Με τις τελευταίες εκθέσεις της για την ελληνική οικονομία, η Κομισιόν αποκαλύπτει την προβληματική πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τους φαινομενικά υγιείς τραπεζικούς ισολογισμούς, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τον ογκόλιθο των κόκκινων δανείων.
Όπως επισημαίνεται, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες μείωσαν τον δείκτη NPLs στο 3,3% μεταφέροντας 70-80 δισ. ευρώ σε έναν αδιαφανή γαλαξία από servicers, funds και εταιρείες ειδικού σκοπού. Ωστόσο, το πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους δεν λύθηκε, απλώς άλλαξε χέρια. Το πιο προκλητικό; Οι τράπεζες που «ξεφορτώθηκαν» τα δάνεια παραμένουν μέτοχοι στους μεγαλύτερους servicers, συνεχίζοντας να εισπράττουν μερίσματα από τον ίδιο κόπο των δανειοληπτών.
Το φιάσκο των ρυθμίσεων και τα επιτόκια τοκογλυφίας
Η έκθεση αποδομεί πλήρως το παραμύθι των ευνοϊκών ρυθμίσεων. Η διαχείριση των κόκκινων δανείων από τα funds του σχεδίου «Ηρακλής» προχωρά με ρυθμό χελώνας, παραμένοντας πολύ πίσω από τους στόχους ανάκτησης. Τα νούμερα είναι συντριπτικά: μόλις 1 στα 4 δάνεια έχει μπει σε ρύθμιση, ενώ το 44% αυτών των ρυθμίσεων «ξανακοκκινίζει» λίγο καιρό μετά.
Ο λόγος της αποτυχίας είναι ξεκάθαρος: Οι δανειολήπτες που προσπαθούν να είναι συνεπείς στραγγαλίζονται με επιτόκια που αγγίζουν τα όρια της τοκογλυφίας (5-6% σε στεγαστικά και 14-15% σε καταναλωτικά). Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που τα συγκεκριμένα χαρτοφυλάκια απολαμβάνουν την κάλυψη παχυλών κρατικών εγγυήσεων.
Η «λύση» της Κομισιόν: Fast-track πλειστηριασμοί
Αντί, όμως, να στραφεί κατά των παράλογων επιτοκίων των funds, η Κομισιόν απαιτεί να πληρώσουν το μάρμαρο —για ακόμη μία φορά— οι δανειολήπτες. Ο φόβος των Βρυξελλών μην τυχόν και καταπέσουν οι κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή», τους οδηγεί στο να ζητούν ωμά και ρητά την επιτάχυνση των διαδικασιών ρευστοποίησης.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στηλιτεύει τις «δικαστικές καθυστερήσεις» και ζητά να διευκολυνθούν οι μαζικοί πλειστηριασμοί ακινήτων. Στο όνομα της δήθεν αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης (μέσω της απελευθέρωσης ακινήτων στην αγορά), οι Βρυξέλλες «ευλογούν» τις αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Αυτές οι αλλαγές μεταφράζονται πρακτικά σε αφαίρεση της νομικής άμυνας των οφειλετών, άμεσες αποβολές από τα σπίτια μετά τον πλειστηριασμό και διαδικασίες-εξπρές, αφήνοντας τους πολίτες εντελώς απροστάτευτους απέναντι στις ορέξεις των funds.
