Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Ο πρίγκιπας Χάρι μιλά για πρώτη φορά τόσο καθαρά, σε συνέντευξή του σήμερα 20 Οκτωβρίου, για την οικογένειά του, τον βασιλιά Κάρολο, τον πρίγκιπα Ουίλιαμ και την επιθυμία του να αφήσει πίσω του τη μακρά σύγκρουση. «Θέλω να τα ξαναβρούμε», είπε, μιλώντας για τις οικογενειακές σχέσεις που έχουν διαρραγεί.
Η φράση αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο Χάρι και η Μέγκαν Μαρκλ έχουν επιστρέψει στη Βρετανία μαζί με τα δύο παιδιά τους, τον Άρτσι και τη Λίλιμπετ. Ο ίδιος εξήγησε ότι η επιστροφή δεν έγινε μόνο για πρακτικούς λόγους, αλλά και επειδή ήθελε τα παιδιά του να γνωρίσουν καλύτερα τη χώρα όπου μεγάλωσε και να έχουν μια πιο άμεση σχέση με τη δική του οικογενειακή και πολιτισμική ιστορία.
Η συνέντευξη του Χάρι στο GQ δόθηκε στο πλαίσιο της νέας σειράς συνεντεύξεων «One More Question» και έχει ως βασικό θέμα το πένθος. Ο 42χρονος πλέον Χάρι μίλησε για τον θάνατο της μητέρας του, πριγκίπισσας Νταϊάνα, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 12 ετών, αλλά και για όσα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια.
Ανάμεσα στις πιο προσωπικές αναφορές της συζήτησης ήταν εκείνη για τις σχέσεις του με τον πατέρα και τον αδελφό του.
Ο Χάρι θέλει να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την οικογένειά του
Ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν οι δύσκολες σχέσεις με τον αδελφό του και τον πατέρα του αποτελούν και για τον ίδιο μια μορφή απώλειας.
Ο Χάρι απάντησε καταφατικά και μίλησε για ένα θέμα που, όπως είπε, αφορά πολύ περισσότερες οικογένειες από τη δική του. Αναφέρθηκε στις διαφωνίες μεταξύ αδελφών και στις σχέσεις που διαλύονται ανάμεσα σε παιδιά και γονείς.
Στη συνέχεια η ερώτηση έγινε ακόμη πιο άμεση: θέλει πράγματι να αποκατασταθούν αυτές οι σχέσεις;
«Θέλω να τα ξαναβρούμε», ήταν η ξεκάθαρη απάντησή του. Και όταν ρωτήθηκε αν το εννοεί, απάντησε ξανά καταφατικά, προσθέτοντας ότι για τον ίδιο η συμφιλίωση είναι το σημαντικότερο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τρόμος στο Μεξικό: Φόβοι ότι καρχαρίες κατασπάραξαν τους αγνοούμενους μετά την ανατροπή σκάφους
Ο Χάρι χρησιμοποίησε μάλιστα μια εικόνα που ταιριάζει στη γενικότερη θεματολογία της συνέντευξης: οι πληγές μπορεί να αφήνουν σημάδια, όμως ο τρόπος με τον οποίο κάποιος τις αντιμετωπίζει μπορεί να αλλάξει. Για τον ίδιο, το να αφήσει πίσω του ένα μέρος του παρελθόντος δεν σημαίνει ότι διαγράφει όσα συνέβησαν.
«Υπάρχει αρκετό δράμα στον κόσμο και αρκετό δράμα στις ζωές των ανθρώπων», είπε, εξηγώντας γιατί δεν θέλει να συνεχίσει να κουβαλά οικογενειακές συγκρούσεις.
Η επιστροφή στη Βρετανία δεν είναι μόνο για τα παιδιά
Ο Χάρι αποκάλυψε ότι η δυνατότητα να φοιτήσουν τα παιδιά του σε βρετανικό σχολείο έχει μεγαλύτερη σημασία για εκείνον από όσο πίστευε. Ο Άρτσι και η Λίλιμπετ, επτά και πέντε ετών αντίστοιχα, είχαν ήδη συμπληρώσει δύο εβδομάδες στο νέο τους σχολικό περιβάλλον όταν παραχώρησε τη συνέντευξη και, όπως είπε, απολαμβάνουν την εμπειρία.
Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος λόγος. Ο Χάρι είπε ότι ήθελε να βρίσκεται «πιο κοντά στην οικογένειά του» και να μπορεί να περνά περισσότερο χρόνο στη Βρετανία, αντί να επιστρέφει για λίγες μόνο ημέρες ή μία εβδομάδα κάθε φορά.
Η μετακόμιση, πάντως, δεν ήταν ένα σχέδιο που είχε οργανωθεί εδώ και χρόνια. Ο Χάρι είπε ότι η απόφαση πάρθηκε σχετικά γρήγορα, όταν οι συνθήκες τούς έδειξαν πως ήταν η κατάλληλη στιγμή να το επιχειρήσουν.
«Είμαι αισιόδοξος, αλλά όχι αφελής»
Η επιστροφή στη Βρετανία φέρνει ξανά τον Χάρι πιο κοντά σε ένα περιβάλλον από το οποίο είχε απομακρυνθεί μετά την αποχώρησή του από τα βασιλικά καθήκοντα μαζί με τη Μέγκαν.
Ο ίδιος αναγνώρισε ότι οι λόγοι που οδήγησαν στην αποχώρηση εξακολουθούν να υπάρχουν στη μνήμη του. Ωστόσο, υποστήριξε ότι και η δική τους στάση έχει αλλάξει.
Μίλησε για τις συγκρούσεις των προηγούμενων ετών και είπε ότι πλέον θα ήθελε να μπει μια γραμμή ανάμεσα σε εκείνη την περίοδο και στο παρόν. Αναφέρθηκε τόσο στη δική του οικογένεια όσο και στον βρετανικό Τύπο, λέγοντας ότι υπάρχουν πλευρές του παρελθόντος που όλοι θα μπορούσαν να αφήσουν πίσω τους.
Σε ερώτηση αν πραγματικά πιστεύει ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί, δεν απέφυγε την απάντηση.
«Είμαι αισιόδοξος. Είμαι ελπιδοφόρος. Δεν είμαι αφελής», είπε.
Για τον Χάρι, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την επιθυμία να τελειώσει μια προσωπική διαμάχη. Συνδέεται και με τον αμοιβαίο σεβασμό. Όπως εξήγησε, μπορεί να δείξει σεβασμό στους άλλους όταν εκείνοι σέβονται τον ίδιο και τη θέση της δικής του οικογένειας.
Η Νταϊάνα παραμένει μέρος της καθημερινότητάς του
Η συζήτηση με το GQ επέστρεψε αρκετές φορές στην πριγκίπισσα Νταϊάνα. Ο Χάρι εξήγησε ότι χρειάστηκε πολλά χρόνια για να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί μέσα του μετά τον θάνατό της. Για μεγάλο διάστημα, όπως είπε, δεν μπορούσε να επιτρέψει στον εαυτό του να πενθήσει πραγματικά.
Η θεραπεία ήταν εκείνη που άλλαξε περισσότερο τη σχέση του με το πένθος. Του έδωσε, όπως περιέγραψε, την άδεια να παραδεχθεί ότι ο θάνατος της μητέρας του τον είχε πληγώσει και ότι είχε δικαίωμα να κλάψει.
Για περίπου δύο δεκαετίες, όπως αποκάλυψε, δεν είχε κλάψει. Δεν ήταν επειδή δεν ένιωθε. Αντίθετα, περιέγραψε μια περίοδο κατά την οποία είχε ουσιαστικά μουδιάσει συναισθηματικά.
Σήμερα λέει ότι η κατάσταση είναι διαφορετική. Μπορεί να είναι περισσότερο συνδεδεμένος συναισθηματικά με τους φίλους, την οικογένεια και κυρίως τα παιδιά του, αλλά αυτό έχει και κόστος. Είναι πλέον πιο ευαίσθητος σε γεγονότα που παλαιότερα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη απόσταση.
