Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Μια στενή λωρίδα γης ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία βρίσκεται στο επίκεντρο ενός υποθετικού σεναρίου που εξετάζει το CNN: Τι θα συνέβαινε εάν η Ρωσία, ενδεχομένως σε συνεργασία με τη Λευκορωσία, προχωρούσε σε περιορισμένη στρατιωτική κίνηση στον διάδρομο του Σουβάλκι, αναγκάζοντας το ΝΑΤΟ να αποφασίσει πώς θα αντιδράσει;
Ο Μπρετ ΜακΓκαρκ, πρώην ανώτερος αξιωματούχος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, αναλύει στο αμερικανικό δίκτυο το ενδεχόμενο μιας κρίσης που δεν θα είχε εξαρχής την κλίμακα της εισβολής στην Ουκρανία, αλλά θα έθετε σε δοκιμασία τη δέσμευση των κρατών-μελών για συλλογική άμυνα.
Το σενάριο δεν αποτελεί πληροφορία ότι η Μόσχα έχει αποφασίσει επίθεση στον διάδρομο. Εξηγεί, όμως, γιατί οι στρατιωτικές ασκήσεις της Λευκορωσίας κοντά στην περιοχή και η προστασία των ανατολικών συνόρων απασχολούν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Γιατί το Σουβάλκι βρίσκεται στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ
Ο διάδρομος του Σουβάλκι είναι η χερσαία σύνδεση των βαλτικών κρατών με την υπόλοιπη επικράτεια της Συμμαχίας. Βρίσκεται ανάμεσα στη Λευκορωσία και στο Καλίνινγκραντ, τον ρωσικό θύλακα στη Βαλτική.
Η γεωγραφία του καθιστά την περιοχή σημαντική για τη μετακίνηση στρατιωτικών ενισχύσεων προς τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία. Τυχόν διακοπή της χερσαίας σύνδεσης θα δημιουργούσε σοβαρό πρόβλημα στις μεταφορές και στον ανεφοδιασμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα βαλτικά κράτη θα έχαναν κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με τους συμμάχους τους.
Η Λευκορωσία πραγματοποίησε τις προηγούμενες ημέρες στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στα σύνορα Πολωνίας και Λιθουανίας. Η παρουσία στρατευμάτων στην περιοχή έχει ενταχθεί στη συζήτηση για την ασφάλεια της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.
Το ερώτημα του CNN: Πώς απαντάς σε μια «περιορισμένη» επίθεση;
Στην ανάλυσή του, ο ΜακΓκαρκ ζητά από τον αναγνώστη να εξετάσει ένα υποθετικό περιστατικό: Ρωσικές δυνάμεις εισέρχονται σε μικρό τμήμα της περιοχής και η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει την ενέργεια ως περιορισμένη, προειδοποιώντας παράλληλα για τον κίνδυνο ευρύτερης σύγκρουσης εάν το ΝΑΤΟ αντιδράσει στρατιωτικά.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, το διακύβευμα δεν θα ήταν μόνο η έκταση του εδάφους. Θα ήταν η αντίδραση της Συμμαχίας σε παραβίαση εδάφους κράτους-μέλους και η πρακτική εφαρμογή της δέσμευσης συλλογικής άμυνας.
Ο αναλυτής θέτει το ερώτημα εάν οι σύμμαχοι, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, θα συμφωνούσαν σε στρατιωτική απάντηση με κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης. Πρόκειται για προβληματισμό του αρθρογράφου και όχι για διαπιστωμένη απόφαση οποιασδήποτε κυβέρνησης να μην υπερασπιστεί σύμμαχο.
Το ΝΑΤΟ, από την πλευρά του, πραγματοποιεί ασκήσεις για διαφορετικά σενάρια απειλής κατά της επικράτειάς του. Ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας, Μαρκ Ρούτε, έχει δηλώσει ότι μια επίθεση θα αντιμετωπιζόταν με ισχυρή συμμαχική αντίδραση.
Ο σχεδιασμός δεν σταματά στα άρματα και στα αεροσκάφη
Η ευρωπαϊκή προετοιμασία αφορά και υποδομές που χρησιμοποιούν καθημερινά οι πολίτες. Το ΝΑΤΟ δημοσιοποίησε τον Σεπτέμβριο επικαιροποιημένες απαιτήσεις εθνικής ανθεκτικότητας, οι οποίες καλύπτουν τη συνέχεια της λειτουργίας των κυβερνήσεων, την παροχή ενέργειας, τροφίμων και νερού, την υγειονομική περίθαλψη, τις επικοινωνίες και τις μεταφορές.
Στα σχετικά κείμενα περιλαμβάνεται η ανάγκη τα νοσοκομεία να μπορούν να ανταποκριθούν σε μεγάλο αριθμό τραυματιών και οι πάροχοι κρίσιμων υπηρεσιών να διαθέτουν εφεδρικά σχέδια λειτουργίας και αποκατάστασης. Προβλέπεται επίσης συντονισμός πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, ώστε οι αναγκαίες μετακινήσεις δυνάμεων να μην παραλύουν τις υπηρεσίες προς τον πληθυσμό.
Η δημοσίευση αυτών των απαιτήσεων δεν συνιστά προειδοποίηση για επικείμενη ρωσική εισβολή. Αποτυπώνει την προσπάθεια της Συμμαχίας να διατηρήσει τις βασικές λειτουργίες των κρατών-μελών σε διαφορετικές συνθήκες κρίσης, από κυβερνοεπιθέσεις και δολιοφθορές μέχρι ένοπλη σύγκρουση.
Το μάθημα της Ουκρανίας και η αμερικανική διάσταση
Η εμπειρία της Ουκρανίας έχει αναδείξει τη σημασία των εφεδρικών δικτύων ηλεκτροδότησης, των επικοινωνιών, των υπηρεσιών υγείας και της ταχείας αποκατάστασης υποδομών έπειτα από επιθέσεις. Αυτές οι δυνατότητες αποτελούν πλέον μέρος της συζήτησης για την αμυντική ετοιμότητα των ευρωπαϊκών χωρών.
Παράλληλα, ο ΜακΓκαρκ εξετάζει στην ανάλυσή του κατά πόσο οι πολλαπλές στρατιωτικές δεσμεύσεις των ΗΠΑ και οι διαφωνίες στο εσωτερικό της Συμμαχίας επηρεάζουν την αντίληψη για την αποτρεπτική της ισχύ. Η εκτίμησή του για την αβεβαιότητα μιας μελλοντικής αμερικανικής αντίδρασης δεν ισοδυναμεί με ανακοίνωση αλλαγής των αμερικανικών υποχρεώσεων προς το ΝΑΤΟ.
Ο διάδρομος του Σουβάλκι, επομένως, δεν βρίσκεται στο επίκεντρο επειδή έχει ανακοινωθεί ότι θα αποτελέσει το επόμενο πεδίο μάχης. Βρίσκεται στο επίκεντρο επειδή ένα υποθετικό, περιορισμένης έκτασης επεισόδιο εκεί θα μπορούσε να θέσει άμεσα το ερώτημα πώς λειτουργεί η συλλογική άμυνα στην πράξη.
