Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Σε συνέντευξή του στο World Geostrategic Insights, ο Σάι Γκαλ, ιδρυτής και επικεφαλής της στρατηγικής πρακτικής Line of State και πρώην αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων της Israel Aerospace Industries, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.
Σύμφωνα με τον Σάι Γκαλ, η Άγκυρα αποτελεί πιο περίπλοκη και μακροπρόθεσμη πρόκληση σε σύγκριση με την Τεχεράνη. Ενώ το Ιράν υπήρξε ο ευανάγνωστος εχθρος που έχτισε την απειλή του έξω από το δυτικό σύστημα και εναντίον του, η Τουρκία συσσωρεύει ισχύ από μέσα.
Παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ, απορροφά δυτικές αγορές, τεχνολογία, χρηματοδότηση και πολιτική πρόσβαση, ενώ ταυτόχρονα χτίζει αυτονομία, προβολή ισχύος και εμπρόσθια στάση πέρα από κάθε συμμαχικό περιορισμό. Η κυριαρχία δεν αυτοεκτελείται. Απαιτεί αποφασιστική άρνηση κάθε εχθρικού συστήματος πριν αυτό παγιωθεί. Και η Τουρκία βρίσκεται ήδη σε διαδικασία παγίωσης.
Ο Σάι Γκαλ υπογραμμίζει ότι η στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας δεν περιορίζεται πλέον στην Ανατολία. Εκτείνεται στη Συρία, στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, στη Λιβύη και στη Σομαλία. Μαζί σχηματίζουν ένα δίκτυο βάθους, πρόσβασης, logistics, πληροφοριών και επιχειρησιακής εμβέλειας γύρω από την ευρύτερη περίμετρο του Ισραήλ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σκληρό βίντεο: Δολοφόνησαν εν ψυχρώ στο κεφάλι τον πιο επικίνδυνο εγκληματία του Ισραήλ
Η κατεχόμενη βόρεια Κύπρος, όπως τονίζει χαρακτηριστικά, δεν είναι «παγωμένη σύγκρουση». Είναι το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Τουρκίας, εμπρόσθιο στρατιωτικό βάθος μέσα στον χώρο ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από εκεί η Άγκυρα μπορεί να προβάλλει δύναμη, να ελέγχει θαλάσσιους και εναέριους διαδρόμους και να θέτει υπό πίεση ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο
Παράλληλα, σύμφωνα με την ανάλυση του Γκαλ, η Τουρκία ενσωματώνει εγχώρια αμυντική βιομηχανία, βαλλιστική εμβέλεια, μη επανδρωμένα συστήματα, ναυτική ισχύ και αεροδιαστημικές δυνατότητες. Το ρωσικής κατασκευής και λειτουργίας πυρηνικό εργοστάσιο Ακκούγιου δεν είναι απλώς ενεργειακό έργο. Αποτελεί προσπάθεια μετατροπής της εξάρτησης σε κυρίαρχο πυρηνικό περιθώριο ελιγμών. Η παροχή καταφυγίου, χρηματοδότησης και πολιτικής προστασίας στη Χαμάς ανήκει στο ίδιο σύστημα. Ο κίνδυνος δεν βρίσκεται σε μεμονωμένα στοιχεία. Βρίσκεται στο σύνολο που σχηματίζουν: στρατιωτική προβολή, πυρηνικές φιλοδοξίες, υποστήριξη τρομοκρατίας και γεωγραφική περικύκλωση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σεισμός στην Ουάσινγκτον! Τρίζει η καρέκλα του Τομ Μπάρακ μετά τις δηλώσεις-φωτιά για Ισραήλ και Γκολάν
Ο Ερντογάν, όπως επισημαίνει ο Σάι Γκαλ, μετέτρεψε τη ρητορική σε προηγούμενο. Η Λιβύη και το Καραμπάχ απέδειξαν την ετοιμότητα της Άγκυρας να χρησιμοποιήσει βία στο εξωτερικό. Στη Συρία μετατρέπει την επέμβαση σε μόνιμο στρατηγικό βάθος. Οι απειλές κατά του Ισραήλ και της Ελλάδας δεν είναι εσωτερικό θέατρο.
Η δηλωμένη πρόθεση, η αποκτηθείσα ικανότητα και η αποδεδειγμένη συμπεριφορά της Τουρκίας πλέον ευθυγραμμίζονται. Αυτό δεν είναι φάκελος Ερντογάν. Είναι τουρκικός στρατηγικός φάκελος. Ο Ερντογάν άλλαξε το λεξιλόγιο της τουρκικής ισχύος περισσότερο από το ένστικτό της.
