Η Ουάσιγκτον πουλάει στους πολίτες το παραμύθι της «συγκρατημένης αισιοδοξίας» για ειρήνη, την ώρα που το Ιράν έχει βάλει θηλιά στον λαιμό της παγκόσμιας ναυτιλίας, κόβοντας ταρίφες για όποιον θέλει να περάσει τα Στενά του Ορμούζ.
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, Μάρκο Ρούμπιο, μοιράζει υποσχέσεις λίγο πριν πάει στη Σουηδία, βάζοντας μπροστά ως «λαγό» το Πακιστάν. Όπως ομολόγησε με κυνισμό, περιμένει τους Πακιστανούς να πάνε στην Τεχεράνη για να καθαρίσουν τη βρωμιά που οι ίδιοι οι Αμερικανοί δεν τολμούν να ακουμπήσουν:
«Ελπίζουμε ότι αυτό θα επιτρέψει να προχωρήσουν τα πράγματα».
Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ ταλαντεύεται ανάμεσα σε δηλώσεις για ειρήνη μέσα σε μερικές ημέρες και στο ενδεχόμενο μιας νέας σύγκρουσης, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο πόλεμος τού κοστίζει ακριβά στο εσωτερικό της χώρας του.

Η πειρατεία με «κρατική σφραγίδα» και το ράλι του πετρελαίου
Η αλήθεια που τρέμει το παγκόσμιο κατεστημένο βρίσκεται στα Στενά του Ορμούζ. Η Τεχεράνη δεν κρύβεται πίσω από διπλωματικές ευγένειες. Έφτιαξε ολόκληρο κρατικό φορέα, την περίφημη «Αρχή του Στενού του Περσικού Κόλπου» (ΑΣΠΚ), η οποία αναλαμβάνει να λειτουργεί ως διεθνής μπράβος, εισπράττοντας κανονικά διόδια. Διεκδικούν μάλιστα ζώνες ελέγχου μέχρι το Αμπού Ντάμπι!
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αφρίζουν, μιλώντας για «ονειροφαντασίες» και «χίμαιρες», ωστόσο αναγκάζονται να ρίξουν 350 εκατομμύρια ευρώ ζεστό χρήμα στις εταιρείες τους για να τις κρατήσουν όρθιες. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΔΟΕ) χτυπάει ήδη κόκκινο συναγερμό πως αν δεν βρεθεί λύση, τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο θα στεγνώσουν τα αποθέματα πετρελαίου, ρίχνοντας την αγορά στην «κόκκινη ζώνη». Ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό της παγκόσμιας ύφεσης; Μα φυσικά ο μέσος πολίτης. Ακόμα και η «χρυσή» Ευρωζώνη ήδη κόβει τις προβλέψεις της για την ανάπτυξη.
Το θέατρο μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου
Μέσα σε όλο αυτό το χάος, το παρασκήνιο βράζει. Οι φήμες οργιάζουν για άγριο καυγά μεταξύ Τραμπ και Μπενιαμίν Νετανιάχου. Το Ισραήλ θέλει να ρίξει το καθεστώς με κάθε κόστος, αγνοώντας την παγκόσμια οικονομική κατάρρευση. Οι Αμερικανοί, από την άλλη, είναι πρόθυμοι να κάνουν τα στραβά μάτια και να τα βρουν με τους Αγιοταλάχ, αρκεί να μην πέσει στα χέρια τους πυρηνικό όπλο και κυρίως, αρκεί να ανοίξουν οι στρόφιγγες του πετρελαίου πριν βουλιάξει η δική τους οικονομία.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ρούμπιο αποφάσισε να κλάψει δημόσια, κατηγορώντας τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ ότι αρνούνται να λερώσουν τα χέρια τους μαζί τους στον πόλεμο με το Ιράν.
Η παγκόσμια ελίτ τσακώνεται για τα υπερκέρδη και τη γεωπολιτική πρωτοκαθεδρία, την ώρα που το Ιράν έχει βάλει στο τσεπάκι του τον πιο στρατηγικό κόμβο του πλανήτη.