Καθώς η σύγκρουση εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα της, τα σημάδια δείχνουν ότι η αρχική φάση των στοχευμένων αεροπορικών πληγμάτων δίνει τη θέση της σε μια πολύ πιο επικίνδυνη και απρόβλεπτη κλιμάκωση. Παρά την ένταση των βομβαρδισμών από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, η στρατιωτική ηγεσία στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα κρίσιμο ερώτημα: αν οι αεροπορικές επιθέσεις αρκούν για να εξουδετερώσουν οριστικά τις πυρηνικές και στρατιωτικές δυνατότητες της Τεχεράνης, όπως αναφέρει το Economist.
Το αδιέξοδο των αεροπορικών επιθέσεων
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι οι πιο κρίσιμες υποδομές του Ιράν είναι προστατευμένες κάτω από εκατοντάδες μέτρα βράχου, καθιστώντας τις απρόσβλητες ακόμη και για τα πιο ισχυρά συμβατικά όπλα. Αυτό ενισχύει τις φωνές εντός του Πενταγώνου που ζητούν την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων για την κατάληψη στρατηγικών σημείων, μια κίνηση που θα σήμαινε τη δραματική διεύρυνση του μετώπου.
Η απειλή δεν περιορίζεται στα σύνορα του Ιράν. Οι σύμμαχοι της Τεχεράνης —η Χεζμπολάχ στον Λίβανο, οι πολιτοφυλακές στο Ιράκ και οι Χούθι στην Υεμένη, φαίνεται να προετοιμάζονται για συντονισμένα χτυπήματα αντιποίνων. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να μετατρέψει μια διμερή σύγκρουση σε έναν ολοκληρωτικό περιφερειακό πόλεμο που θα παρέσυρε και τις γειτονικές αραβικές χώρες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θα δούμε Ευρωπαϊκά-Ελληνικά πολεμικά πλοία να συνοδεύουν τάνκερ στο Στενό του Όρμούζ;
Οι αναφορές για την κατάσταση της υγείας του Ανώτατου Ηγέτη, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δημιουργούν ένα επικίνδυνο κενό ηγεσίας. Ο φόβος είναι ότι, χωρίς κεντρική καθοδήγηση, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) μπορεί να καταφύγουν σε ακραίες τακτικές, όπως η μαζική χρήση ναρκών στα Στενά του Ορμούζ ή επιθέσεις σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές στον Κόλπο.
Η στρατηγική του Τραμπ
Ο Αμερικανός Πρόεδρος συνεχίζει να ασκεί «μέγιστη πίεση», στοιχηματίζοντας ότι το καθεστώς θα καταρρεύσει υπό το βάρος των πληγμάτων και των κυρώσεων. Ωστόσο, οι επικριτές του προειδοποιούν ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να ωθήσει το Ιράν σε μια στάση «όλα ή τίποτα», επιταχύνοντας την απόφαση για την κατασκευή πυρηνικού όπλου ως έσχατο μέσο επιβίωσης.
Ο Economist καταλήγει ότι οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση στα Στενά του Ορμούζ θα προκαλούσε μια πρωτοφανή διαταραχή στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Με τη ναυσιπλοΐα ήδη παραλυμένη, το ενδεχόμενο μιας παρατεταμένης σύγκρουσης απειλεί να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία σε μια βαθιά και σκοτεινή ύφεση.