Ο κεμαλισμός και ο ισλαμισμός του Ερντογάν είναι αντίθετα πολιτικά σχέδια, αλλά η στρατηγική αυτονομία, η περιφερειακή πρωτοκαθεδρία, η Κύπρος, το Αιγαίο και η αντίσταση σε εξωτερικό περιορισμό αποκαλύπτουν βαθύτερη συνέχεια κρατικής ισχύος. Η Δύση επανειλημμένα υπέπεσε στο λάθος να θεωρεί την κεμαλική παρουσίαση ως στρατηγική αυτοσυγκράτηση. Ο Ερντογάν απλώς ισλαμοποίησε, προσωποποίησε και έκανε ρητό ένα αντανακλαστικό που δεν επινόησε ο ίδιος
Το Ισραήλ, τονίζει ο Γκαλ, σχεδιάζει ενάντια σε ικανότητες και κρατικές συνέχειες, όχι σε τουρκικούς εκλογικούς κύκλους. Το δόγμα, η αμυντική βιομηχανία, οι βάσεις, οι υποδομές και οι περιφερειακές θέσεις θα επιβιώσουν της προεδρίας Ερντογάν. Η Ιερουσαλήμ δεν θα στοιχηματίσει την εθνική ασφάλεια στην προσδοκία ότι μια μετα-Ερντογάν κυβέρνηση θα παραδώσει οικειοθελώς τα πλεονεκτήματα που η Τουρκία έχει ήδη αποκτήσει.
Το Ιράν καθιέρωσε το δόγμα: η απόσταση δεν είναι καταφύγιο, η πολιτική πολυπλοκότητα δεν παρέχει ασυλία, και τα εχθρικά στρατιωτικά συστήματα πρέπει να απορρίπτονται πριν από την εδραίωση. Η πρόβα δεν συνεπάγεται σειρά. Το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει πλέον σε ένα αναδυόμενο σύστημα απειλής να ωριμάσει πίσω από τη γεωγραφία, την κυριαρχία ή τη διπλωματία.
Η Άγκυρα οφείλει να κατανοήσει τις συνέπειες, προειδοποιεί ο Σάι Γκαλ στη συνέντευξή του. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν αποτελεί άδεια για την οικοδόμηση επιχειρησιακών περιορισμών γύρω από το Ισραήλ. Μια τουρκική σημαία δεν προσδίδει ασυλία σε απειλητικές υποδομές. Ένας Τούρκος στρατιώτης μπορεί να αυξήσει το κόστος της δράσης. Δεν μπορεί να την ασκήσει βέτο. Ο τουρκικός φάκελος είναι ανοιχτός επειδή το σύστημα απειλής δεν είναι πλέον υποθετικό. Η Ιερουσαλήμ δεν θα επιτρέψει να σκληρύνει σε ασυλία.
Η αποτρεπτική αρχιτεκτονική Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ πρέπει να γίνει αυτοσυντηρούμενη. Η τριμερής συνεργασία είναι πραγματική, αλλά όχι ακόμη κυρίαρχη. Οι ασκήσεις και η ανταλλαγή πληροφοριών δεν αποτελούν αποτροπή. Η αποτροπή αρχίζει όταν το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να ανιχνεύουν μαζί, να αποφασίζουν πριν η Άγκυρα εκμεταλλευτεί τον δισταγμό, να νικήσουν την εναρκτήρια κίνηση και να διατηρήσουν τη μάχη χωρίς ξένη άδεια. Δεν υπάρχει ενιαία αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας πάνω από το τρίγωνο. Η εξάρτηση από την Ουάσιγκτον είναι μη βιώσιμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν πολλαπλασιαστή δύναμης, ποτέ προϋπόθεση για δράση.
Για την Ελλάδα και την Κύπρο, το άρθρο 42(7) της ΕΕ παρέχει ό,τι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί σε τουρκική περίπτωση, υποχρέωση στην οποία η Άγκυρα δεν έχει ψήφο. Η τουρκική ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν μπορεί να γίνει τουρκική ασυλία ενώ η ευρωπαϊκή εγγύηση της Κύπρου παραμένει αδρανής. Η συλλογική άμυνα δεν μπορεί να τελειώνει με την αποκατάσταση της γραμμής που επέτρεψε την επίθεση. Αν η στρατιωτική υποδομή της κατοχής παράγει την επίθεση, τότε αυτή η υποδομή γίνεται μέρος του αμυντικού προβλήματος. Για την Κύπρο, το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι η επιστροφή στο προηγούμενο status quo. Είναι η αποκατάσταση της κυριαρχίας. Αν η Άγκυρα οπλοποιεί την κατοχή, θέτει και την ίδια την κατοχή σε παιχνίδι.
Η Ανατολική Μεσόγειος δεν θα ασφαλιστεί με απομακρυσμένη πατρωνία. Η Ιερουσαλήμ, η Αθήνα και η Λευκωσία πρέπει να κρατήσουν τη γραμμή από την πρώτη ώρα. Η Ευρώπη πρέπει να τη στηρίξει. Η Ουάσιγκτον μπορεί να την ενισχύσει. Αλλά δεν κρατά το κλειδί. Σε αυτό το πεδίο μάχης όπου η Τουρκία χτίζει δίκτυα περικύκλωσης, η αδράνεια ισοδυναμεί με παράδοση. Η κυριαρχία απαιτεί δράση. Και η απειλή από την Άγκυρα, όπως προειδοποιεί με πολεμικό τόνο ο Σάι Γκαλ στη συνέντευξή του στο World Geostrategic Insights, δεν περιμένει.
