Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το δώρο του F-35 από τον Τραμπ στον Ερντογάν έστω και έμμεσα, είναι ότι θα μπορούσε να προκαλέσει περιφερειακό πόλεμο.
Ακόμα κι αν ο Τραμπ και ο Πρέσβης Τομ Μπαράκ είναι τα διπλωματικά παιδιά-θαύματα που ισχυρίζονται ότι είναι, θα έχουν φύγει από το αξίωμά τους σε δυόμισι χρόνια, αλλά η Τουρκία θα έχει το F-35 για δεκαετίες.
Οι Τούρκοι έχουν " φάει κόκκινη κάρτα" από το Κογκρέσο λόγω του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400, ένας παράγοντας που συνεχίζει να επηρεάζει τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον.
Σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν και την ιστοσελίδα 19fortyfive.com, ο κίνδυνος στο μέλλον μπορεί να είναι κινεζικός και να αφορά την Πολεμική Αεροπορία του Πεκίνου.
Ο Ρούμπιν υπενθυμίζει ότι "το φθινόπωρο του 2010, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία φιλοξένησε την Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας (PLAAF) στην αεροπορική βάση του Ικονίου (Konya), σηματοδοτώντας την πρώτη κοινή αεροπορική άσκηση της Κίνας με χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ".
Η άσκηση διεξήχθη από τις 20 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου 2010 στην αεροπορική βάση του Ικονίου στην κεντρική Ανατολία. Τα κινεζικά μαχητικά Sukhoi Su-27 χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν στάσεις για ανεφοδιασμό στο Πακιστάν και το Ιράν προκειμένου να φτάσουν στην Τουρκία.
Παράλληλα, το Πακιστάν συμμετείχε την ίδια περίοδο στην επίσημη πολυεθνική άσκηση Anatolian Eagle στην ίδια βάση.
Η Κίνα συμμετείχε με μαχητικά Su-27 Flankers. Η Τουρκία χρησιμοποίησε παλαιότερα αεροσκάφη F-4E Phantom.
Η άσκηση προκάλεσε έντονη νευρικότητα και εκνευρισμό στην Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ απαγόρευσαν ρητά στην Τουρκία να χρησιμοποιήσει τα σύγχρονα αμερικανικής κατασκευής μαχητικά F-16 στην άσκηση με τους Κινέζους.
Η απαγόρευση επιβλήθηκε για να αποτραπεί η διαρροή ευαίσθητης δυτικής τεχνολογίας και τακτικών του ΝΑΤΟ στις κινεζικές ένοπλες δυνάμεις.
Η Άγκυρα αναγκάστηκε να διαβεβαιώσει τις ΗΠΑ ότι θα επεδείκνυε τη μέγιστη προσοχή.Η κίνηση αυτή εντάχθηκε στην προσπάθεια της Τουρκίας να αναπτύξει μια στρατηγική εταιρική σχέση με την Κίνα και να διαφοροποιήσει την εξωτερική της πολιτική πέρα από το παραδοσιακό δυτικό πλαίσιο, ενώ προετοίμασε το έδαφος για τη διαρκή και στενή αμυντική συνεργασία Τουρκίας-Πακιστάν που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Την τελευταία δεκαετία, αν όχι περισσότερο, ο Ερντογάν έχει καλλιεργήσει τη Χαμάς και έχει επιτρέψει στην ορισμένη από τις ΗΠΑ τρομοκρατική ομάδα να κάνει την Κωνσταντινούπολη το de facto αρχηγείο της.
Ο Ρούμπιν συνεχίζοντας τονίζει "καθώς η Τουρκία εντείνει τη γενοκτονική ρητορική της εναντίον του Ισραήλ, η πιθανότητα ενός μελλοντικού πολέμου μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ αυξάνεται, ειδικά δεδομένων των δικών της πυρηνικών φιλοδοξιών. Ούτε το Ισραήλ θα ήταν απαραίτητα η μόνη σπίθα. Η Τουρκία έχει χρησιμοποιήσει τα αεροσκάφη της για να παρενοχλήσει την Ελλάδα, έναν σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει το ένα τρίτο της Κύπρου και έχει χρησιμοποιήσει τη δική της στρατιωτική δύναμη για να προστατεύσει τις πολιτοφυλακές και τους τρομοκράτες που οι πολιτικοί-πελάτες της στην Τρίπολη της Λιβύης, προσφέρουν καταφύγιο.
Τι πρέπει να κάνει η Αμερική αντ' αυτού
Αν ο Τραμπ θέλει πραγματικά να ευχαριστήσει τον Ερντογάν για τη φιλία του, θα μπορούσε να προσφέρει στον Τούρκο ηγέτη μια επίσκεψη με όλα τα έξοδα πληρωμένα στο Mar-a-Lago. Το ξεπούλημα της αμερικανικής βιομηχανίας και των συμμάχων δεν είναι πράξη πολιτικής ικανότητας, αλλά μάλλον εκπληρώνει μια τουρκική φαντασίωση".
Αυτή είναι η Τουρκία που πάιζει σε πολλά ταμπλό, χωρίς καμία απολύτως συνέπεια, κάτι που δεν θα ίσχυε αν η Ελλάδα έκανε το ίδιο, για κάποιον λόγο.