές ντίζελ του πλανήτη. Η κυβέρνηση είχε τότε επιχειρήσει να υποβαθμίσει τις πληροφορίες, όμως η συζήτηση δεν έκλεισε και πλέον ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει ότι το μέτρο εξακολουθεί να βρίσκεται μεταξύ των επιλογών του.
Η πολιτική πίεση στην Ουάσιγκτον είναι ισχυρή, καθώς η μέση τιμή του ντίζελ στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει φτάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Η αύξηση χτυπά άμεσα τις μεταφορές, τη γεωργία και το κόστος διακίνησης προϊόντων, μετατρέποντας τα καύσιμα σε ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά ζητήματα για την αμερικανική κυβέρνηση.
Οι ΗΠΑ ζητούν ευρωπαϊκή συμμετοχή στο κόστος
Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να είναι η μόνη που ανοίγει τα στρατηγικά ενεργειακά αποθέματά της για να σταθεροποιήσει την αγορά. Η Ουάσιγκτον έχει ήδη προχωρήσει σε νέα διάθεση έως 40 εκατομμυρίων βαρελιών από το Strategic Petroleum Reserve, στο πλαίσιο της ευρύτερης διεθνούς προσπάθειας για ενίσχυση της προσφοράς.
Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούν ότι αρκετά ευρωπαϊκά κράτη δεν έχουν χρησιμοποιήσει με την ίδια ταχύτητα τα αποθέματα που διαθέτουν. Η απαίτηση προς Γαλλία και Γερμανία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη λογική, με την Ουάσιγκτον να ζητά μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή στην προσπάθεια συγκράτησης των τιμών.
Η παγκόσμια αγορά έχει χάσει τις εφεδρείες της
Η πίεση στο ντίζελ δεν έχει μία μόνο αιτία. Οι διαταραχές στη Μέση Ανατολή έχουν περιορίσει παραγωγή και εξαγωγές διυλισμένων προϊόντων, ενώ η Ρωσία έχει επίσης περιορίσει τις δικές της εξαγωγές προκειμένου να προστατεύσει την εσωτερική αγορά.
Παράλληλα, η αυξημένη ζήτηση για αμερικανικό ντίζελ έχει οδηγήσει τις εξαγωγές των ΗΠΑ σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Περίπου 1,2 έως 1,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως κατευθύνονται εκτός αμερικανικής αγοράς, καλύπτοντας σημαντικό μέρος των αναγκών χωρών στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική.
Αυτό έχει δημιουργήσει το παράδοξο μιας χώρας που διαθέτει ισχυρή διυλιστική βιομηχανία και πραγματοποιεί μεγάλες εξαγωγές, αλλά αντιμετωπίζει ταυτόχρονα πολύ υψηλές εγχώριες τιμές και εξαιρετικά χαμηλά αποθέματα για την εποχή.
Γιατί μια απαγόρευση μπορεί να χτυπήσει ξανά τις ίδιες τις ΗΠΑ
Η διακοπή ή ο περιορισμός των εξαγωγών θα μπορούσε βραχυπρόθεσμα να αφήσει μεγαλύτερες ποσότητες ντίζελ μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και να μειώσει την πίεση στην εσωτερική αγορά. Η εικόνα όμως γίνεται πολύ πιο περίπλοκη εάν το μέτρο παραμείνει σε ισχύ για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τα αμερικανικά διυλιστήρια παράγουν με βάση τόσο την εσωτερική όσο και τη διεθνή ζήτηση. Εάν χάσουν ξαφνικά μεγάλες αγορές του εξωτερικού και οι δεξαμενές αποθήκευσης αρχίσουν να γεμίζουν, μπορούν να περιορίσουν τη λειτουργία τους, μειώνοντας συνολικά την παραγωγή καυσίμων.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, το μέτρο που θα είχε σχεδιαστεί για να μειώσει τις τιμές μπορεί σταδιακά να οδηγήσει ξανά σε μικρότερη προσφορά και νέα ανοδική πίεση. Για αυτό και σημαντικό μέρος της αμερικανικής ενεργειακής βιομηχανίας αντιτίθεται σε μια γενικευμένη απαγόρευση.
Η Ευρώπη απέναντι σε νέο ενεργειακό πονοκέφαλο
Για την Ευρώπη οι συνέπειες ενδεχόμενου αμερικανικού περιορισμού θα μπορούσαν να είναι ιδιαίτερα σοβαρές. Μετά τη δραστική μείωση των εισαγωγών ρωσικών καυσίμων και τις αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, οι αμερικανικές ποσότητες έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία για την τροφοδοσία της ευρωπαϊκής αγοράς.
Η Γαλλία αντιμετωπίζει ήδη προβλήματα διαθεσιμότητας σε ορισμένες περιοχές, ενώ η Γερμανία έχει καταφύγει σε φορολογικές μειώσεις για να συγκρατήσει τις τιμές στις αντλίες. Μια νέα διαταραχή στις εισαγωγές θα πρόσθετε πίεση στις μεταφορές, στις επιχειρήσεις και τελικά στο γενικό επίπεδο των τιμών.
Το ενεργειακό μπρα ντε φερ που έχει ανοίξει ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού δείχνει έτσι πόσο εύθραυστη έχει γίνει η αγορά. Οι ΗΠΑ ζητούν από την Ευρώπη να χρησιμοποιήσει μεγαλύτερο μέρος των δικών της εφεδρειών, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες γνωρίζουν ότι η απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων προσφέρει χρόνο, αλλά δεν δημιουργεί νέα παραγωγή και δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα της παγκόσμιας έλλειψης ντίζελ.