Ο ίδιος περιέγραψε το πένθος όχι ως κάτι που κάποια στιγμή τελειώνει, αλλά ως μια κατάσταση με την οποία μαθαίνει κανείς να ζει.
Το τελευταίο τηλεφώνημα με την Νταϊάνα
Σε ένα από τα πιο προσωπικά σημεία της συνέντευξης, ο Χάρι μίλησε για μία από τις μεγαλύτερες τύψεις που έχει κρατήσει από την τελευταία επικοινωνία του με τη μητέρα του.
Είπε ότι αν γνώριζε τότε πως εκείνο το τηλεφώνημα θα ήταν το τελευταίο τους, η συζήτηση θα ήταν διαφορετική.
Το βάρος αυτής της σκέψης έμεινε μαζί του για χρόνια. Σήμερα, όμως, ως πατέρας δύο παιδιών, βλέπει εκείνη τη στιγμή και από μια διαφορετική θέση. Θυμάται ότι ήταν ένα 12χρονο παιδί που ήθελε να φύγει για να παίξει με τα ξαδέλφια του και όχι κάποιος που μπορούσε να γνωρίζει ότι μιλούσε για τελευταία φορά με τη μητέρα του.
Η σχέση του με τη μνήμη της Νταϊάνα έχει επίσης αλλάξει. Ο Χάρι είπε ότι τη σκέφτεται σχεδόν καθημερινά, χωρίς απαραίτητα να βυθίζεται κάθε φορά σε βαθιά συναισθηματική επεξεργασία.
Οι σκέψεις του είναι συχνά απλές: του λείπει, αναρωτιέται πώς θα ήταν ο κόσμος αν εκείνη ζούσε και πώς θα ήταν η δική του οικογένεια αν η μητέρα του είχε γνωρίσει τα παιδιά του.
«Δεν θέλω να ξεπεράσω το πένθος»
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συζήτησης ήταν η εξήγηση του Χάρι για το γιατί δεν ήθελε πάντα να αφήσει πίσω του το πένθος.
Για χρόνια φοβόταν ότι αν σταματούσε να πονά, θα έχανε μαζί και ένα κομμάτι της μνήμης της μητέρας του. Υπήρχε επίσης η σκέψη ότι αν ξαναγινόταν πραγματικά χαρούμενος, θα ήταν σαν να πρόδιδε τη μνήμη της.
Σήμερα βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Η μνήμη της Νταϊάνα δεν χρειάζεται να συνδέεται αποκλειστικά με τον πόνο.
Αυτό είναι και ένα από τα βασικά μηνύματα της νέας του MasterClass για το πένθος, την οποία δημιούργησε μαζί με την ειδικό στο πένθος και την απώλεια, δρα Mary-Frances O’Connor. Ο Χάρι περιγράφει τον εαυτό του ως «μαθητή του πένθους», όχι ως κάποιον που θεωρεί ότι έχει βρει όλες τις απαντήσεις.
Ο πατέρας του και η σκέψη της απώλειας
Η συζήτηση πήρε ακόμη πιο προσωπική τροπή όταν τέθηκε το θέμα της υγείας του βασιλιά Καρόλου.
Ο Χάρι είπε ότι ο πατέρας του αναρρώνει και μίλησε για το διαφορετικό είδος φόβου που δημιουργεί η ασθένεια ενός γονέα. Έχοντας χάσει τη μητέρα του ξαφνικά, γνωρίζει πλέον από πρώτο χέρι τι σημαίνει να χάνεις έναν γονιό χωρίς προετοιμασία.
Παράλληλα, έχει φίλους και ανθρώπους γύρω του που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους. Αυτές οι εμπειρίες τον έχουν κάνει να σκέφτεται διαφορετικά την έννοια της απώλειας και το τι σημαίνει να ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να αποχαιρετήσεις έναν γονιό.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος η επιθυμία του για συμφιλίωση με τον Κάρολο και τον Ουίλιαμ.
Ο Χάρι δεν είπε ότι η σχέση έχει αποκατασταθεί. Είπε όμως ξεκάθαρα ότι θα ήθελε να συμβεί.
