Σε κατάσταση έντονης νευρικότητας βρίσκεται η ηγεσία του ιρανικού καθεστώτος, καθώς η σκληρή στρατηγική της Ουάσιγκτον και η οικονομική και στρατιωτική ασφυξία που επιβάλλει ο Ντόναλντ Τραμπ αποδίδουν καρπούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ρωσία προειδοποίησε τον Τραμπ για ραγδαία στρατιωτική «ποιοτική κλιμάκωση» κοντά στα σύνορα της
Σήμερα Σάββατο (30 Μαΐου), ο Μοχσέν Ρεζαΐ, στενός σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, και εξέχον μέλος του Συμβουλίου Σκοπιμότητας της Τεχεράνης, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Αμερικανού προέδρου, κατηγορώντας τον ότι υπονομεύει τις διαπραγματεύσεις.
Ο Ρεζαΐ, ο οποίος στο παρελθόν έχει διατελέσει διοικητής των σκληροπυρηνικών Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), χρησιμοποίησε την πλατφόρμα X για να εκφράσει τα παράπονα της Τεχεράνης. Υποστήριξε προκλητικά ότι ο Τραμπ «προδίδει τη διπλωματία για τρίτη φορά», προσθέτοντας ότι «συνεχίζοντας τον ναυτικό αποκλεισμό και προβάλλοντας υπερβολικές απαιτήσεις στις διαπραγματεύσεις, απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι δεν έχει διάθεση για συμβιβασμό και επιδιώκει άλλους στόχους».
Το ιστορικό των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων
Η οργή του Ιρανού αξιωματούχου πηγάζει από το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος δεν παγιδεύεται σε ατέρμονες διπλωματικές συζητήσεις, αλλά απαντά με ισχύ στο πεδίο. Σύμφωνα με τον Ρεζαΐ, οι δύο προηγούμενες «προδοσίες» της Ουάσιγκτον συνδέονται άμεσα με καταστροφικές στρατιωτικές επιχειρήσεις που έλαβαν χώρα ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη έμμεσες επαφές για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Project Trident: Η επένδυση των 1,35 δισ. ευρώ που αλλάζει τον χάρτη στην Αν. Μεσόγειο – Τι θα κατασκευάζεται στην Ελευσίνα
Συγκεκριμένα, η Τεχεράνη αναφέρεται στους σφοδρούς ισραηλινούς βομβαρδισμούς κατά της επικράτειάς της τον Ιούνιο του περασμένου έτους, αλλά και στη μεγάλης κλίμακας κοινή αμερικανοϊσραηλινή στρατιωτική επιχείρηση που εξαπολύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου.
Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ χτυπούν το Ιράν την ίδια ώρα που διεξάγονται διπλωματικές διεργασίες δείχνει ότι η Ουάσιγκτον έχει αλλάξει δόγμα, επιδιώκοντας την πλήρη αποδυνάμωση των Μουλλάδων και όχι τις "κούφιες" συμφωνίες.
