Η πολιτική ελίτ που λέγχει την Ευρώπη ( Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία) είναι ικναή να τινάξει την Γηραιά Ήπειρο στον αέρα, για να εφαρμόσει μόνο και μόνο την ατζέντα της Νέας Τάξης πραγμάτων.
Εδώ ο κόσμος "καίγεται" σε Μέση Αντολή, Ουκρανία, Σαουδική Αραβία, και οι Βρυξέλλες δεν έχουν καμία λύση, βλέποντας απλά 1 στις 6 ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να βρίσκεται υπό καθεστώς σοβαρής οικονομικής πίεσης, και πιθανόν να κλείνει.
Το ποσοστό των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που χρειάζονται μετασχηματισμό λόγω οικονομικής πίεσης αυξήθηκε στο 16,2%.
Οι κλάδοι που βασίζονται στο ντίζελ, το φυσικό αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα κόστους.
Παρατηρείται ήδη αύξηση στις καθυστερήσεις πληρωμής λογαριασμών και μεγαλύτερη χρήση πιστωτικών καρτών για βασικές ανάγκες στα νοικοκυριά.
Το ντόμινο των πτωχεύσεων είναι υπαρκτό, η κρίση μεγαλώνει , και βιομηχανίες αυτοκινήτων και άλλες, προχωρούν σε πόλυση χιλιάδων εργατών, σε ένα ζοφερό σκηνικό που απειλεί την Ευρώπη άμεσα.
Η ενεργειακή κρίση και το αυξημένο λειτουργικό κόστος προκαλούν έντονη οικονομική πίεση στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, με τις γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή να οδηγούν σε νέο ράλι τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Boston Consulting Group (BCG) σε 1.700 εισηγμένες εταιρείες, πλέον 1 στις 6 ευρωπαϊκές επιχειρήσεις βρίσκεται υπό καθεστώς σοβαρής οικονομικής πίεσης, εξέλιξη που τροφοδοτείται από έναν συνδυασμό υψηλού χρέους, αυξημένων επιτοκίων και ενεργειακής αστάθειας.
️Η ανάλυση καλύπτει περίπου 1.700 εισηγμένες ευρωπαϊκές εταιρείες. Το ποσοστό των εταιρειών που δέχονται πιέσεις για αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων τους αυξήθηκε από 14,3% σε 16,2% κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Τα στοιχεία αυτά υποδηλώνουν οικονομική και λειτουργική ευπάθεια, και δεν αφορούν αποκλειστικά εταιρείες που βρίσκονται ήδη στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
️Μεταξύ 2022 και 2025, ο δείκτης καθαρού χρέους προς τα κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων (EBITDA) αυξήθηκε κατά 22%. Σχεδόν το ένα τρίτο αυτών των εταιρειών ξεκίνησε το 2026 με δείκτη που υπερέβαινε το τριπλάσιο των κερδών τους, ένα όριο οικονομικής πίεσης που έχει ορίσει η BCG. Ο δείκτης αυτός μετρά το χρέος σε σχέση με την ικανότητα παραγωγής κερδών· δεν σημαίνει ότι το συνολικό χρέος αυξήθηκε κατά 22%.
️Η ευπάθεια εντοπίζεται στη διαδικασία αναχρηματοδότησης. Εταιρείες που έλαβαν δάνεια με χαμηλά επιτόκια κατά τη διάρκεια της πανδημίας ενδέχεται να αντιμετωπίσουν υψηλότερο κόστος τόκων όταν λήξουν τα δάνεια αυτά. Οι χαμηλές πωλήσεις και το αυξανόμενο λειτουργικό κόστος αφήνουν λιγότερους πόρους για τη μείωση του χρέους, ενώ η πτώση των κερδών μπορεί να αυξήσει το βάρος του χρέους ακόμη και χωρίς τη λήψη νέων δανείων.
️Ο κλάδος των ακινήτων καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο εξαπλώνεται αυτή η πίεση. Περίπου το 62% των εταιρειών του κλάδου αντιμετωπίζει πιέσεις για μετασχηματισμό, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το προηγούμενο 12%. Τα υψηλότερα μακροπρόθεσμα επιτόκια ασκούν πιέσεις στις τιμές των ακινήτων και στις συναλλαγές, καθιστώντας παράλληλα τις αγορές λιγότερο προσιτές. Αυτό δυσχεραίνει την πώληση περιουσιακών στοιχείων για τη βελτίωση της οικονομικής θέσης.
️Στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας, το 28% των εταιρειών αντιμετωπίζει αυξημένες πιέσεις για αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων του. Η ασθενής ζήτηση και η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα συμπίπτουν με το κόστος μετάβασης στα ηλεκτρικά οχήματα και τον εντεινόμενο ανταγωνισμό από την Κίνα. Οι κατασκευαστές καλούνται να χρηματοδοτήσουν νέα προϊόντα, τη στιγμή που οι τρέχουσες δραστηριότητές τους δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τους απαραίτητους πόρους.
️Η πίεση αυτή επηρεάζει επίσης τον βιομηχανικό κλάδο της Ευρώπης. Στη Γαλλία και στην περιοχή που περιλαμβάνει τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, το 10% των εταιρειών δέχεται πιέσεις για αναδιάρθρωση. Αυτή η ευπάθεια πλήττει οικονομίες που αποτελούν τη βάση για σημαντικό μέρος των δυνατοτήτων της Ευρώπης όσον αφορά τον μετασχηματισμό και τις επενδύσεις.
️Τα υψηλά επίπεδα χρέους περιορίζουν τη δυνατότητα της Ευρώπης να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητά της. Οι πόροι που δαπανώνται για την πληρωμή τόκων δεν μπορούν να κατευθυνθούν στον εκσυγχρονισμό εργοστασίων ή στην ανάπτυξη νέων προϊόντων. Ένα νέο ενεργειακό ή εμπορικό σοκ θα έπληττε τις εταιρείες με περιορισμένη οικονομική ευελιξία, αυξάνοντας τον κίνδυνο οι σημερινές μειωμένες επενδύσεις να τις αφήσουν πίσω σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους στο μέλλον.