Η πεποίθηση ότι η αεράμυνα του Ιράν είναι εύκολος στόχος αποτελεί μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Σύμφωνα με τον αναλυτή Will Schryver το γεγονός ότι το Ισραήλ δεν βομβαρδίζει την Τεχεράνη καθημερινά —όπως κάνει στη Γάζα— αποδεικνύει πως η Ιρανική προστασία παραμένει όχι μόνο άθικτη, αλλά και τρομερά αναβαθμισμένη. Αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ένιωθαν ασφαλείς από το οπλοστάσιο πυραύλων και drones του Ιράν, η επίθεση θα είχε ξεκινήσει προ πολλού.
Η τεχνολογική «ασπίδα» των Αγιατολάχ
Το Ιράν έχει οικοδομήσει μια πολυεπίπεδη άμυνα που συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία της ανατολής. Το κινεζικό hq-9b, με εμβέλεια 300 χλμ. και προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα aesa, φαίνεται να «λοκάρει» με ευκολία τα αμερικανικά stealth αεροσκάφη. ταυτόχρονα, οι ρωσικοί s-400, που λειτουργούν πλήρως από τα τέλη του 2025, μπορούν να παρακολουθούν εκατοντάδες στόχους ταυτόχρονα σε τεράστια υψόμετρα. Στο αεροπορικό κομμάτι, παρά τις φήμες για ρωσικά su-35 και κινεζικά j-10c, ηΤεχεράνη παραμένει αδύναμη, καθώς η Μόσχα φαίνεται να καθυστερεί τις παραδόσεις, ίσως λόγω της σχέσης Πούτιν-Νετανιάχου.
Μια «αρμάδα» που δεν είναι αρμάδα
Παρά τον θόρυβο στα μέσα ενημέρωσης, η τρέχουσα αμερικανική συγκέντρωση δυνάμεων είναι μικρότερη από εκείνη του περσινού «πολέμου των δώδεκα ημερών». Το μοναδικό αεροπλανοφόρο, το USS Abraham Lincoln, στέκεται προσεκτικά μακριά από την εμβέλεια των ιρανικών πυραύλων. Η έντονη κινητικότητα μεταγωγικών αεροσκαφών που μεταφέρουν συστήματα patriot και thaad στο Ισραήλ και την Ιορδανία υποδηλώνει ότι οι ηπα ετοιμάζονται κυρίως για άμυνα, φοβούμενες μια σκληρή Ιρανική αντεπίθεση.
Το σενάριο της επίθεσης και η παγίδα του Τραμπ
Ο Will Schryver εκτιμά πως αν ο τραμπ αποφασίσει να δράσει, θα περιοριστεί σε αεροπορικές επιδρομές κατά στρατηγικών υποδομών, όπως ο πετρελαϊκός σταθμός στο νησί Kharg και το λιμάνι Bandar Abbas. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση θα πυροδοτούσε μια κόλαση γιατί το Ιράν θα απαντούσε με μαζικά πλήγματα στις αμερικανικές βάσεις και θα έκλεινε τα στενά του Ορμούζ. Το αποτέλεσμα; Μια παγκόσμια οικονομική καταστροφή που θα μπορούσε να στοιχίσει στον τραμπ τις επόμενες εκλογές.
Την ίδια ώρα, ο Elijah Magnier επισημαίνει την πανέξυπνη κίνηση του ιράν στο ιράκ, όπου χρησιμοποιεί την πολιτική επιρροή του για να πιέσει τις ηπα, αναγκάζοντάς τες να διαλέξουν ανάμεσα σε έναν καταστροφικό πόλεμο ή μια ταπεινωτική διαπραγμάτευση. Ο τραμπ βρίσκεται σε ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο, αν δεν υπάρξει δράση μέσα στις επόμενες 48 ώρες, η πιθανότητα σύρραξης θα εξανεμιστεί, αφήνοντάς τον να αναζητά μια «συμβολική» νίκη για να σώσει το γόητρό του.
