Το μελάνι δεν έχει προλάβει καλά-καλά να στεγνώσει στο πολυσυζητημένο Μνημόνιο Κατανόησης ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, και ο πολιτικός πόλεμος έχει ήδη πάρει φωτιά.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, δεχόμενος τα σφοδρά πυρά συμμάχων —και κυρίως του Ισραήλ— που τον κατηγορούν ότι ξεπούλησε τη γεωπολιτική πίεση για μια εφήμερη παύση πυρός, αποφάσισε να απαντήσει με τον μοναδικό τρόπο που γνωρίζει: μετωπικά, ωμά και άκρως προσβλητικά.
Η κριτική που διαπερνά τον δυτικό κόσμο τις τελευταίες ώρες εστιάζει σε ένα κοινό σημείο: Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν στάθηκε αρκετά σκληρός απέναντι στην Τεχεράνη, αφαιρώντας τον στρατιωτικό και οικονομικό αποκλεισμό χωρίς να εξασφαλίσει τη διάλυση του πυρηνικού της προγράμματος. Για τον ίδιο, ωστόσο, το βαρόμετρο της επιτυχίας δεν βρίσκεται στα σιλό των πυραύλων της Μέσης Ανατολής, αλλά στους πίνακες της Wall Street.
Η ψηφιακή έκρηξη και οι «ζηλιάρηδες» επικριτές
Μέσω της πλατφόρμας του, Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος εξαπέλυσε έναν λεκτικό οχετό εναντίον των αναλυτών και των πολιτικών του αντιπάλων, μετατρέποντας τη γεωπολιτική κριτική σε προσωπική βεντέτα.
«Αυτοί οι ανόητοι, που νομίζουν ότι δεν έχω υπάρξει αρκετά σκληρός με το Ιράν, την ίδια στιγμή που το Χρηματιστήριο μόλις κατέγραψε ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΨΗΛΟ και οι τιμές του πετρελαίου "κατρακυλούν", είναι είτε ζηλιάρηδες, είτε κακοί άνθρωποι, είτε χαζοί. ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΕΓΑΛΗ ΞΑΝΑ!!! Πρόεδρος DJT», έγραψε χαρακτηριστικά.
Πρόκειται για την κλασική συνταγή αποδόμησης του αντιπάλου. Για τον Τραμπ, όποιος αμφισβητεί τις τακτικές του δεν διαφωνεί ιδεολογικά, αλλά είναι απλώς «εμπαθής» και ανίκανος να κατανοήσει τη «μεγάλη εικόνα».
Ο απόλυτος κυνισμός: Η ειρήνη στο βαρέλι του πετρελαίου
Πίσω από τις φωνές και τα κεφαλαία γράμματα, η ανάρτηση του Τραμπ αποκαλύπτει το απόλυτο, κυνικό αμερικανικό δόγμα αυτής της διακυβέρνησης. Η εξωτερική πολιτική αντιμετωπίζεται αυστηρά ως επιχειρηματική συναλλαγή.
Τι λέει ουσιαστικά ο Αμερικανός πρόεδρος σε συμμάχους και εχθρούς; Ότι η επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος είναι ένα αποδεκτό τίμημα, εφόσον το αντάλλαγμα είναι η ραγδαία πτώση των τιμών του πετρελαίου (μετά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ) και το ιστορικό ράλι στα χρηματιστήρια. Το φθηνό πετρέλαιο ρίχνει τον πληθωρισμό, ο χαμηλός πληθωρισμός φέρνει ευημερία στο εσωτερικό των ΗΠΑ και η ευημερία εξασφαλίζει την πολιτική του κυριαρχία.
Οι επικριτές του μπορεί να βλέπουν την Τεχεράνη να κερδίζει χρόνο και να γεμίζει τα ταμεία της. Ο Τραμπ, όμως, βλέπει αποκλειστικά το ταμπλό του Χρηματιστηρίου και την αντλία της βενζίνης στην αμερικανική ενδοχώρα.
