Υπάρχει ένα σενάριο που μέχρι πριν λίγα χρόνια έμοιαζε με επιστημονική φαντασία. Μία χώρα να μην προσπαθεί απλώς να φτιάξει ένα καλύτερο μαχητικό αεροσκάφος, αλλά να επανασχεδιάσει ολόκληρο τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο εναέριος πόλεμος. Και αν αυτό το σενάριο επαληθευτεί, τότε το επόμενο μεγάλο τεχνολογικό σοκ στην αεροπορία ίσως να μην έρθει από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά από την Κίνα.
Τα τελευταία χρόνια η Κίνα έχει επιταχύνει τρομακτικά την ανάπτυξη προηγμένων στρατιωτικών τεχνολογιών. Από υπερηχητικά όπλα μέχρι νέα drones και σύγχρονα μαχητικά, το Πεκίνο δείχνει ότι δεν θέλει πλέον να ακολουθεί τους άλλους αλλά να καθορίζει το μέλλον. Και μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει ένα πρόγραμμα που έχει τραβήξει τεράστια προσοχή.
Το White Emperor, ή αλλιώς ο «Λευκός Αυτοκράτορας».
Ένα αεροσκάφος που παρουσιάζεται ως πιθανός εκπρόσωπος της κινεζικής 6ης γενιάς μαχητικών και το οποίο υπόσχεται δυνατότητες που μέχρι σήμερα βλέπαμε μόνο σε θεωρητικές μελέτες και στρατιωτικές προβλέψεις.
Και αν ακόμη μεγάλο μέρος των χαρακτηριστικών του παραμένει υπό ανάπτυξη ή ανεπίσημο, οι κατευθύνσεις που δείχνει είναι αρκετές για να καταλάβουμε ότι ίσως βρισκόμαστε μπροστά στην αρχή μιας νέας εποχής.
Αναπτύσσουν το Μέλλον
Για να καταλάβουμε γιατί γίνεται τόσος ντόρος γύρω από το White Emperor, πρέπει πρώτα να δούμε τι σημαίνει «μαχητικό 6ης γενιάς».
Τα σημερινά κορυφαία μαχητικά, όπως τα γνωστά stealth αεροσκάφη της 5ης γενιάς, βασίζονται κυρίως σε χαμηλή παρατηρησιμότητα, προηγμένα ραντάρ και υψηλή επίγνωση πεδίου μάχης. Όμως η επόμενη γενιά πηγαίνει πολύ πιο πέρα.
Η βασική ιδέα είναι ότι το αεροσκάφος παύει να είναι ένας μεμονωμένος κυνηγός και μετατρέπεται σε κέντρο διοίκησης.
Το μαχητικό του μέλλοντος δεν θα πολεμά μόνο του. Θα ελέγχει drones, θα ανταλλάσσει δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, θα βλέπει στόχους πριν εντοπιστεί και θα λειτουργεί σαν ιπτάμενος υπολογιστής μάχης.
Η Κίνα εδώ και χρόνια επενδύει τεράστια ποσά σε αυτό το μοντέλο.
Το White Emperor εμφανίστηκε μέσα από κινεζικές παρουσιάσεις προηγμένων αεροδιαστημικών προγραμμάτων και συνδέθηκε με τη φιλοσοφία του λεγόμενου «διαστημικού και πληροφοριακού πολέμου».
Αυτό σημαίνει ότι το αεροσκάφος δεν σχεδιάζεται απλώς για αερομαχίες.
Σχεδιάζεται για να επιβιώνει σε περιβάλλον γεμάτο δορυφόρους, αντιαεροπορικά συστήματα, ηλεκτρονικό πόλεμο και εκατοντάδες αισθητήρες.
Με λίγα λόγια, δεν αρκεί να πετάς γρήγορα.
Πρέπει να είσαι αόρατος, συνδεδεμένος και πιο έξυπνος από τον αντίπαλο.
Σχεδιάστηκε για να Κυριαρχεί
Αν κοιτάξει κανείς τα concept και τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, το πρώτο πράγμα που παρατηρεί είναι η σχεδίαση.
Το White Emperor δείχνει να ακολουθεί ακραία stealth φιλοσοφία.
Με γωνιακές επιφάνειες, μειωμένες εξωτερικές προεξοχές και πιθανή εσωτερική μεταφορά όπλων, στόχος είναι να μειωθεί δραστικά το ίχνος του στα ραντάρ.
Αλλά η πραγματική διαφορά βρίσκεται αλλού.
Σύμφωνα με αναλύσεις γύρω από τα συστήματα 6ης γενιάς, αναμένεται να διαθέτει εκτεταμένη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Ότι ο υπολογιστής του αεροσκάφους θα αναλύει χιλιάδες δεδομένα κάθε δευτερόλεπτο.
Θα προτείνει στόχους.
Θα αξιολογεί απειλές.
Θα βοηθά τον πιλότο να παίρνει αποφάσεις πολύ ταχύτερα από έναν άνθρωπο μόνος του.
