Για πρώτη φορά μετά το 1998, η αμερικανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να επέμβει αθόρυβα στις αγορές συναλλάγματος για να σώσει το ιαπωνικό γιεν από την απόλυτη κατάρρευση.
Είπαν ότι η Ουάσιγκτον βοήθησε απλώς έναν «στενό σύμμαχο». Η αλήθεια, όμως, που κρύβουν τα παγκόσμια οικονομικά διευθυντήρια, είναι πολύ πιο σκοτεινή. Η κίνηση αυτή δεν έγινε για την Ιαπωνία, αλλά για να σωθεί το ίδιο το αμερικανικό δολάριο, το οποίο έχει αρχίσει να χάνει ραγδαία την παγκόσμια κυριαρχία του.

Το "υποχείριο" της Ουάσιγκτον και ο εκβιασμός του χρέους
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του πανικού, πρέπει να δει τον πραγματικό ρόλο της Ιαπωνίας. Δεν είναι απλώς μια χώρα που φιλοξενεί 120 αμερικανικές βάσεις. Είναι ο μεγαλύτερος δανειστής των ΗΠΑ. Εδώ και δεκαετίες, το Τόκιο μετατρέπει τα τεράστια πλεονάσματα του από τις εξαγωγές σε αμερικανικό χρέος (ομόλογα). Μέχρι τον Φεβρουάριο, η Ιαπωνία κατείχε πάνω από 1,24 τρισεκατομμύρια δολάρια σε αμερικανικά ομόλογα, κρατώντας όρθιο το σύστημα της Ουάσιγκτον.
Όταν όμως η ενεργειακή κρίση χτύπησε την ιαπωνική οικονομία, το Τόκιο άρχισε να πουλάει αυτά τα αμερικανικά ομόλογα για να βρει ρευστό. Μέσα σε λίγους μήνες ρευστοποίησε πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό προκάλεσε «εγκεφαλικά» στο αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών. Αν οι ξένες χώρες αρχίσουν να πουλάνε μαζικά το αμερικανικό χρέος, τα επιτόκια δανεισμού των ΗΠΑ θα εκτοξευθούν, τινάζοντας στον αέρα την αμερικανική οικονομία. Και ποιος ανέλαβε να σταματήσει αυτή τη διαρροή; Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, πρώην μάνατζερ hedge fund και παλιός συνεργάτης του δισεκατομμυριούχου Τζορτζ Σόρος. Τα «χρυσά αγόρια» προσπαθούν να σώσουν το ίδιο τους το μαγαζί.

Το χρυσό πάρτι της Wall Street και το στημένο "Καζίνο"
Η διάσωση της Ιαπωνίας δεν ήταν τίποτα άλλο από μια προσπάθεια να μείνει ανοιχτή η «κάνουλα» του χρήματος για τους Αμερικανούς τραπεζίτες. Μέσω του λεγόμενου carry trade, οι επενδυτές της Wall Street δανείζονταν για χρόνια πάμφθηνα ιαπωνικά γιεν, τα μετέτρεπαν σε δολάρια και αγόραζαν υπερτιμημένες μετοχές αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών.
Αυτό το βρώμικο, αόρατο παιχνίδι χρηματοδότησε τη γιγαντιαία φούσκα των αμερικανικών χρηματιστηρίων. Η Ουάσιγκτον έσωσε το γιεν ακριβώς για να μην καταρρεύσει αυτή η κερδοσκοπική μηχανή που γεμίζει τις τσέπες των δισεκατομμυριούχων της ελίτ, την ώρα που οι κανονικοί πολίτες παλεύουν με τον πληθωρισμό.

Η Ανατολή γυρνάει την πλάτη: Η ραγδαία αποδολαριοποίηση
Την ίδια στιγμή, όμως, το ρολόι της γεωπολιτικής χτυπάει αντίστροφα. Οι μέρες που ο πλανήτης ήταν όμηρος του δολαρίου τελειώνουν. Μετά την απόφαση της Δύσης να κατασχέσει τα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας, ο υπόλοιπος κόσμος πήρε το μήνυμα: Το δολάριο δεν είναι πλέον ασφαλές καταφύγιο, αλλά όπλο εκβιασμού.

Χώρες όπως η Κίνα, ξεφορτώνονται μανιωδώς τα αμερικανικά ομόλογα. Από τα 1,3 τρισεκατομμύρια το 2014, το Πεκίνο έχει πλέον στα χέρια του λιγότερα από 700 δισεκατομμύρια, και στρέφεται μαζικά στην αγορά χρυσού. Καθώς οι ξένες κυβερνήσεις αρνούνται να χρηματοδοτούν το αμερικανικό έλλειμμα, τη θέση τους παίρνουν "ύποπτα" hedge funds και εταιρείες κρυπτονομισμάτων από φορολογικούς παραδείσους, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά τοξικό μείγμα.

Η παρέμβαση των ΗΠΑ στο ιαπωνικό νόμισμα δεν ήταν μια επίδειξη δύναμης, αλλά μια απέλπιδα προσπάθεια να καλυφθούν οι τεράστιες ρωγμές στο οικοδόμημα του δολαρίου. Το γεωπολιτικό σκηνικό αλλάζει βίαια, η αποδολαριοποίηση έχει ήδη ξεκινήσει, και αυτοί που νόμιζαν ότι θα ελέγχουν για πάντα την παγκόσμια οικονομία τυπώνοντας πληθωριστικό χαρτί, έχουν αρχίσει να ιδρώνουν επικίνδυνα.