Σε κατάσταση πολεμικής κλιμάκωσης έχει εισέλθει η Μέση Ανατολή, με τις εχθροπραξίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν να επεκτείνονται σε ολόκληρη την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Οι διπλωματικές προσπάθειες βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο, καθώς οι δύο πλευρές προχωρούν σε μαζικές στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Κύκλος πληγμάτων και αντιποίνων
Μετά την επίθεση σε πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στο Στενό του Ορμούζ, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπέλυσαν νέο κύμα επιθέσεων κατά ιρανικών στόχων. Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) απάντησαν με την «πέμπτη φάση αντιποίνων», πλήττοντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις και υποδομές που συνδέονται με τις αμερικανικές δυνάμεις:
Ιορδανία: Ο στρατός αναχαίτισε τέσσερις πυραύλους, ενώ αναφέρθηκαν πλήγματα στην αεροπορική βάση Πρίγκιπα Χασάν.
Μπαχρέιν: Σήμαναν σειρήνες συναγερμού, με επιθέσεις να αναφέρονται στην περιοχή Αλ Τζουφέρ.
Κουβέιτ: Αναφέρθηκαν πλήγματα σε αεροπορικές βάσεις.
Ιράν: Σύμφωνα με ιρανικές πηγές, αμερικανικά πλήγματα προκάλεσαν απώλειες σε ανθρώπινες ζωές στην επαρχία Ισφαχάν και την πόλη Μαχσάχρ, ενώ το Ιράν υποστηρίζει ότι κατέρριψε αμερικανικό drone τύπου «Lucas» κοντά στο Μπαντάρ Αμπάς.
Επιπτώσεις στην παγκόσμια ενέργεια
Η κλιμάκωση της έντασης προκάλεσε άμεση αντίδραση στις αγορές, με το πετρέλαιο τύπου Brent να καταγράφει άνοδο άνω του 4%, αγγίζοντας τα 79,17 δολάρια το βαρέλι, το υψηλότερο επίπεδο από τα τέλη Ιουνίου. Παράλληλα, παρατηρείται σημαντική μείωση στη ροή των πλοίων μέσω του Στενού του Ορμούζ, καθώς η αβεβαιότητα για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας εντείνεται, με το Ιράν να διαμηνύει πως το «άνοιγμα» των Στενών εξαρτάται από τον τερματισμό των αμερικανικών επιχειρήσεων.
Η ρητορική της αντιπαράθεσης
Οι δύο πλευρές εμφανίζονται να ακολουθούν εντελώς διαφορετικές στρατηγικές. Η Ουάσιγκτον εστιάζει στην αποκατάσταση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στον στρατηγικό αυτό διάδρομο, ενώ η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ αθέτησαν τις δεσμεύσεις τους, δηλώνοντας πως θα συνεχίσει να απέχει από τις δικές της υποχρεώσεις.
Την ίδια στιγμή, αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ιράν δεν επιδιώκει την επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς (status quo ante), αλλά χρησιμοποιεί τη γεωπολιτική του μόχλευση για να επανακαθορίσει τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή. Η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ρευστή, με τις χρηματιστηριακές αγορές σε όλη την Ευρώπη να καταγράφουν πιέσεις, καθώς οι επενδυτές αποτιμούν τον κίνδυνο μιας γενικευμένης και παρατεταμένης σύγκρουσης.
