Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και η εικόνα που μεταφέρουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις είναι πραγματικά αποκαρδιωτική για τον Λευκό Οίκο. Φαίνεται πως η «πανοπλία» του Τραμπ έχει αρχίσει να ραγίζει επικίνδυνα, καθώς ο συνδυασμός ενός πολέμου που δεν τελειώνει, της ακρίβειας και των ακατανόητων επιθέσεων σε ιερά πρόσωπα έχει φέρει τους Αμερικανούς στα όριά τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Βόμβα από αναλυτή της CIA! "Ο Τραμπ δεν είναι καλά... ήθελε να πλήξει το Ιράν με πυρηνικά"
Η τελευταία δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, που ολοκληρώθηκε χθες, αποκαλύπτει μια ζοφερή πραγματικότητα: η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ έχει κατακρημνιστεί στο 36%, το χαμηλότερο επίπεδο από την ημέρα της ορκωμοσίας του το 2025. Οι Αμερικανοί πλέον δεν αμφισβητούν μόνο τις πολιτικές του επιλογές, αλλά την ίδια του την πνευματική ικανότητα να κυβερνά. Η εικόνα ενός Προέδρου που μοιάζει «χαμένος» μέσα στις δικές του εκρήξεις οργής προκαλεί πλέον τρόμο ακόμα και στους πιο πιστούς του συμμάχους.
Η «ιερή» σύγκρουση και το ταμπεραμέντο του παραλόγου
Η επίθεση κατά του Πάπα Λέοντα ΙΔ' , τον οποίο ο Τραμπ αποκάλεσε «μαλακό στο έγκλημα» και «κακό για την εξωτερική πολιτική» επειδή ο Ποντίφικας τόλμησε να καταδικάσει τη βαρβαρότητα του πολέμου στο Ιράν αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το 60% των πολιτών τρέφει βαθύ σεβασμό για τον Πάπα, την ώρα που μόλις το 26% θεωρεί τον Τραμπ έναν «συγκροτημένο» άνθρωπο. Η πνευματική του διαύγεια τίθεται πλέον σε δημόσια διαβούλευση, με το 51% των Αμερικανών να δηλώνει πως η κατάστασή του έχει επιδεινωθεί δραματικά τον τελευταίο χρόνο.
Τα σημάδια σύγχυσης είναι παντού: Από το Ιράν στη... Γροιλανδία
Οι απειλές του Τραμπ έχουν ξεπεράσει κάθε όριο λογικής. Η δήλωσή του ότι θα «εξαφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό» και θα ανατινάξει κάθε υποδομή της χώρας, συνοδεύτηκε από μια αδιανόητη αναζωπύρωση της κόντρας με τη Δανία για την προσάρτηση της Γροιλανδίας. Όταν ένας Πρόεδρος απειλεί με δασμούς και στρατιωτική βία μια σύμμαχο χώρα του ΝΑΤΟ επειδή αρνείται να του «πουλήσει» έδαφος, η διάγνωση της πνευματικής σύγχυσης μοιάζει πλέον με ωμή αλήθεια. Ακόμα και οι Ρεπουμπλικανοί είναι διχασμένοι, με σχεδόν τους μισούς (46%) να παραδέχονται πλέον πως ο ηγέτης τους δεν είναι συγκροτημένος.
Το κόστος της «επικής οργής» στην τσέπη του πολίτη
Πέρα από την πνευματική κατάσταση, η οικονομία αποτελεί το «βαρίδι» που τον βυθίζει. Ο πόλεμος με το Ιράν έχει εκτοξεύσει τις τιμές της βενζίνης, με το ποσοστό έγκρισης για τη διαχείριση του κόστους ζωής να βρίσκεται στο ταπεινωτικό 26%. Οι Αμερικανοί βλέπουν τα εισοδήματά τους να εξανεμίζονται για μια στρατιωτική επιχείρηση που μόνο το 25% πιστεύει ότι θα κάνει τη χώρα πιο ασφαλή. Η απομόνωση του Τραμπ είναι πλέον καθολική, καθώς ακόμα και το αίτημά του για αποχώρηση από το ΝΑΤΟ βρίσκει υποστήριξη σε μόλις το 16% του πληθυσμού.
Η στιγμή που το «όχι» ενός στρατηγού έσωσε τον πλανήτη
Η ωμή αλήθεια που αναδύεται από τα άδυτα του Πενταγώνου προκαλεί ίλιγγο. Αν το επιτελείο του Τραμπ δεν είχε υψώσει ανάστημα εκείνο το εφιαλτικό Σάββατο, η ανθρωπότητα θα είχε ήδη περάσει το κατώφλι της πυρηνικής αβύσσου.
Οι πληροφορίες που θέλουν τον Στρατηγό Νταν Κέιν να παρεμβαίνει σωματικά και ψυχολογικά για να σταματήσει τον Πρόεδρο από την ενεργοποίηση των κωδίκων του θανάτου, δείχνουν ότι η ειρήνη δεν κρεμόταν από μια κλωστή, αλλά από το θάρρος ενός ανθρώπου να παρακούσει τον αρχηγό του. Χωρίς αυτή την «ανταρσία» της λογικής, το Ιράν θα είχε μετατραπεί σε ένα ραδιενεργό ερείπιο, παρασύροντας ολόκληρη τη Γη σε έναν χειμώνα χωρίς τέλος, απλώς και μόνο επειδή ένας ηγέτης ένιωσε την ανάγκη να επιβάλει την κυριαρχία του με τον πιο ακραίο τρόπο.
Η διπλωματία του «ασύστολου Φλίπ-Φλόπινγκ»
Το πιο τρομακτικό όμως είναι η απόλυτη αστάθεια στις δηλώσεις του Πλανητάρχη, που θυμίζουν τρενάκι του τρόμου χωρίς φρένα. Τη μία ώρα ο Τραμπ εμφανίζεται ως ο «μεγάλος ειρηνοποιός», δηλώνοντας πως η συμφωνία με το Ιράν είναι έτοιμη να υπογραφεί «σήμερα» στο Πακιστάν και πως οι συνομιλίες είναι παραγωγικές, και την αμέσως επόμενη στιγμή εκτοξεύει απειλές για τον αφανισμό ολόκληρου του ιρανικού πολιτισμού και την επιστροφή της χώρας στην «Εποχή του Λίθου».
Αυτή η χαοτική εναλλαγή ανάμεσα στην ελπίδα και την απόλυτη καταστροφή δείχνει έναν άνθρωπο που δεν έχει πλέον σταθερή πυξίδα, αφήνοντας συμμάχους και εχθρούς να αναρωτιούνται αν η επόμενη ανάρτησή του θα είναι ένα σύμφωνο ειρήνης ή η διαταγή για την έναρξη του Αρμαγεδδώνα.