Ο Χάρι ως πατέρας και όσα δεν θέλει να μεταφέρει στα παιδιά του
Ένα ακόμη θέμα που επανήλθε αρκετές φορές στη συνέντευξη ήταν η πατρότητα. Στα 42 του, ο Χάρι κοιτάζει πλέον διαφορετικά τη δική του παιδική ηλικία. Αναρωτιέται τι πήρε από τους γονείς του, τι του μεταφέρθηκε μέσα από τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε και τι θέλει να κρατήσει ή να αλλάξει όταν μεγαλώνει τα δικά του παιδιά.
Μίλησε για την προσπάθειά του να σπάσει ορισμένους κύκλους και να είναι περισσότερο διαθέσιμος συναισθηματικά στον Άρτσι και τη Λίλιμπετ.
Η ευαλωτότητα είναι ένα από τα στοιχεία που, όπως είπε, θεωρεί πλέον δύναμη και όχι αδυναμία. Ειδικά ως πατέρας, δεν θέλει τα παιδιά του να πιστεύουν ότι ο πατέρας τους είναι άτρωτος. Θέλει να γνωρίζουν ότι μπορεί να έχει συναισθήματα, φόβους και δύσκολες ημέρες.
Αυτό συνδέεται άμεσα και με την επιστροφή στη Βρετανία. Ο Χάρι θέλει τα παιδιά του να έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν έναν τόπο που για τον ίδιο αποτελεί ταυτόχρονα πατρίδα, παιδική ηλικία, οικογένεια και πηγή δύσκολων αναμνήσεων.
Τα χρόνια στον στρατό και όσα κατάλαβε αργότερα
Ο Χάρι μίλησε επίσης για τη δεκαετία που πέρασε στον στρατό, την οποία χαρακτήρισε σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του.
Τώρα καταλαβαίνει ότι ο στρατός λειτουργούσε και ως τρόπος διαφυγής. Όταν ήταν νεότερος, δεν αντιλαμβανόταν πλήρως από τι προσπαθούσε να ξεφύγει. Η ένταση, η πειθαρχία και το περιβάλλον του στρατού τού έδιναν έναν τρόπο να διοχετεύει όσα κουβαλούσε.
Χρόνια αργότερα, μέσα από τη θεραπεία και τη μεγαλύτερη αυτογνωσία, κατάλαβε ότι μέρος του τραύματος που εκδηλώνεται αργότερα στη ζωή μπορεί να έχει τις ρίζες του στην παιδική ηλικία.
«Προτιμώ να λέω εγώ την ιστορία μου»
Η σχέση του Χάρι με τα μέσα ενημέρωσης ήταν αναπόφευκτο να συζητηθεί. Ο ίδιος υπερασπίστηκε για ακόμη μία φορά την επιλογή του να μιλά δημόσια για τη ζωή του. Είπε ότι προτιμά να αφηγείται ο ίδιος την ιστορία του αντί να αφήνει άλλους να δημιουργούν εκδοχές για εκείνον.
Η θέση του είναι ότι, όταν μένει σιωπηλός, οι ιστορίες γύρω από το όνομά του δεν σταματούν. Αντίθετα, συνεχίζονται, ακόμη κι όταν θεωρεί ότι είναι ανακριβείς ή βασίζονται σε λανθασμένες πληροφορίες.
Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρεί σημαντικό να μιλά για τη δική του εμπειρία, είτε πρόκειται για την πριγκίπισσα Νταϊάνα, είτε για το πένθος, είτε για τη βασιλική οικογένεια, είτε για τη ζωή του ως πατέρα.
«Γιατί να μην πω ένα μέρος της ιστορίας μου;», είναι ουσιαστικά το επιχείρημά του.
Η επιλογή αυτή, βέβαια, έχει δεχθεί έντονη κριτική. Ο ίδιος αναγνωρίζει την αντίφαση: πολλοί άνθρωποι έχουν μιλήσει για τη ζωή του, έχουν γράψει βιβλία και έχουν παρουσιάσει τη δική τους εκδοχή, ενώ όταν το κάνει ο ίδιος κατηγορείται ότι εκθέτει προσωπικές οικογενειακές πληροφορίες.