Υπάρχει επίσης η πιθανότητα συνεργασίας με πολλαπλά συνοδευτικά drones.
Φανταστείτε ένα μόνο μαχητικό να ελέγχει τέσσερα, έξι ή ακόμη περισσότερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Άλλα να λειτουργούν ως αισθητήρες.
Άλλα να μεταφέρουν πυραύλους.
Άλλα να παρεμβάλουν εχθρικά ραντάρ.
Ουσιαστικά δημιουργείται ένας μικρός εναέριος στόλος γύρω από ένα μόνο αεροσκάφος.
Ένα ακόμη στοιχείο που συζητείται έντονα είναι η ταχύτητα και η εμβέλεια.
Αν και δεν υπάρχουν επίσημα επιβεβαιωμένα στοιχεία επιδόσεων, τα προγράμματα 6ης γενιάς διεθνώς στοχεύουν σε εξαιρετικά μεγάλες αποστάσεις δράσης και δυνατότητα υπερηχητικής πτήσης χωρίς afterburner (δηλαδή μετάκαυση) για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Αυτό είναι κρίσιμο.
Γιατί σε μία σύγκρουση στον Ειρηνικό, οι αποστάσεις είναι τεράστιες.
Όποιος μπορεί να φτάσει πιο μακριά χωρίς ανεφοδιασμό αποκτά τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα.
Και μετά έρχεται το ηλεκτρονικό κομμάτι.
Τα σύγχρονα μαχητικά πλέον δεν καταρρίπτουν μόνο αεροσκάφη.
Καταρρίπτουν πληροφορίες.
Παρεμβάλλουν επικοινωνίες.
Τυφλώνουν αισθητήρες.
Αν το White Emperor πετύχει αυτά που υπόσχεται θεωρητικά, τότε ίσως μιλάμε περισσότερο για έναν ηλεκτρονικό κυρίαρχο του ουρανού παρά για ένα παραδοσιακό μαχητικό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
BrahMos: «Game changer» η απόκτησή του από την Κύπρο
Θα Αλλάξει τα Πάντα
Τώρα φτάνουμε στο μεγάλο ερώτημα.
Μπορεί ένα τέτοιο αεροσκάφος να αλλάξει πραγματικά τον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο;
Η απάντηση είναι ότι μόνο του όχι.
Αλλά ως μέρος ενός νέου οικοσυστήματος μάχης, ίσως ναι.
Οι πόλεμοι του μέλλοντος πιθανότατα δεν θα κριθούν από το ποιος έχει περισσότερα αεροσκάφη.
Θα κριθούν από το ποιος συλλέγει πληροφορίες πιο γρήγορα, ποιος παίρνει αποφάσεις πιο γρήγορα και ποιος χτυπά πριν καν γίνει αντιληπτός.
Αν μία χώρα διαθέτει δεκάδες τέτοια μαχητικά που λειτουργούν συνδεδεμένα με δορυφόρους, drones και πυραυλικά συστήματα, τότε αποκτά ένα τεράστιο παράθυρο πρώτου πλήγματος.
Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο πλεονέκτημα.
Όχι η δύναμη πυρός.
Αλλά η δυνατότητα να επιβάλεις τον ρυθμό του πολέμου.
Βέβαια υπάρχουν και τεράστιες προκλήσεις.
Το κόστος.
Η αξιοπιστία.
Η παραγωγή κινητήρων.
Η προστασία από κυβερνοεπιθέσεις.
Η πραγματική απόδοση σε συνθήκες μάχης.
Όλα αυτά μένει να αποδειχθούν.
Όσο για το πότε θα είναι έτοιμο, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει επίσημη ημερομηνία επιχειρησιακής ένταξης του White Emperor. Ωστόσο οι περισσότερες εκτιμήσεις γύρω από τα κινεζικά προγράμματα 6ης γενιάς συγκλίνουν ότι η περίοδος τέλη δεκαετίας 2020 έως μέσα δεκαετίας 2030 είναι το πιο ρεαλιστικό παράθυρο για πρωτότυπα, δοκιμές και πιθανή σταδιακή επιχειρησιακή αξιοποίηση.
Και αυτό σημαίνει κάτι πολύ απλό.
Η κούρσα έχει ήδη ξεκινήσει.
Η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες μεγάλες δυνάμεις δεν ανταγωνίζονται πλέον για το καλύτερο μαχητικό.
Ανταγωνίζονται για το ποιος θα γράψει τους κανόνες του επόμενου πολέμου.
Και αν ο Λευκός Αυτοκράτορας καταφέρει να πετάξει όπως υπόσχονται τα σχέδια, τότε ίσως σε μερικά χρόνια να κοιτάμε τα σημερινά μαχητικά όπως κοιτάμε σήμερα τα αεροσκάφη του Ψυχρού Πολέμου.
Ως κάτι που ανήκει ήδη στο παρελθόν.
