Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν δηλώσει ότι διαθέτουν πλήρη αεροπορική υπεροχή έναντι τμημάτων του Ιράν, γεγονός που επιτρέπει στα αεροσκάφη τους να πλήττουν στόχους κατά βούληση. Παράλληλα, έχουν επιδείξει μια κυριαρχία στον τομέα των πληροφοριών, η οποία τους επέτρεψε να εντοπίσουν και να εξοντώσουν πολλούς Ιρανούς ηγέτες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από το τραπέζι της Γενεύης στα χαρακώματα! Πώς μια λογομαχία σφράγισε τη μοίρα της Ιρανικής ηγεσίας
Η Τακτική της Σύγχυσης και ο Κυβερνοπόλεμος
Ποια είναι όμως η στρατηγική πίσω από αυτό; Μια απάντηση είναι η εστίαση στην πρόκληση σύγχυσης.
Η Πρώτη Κίνηση: Η πρώτη ενέργεια της εκστρατείας δεν ήταν η επίθεση στην κατοικία του ανώτατου ηγέτη, αλλά η δράση των χάκερ της Κυβερνοδιοίκησης Διαστήματος των ΗΠΑ και των Ισραηλινών ομολόγων τους.
Η Παράλυση: Σύμφωνα με στρατιωτικούς αξιωματούχους των ΗΠΑ, στόχος ήταν να «τυφλώσουν» την ικανότητα του Ιράν να κατανοήσει τα γεγονότα, εμποδίζοντάς το να επικοινωνεί και να αντιδρά, όπως αναφέρει το .bbc.com
Η Εξόντωση της Ηγεσίας: CIA και Μοσάντ
Εκμεταλλευόμενοι αυτό το πλεονέκτημα, οι σύμμαχοι επιτέθηκαν σε ανώτερα στελέχη σε πολλαπλές τοποθεσίες. Αυτοί οι αξιωματούχοι παρακολουθούνταν επί μήνες από τη CIA και τη Μοσάντ, μεταξύ άλλων υπηρεσιών.
Η επιτυχία αυτή οφειλόταν πιθανότατα σε μακροχρόνια τεχνική διείσδυση στα ιρανικά συστήματα επικοινωνιών, καθώς και σε ανθρώπινους κατασκόπους επί του εδάφους, που συχνά τελούν υπό τη διοίκηση της Μοσάντ.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο Υπουργός Άμυνας και ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης είναι μεταξύ των νεκρών. Πιστεύεται ότι το Ισραήλ ανέλαβε την πρωτοβουλία αυτών των επιθέσεων.
Ο Στόχος: «Ζαλίστε και Μπερδέψτε»
Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι συνέχισαν να πλήττουν τις ιρανικές εγκαταστάσεις διοίκησης και ελέγχου, τις υποδομές βαλλιστικών πυραύλων, καθώς και τις υποδομές πληροφοριών κατά τις πρώτες ομοβροντίες. Ο σαφής στόχος ήταν να «ζαλίσουν και να μπερδέψουν» τους Ιρανούς, όπως δήλωσε ο Νταν Κέιν, πρόεδρος του Κοινού Επιτελείου Στρατού, σε ενημέρωση τη Δευτέρα. Η φιλοδοξία των ΗΠΑ και του Ισραήλ ήταν να παραλύσουν πλήρως το Ιράν.
Η Προετοιμασία της Τεχεράνης και το Μοιραίο Σάββατο
Ωστόσο, ήταν γνωστό ότι η Τεχεράνη είχε προετοιμαστεί για τη στοχοποίηση της ηγεσίας της. Οι αξιωματούχοι είχαν λάβει εντολή να ορίσουν πολλαπλούς διαδόχους σε περίπτωση θανάτου τους και να κρατήσουν μυστικές τις ταυτότητές τους. Αυτή η επίγνωση του κινδύνου καθιστά ακόμη πιο εκπληκτικό το γεγονός ότι ορισμένοι από τους πιο ανώτερους αξιωματούχους του ιρανικού καθεστώτος συναντήθηκαν το Σάββατο το πρωί, επιτρέποντας τη δολοφονία τόσων πολλών.
Οι Επιπτώσεις στην Πορεία του Πολέμου
Τι σημαίνουν, λοιπόν, αυτές οι δολοφονίες για την εξέλιξη της σύγκρουσης;
Η σύγχυση που προκαλείται μπορεί να δυσκολέψει το Ιράν να οργανώσει μια απάντηση. Ωστόσο, αυτό εγκυμονεί κινδύνους. Δεν είναι σαφές εάν οι ομοβροντίες πυραύλων και drones που αποστέλλονται σε όλη τη Μέση Ανατολή είναι αποτέλεσμα μιας προκαθορισμένης πολιτικής που πλέον λειτουργεί στον «αυτόματο πιλότο», εάν οι τοπικοί διοικητές ενεργούν με δική τους πρωτοβουλία ή εάν κάποιος κεντρικά εκδίδει εντολές μέσω μιας λειτουργικής αλυσίδας διοίκησης.
Το ερώτημα είναι αν η εξάλειψη τόσων ηγετών θα αλλάξει τον υπολογισμό του Ιράν για τη συνέχεια του πολέμου ή την αναζήτηση διεξόδου. Μια αξιολόγηση της CIA προέβλεψε ότι η απομάκρυνση του ανώτατου ηγέτη θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερο έλεγχο από τους σκληροπυρηνικούς των Φρουρών της Επανάστασης. Οποιοσδήποτε νέος ηγέτης θα πρέπει να αποφασίσει αν η επιβίωση του καθεστώτος διασφαλίζεται μέσω της μάχης ή μέσω υποχώρησης στις απαιτήσεις των ΗΠΑ.
Πιθανότητα Αλλαγής Καθεστώτος
Οι ΗΠΑ ίσως επιθυμούν μια προσωπικότητα όπως η Ντέλσι Ροντρίγκεζ —η οποία ανέλαβε τα ηνία από τον Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα και φέρεται να συνεργάζεται με την Ουάσιγκτον— αλλά δεν είναι βέβαιο αν υπάρχει τέτοιο άτομο στο Ιράν. Τέλος, τίθεται το ερώτημα αν οι δολοφονίες καθιστούν πιθανότερη μια αλλαγή καθεστώτος. Η ιστορία δείχνει ότι η αεροπορική ισχύς σπάνια αρκεί, και οι ΗΠΑ δεν έχουν δείξει επιθυμία για χερσαία επέμβαση. Ίσως ελπίζουν ότι η αποδυνάμωση των δυνάμεων ασφαλείας θα βοηθήσει μια λαϊκή εξέγερση να πετύχει. Ο Πρόεδρος Τραμπ ζήτησε ξανά μια τέτοια εξέγερση, υποσχόμενος ασυλία σε όσους καταθέσουν τα όπλα. Όμως, το καθεστώς είναι βαθιά ριζωμένο και θα παλέψει για την εξουσία.
Ενώ η μελλοντική ηγεσία παραμένει αβέβαιη, η προτεραιότητα για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ φαίνεται να είναι η πρόκληση της μέγιστης δυνατής ζημιάς στο καθεστώς. Αν αυτό οδηγήσει σε αλλαγή, μπορεί να γίνει δεκτό με ικανοποίηση από τον ιρανικό λαό, αλλά οι κίνδυνοι θα βαρύνουν τον ίδιο.
