Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν με έντονο ενδιαφέρον ισραηλινή ανάλυση για τη νέα αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν στη Μέκκα.
Με έντονο ενδιαφέρον παρακολουθούν τα τουρκικά ΜΜΕ τις αντιδράσεις στο Ισραήλ μετά τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που υπέγραψαν στη Μέκκα η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Milliyet, η νέα συμφωνία έχει τεθεί στο μικροσκόπιο ισραηλινών αναλυτών ασφαλείας, οι οποίοι βλέπουν τη διαμόρφωση ενός νέου περιφερειακού συσχετισμού δυνάμεων.
Η τουρκική εφημερίδα επικαλείται ανάλυση της ισραηλινής Maariv, στην οποία ο απόστρατος συνταγματάρχης και αναλυτής ασφαλείας Amir Noy υποστηρίζει ότι το Τελ Αβίβ δεν πρέπει να αγνοήσει τη στρατηγική σημασία της νέας τριμερούς σχέσης.
«Νέα εξίσωση» για το Τελ Αβίβ
Σύμφωνα με τη Milliyet, η ισραηλινή ανάλυση δεν χαρακτηρίζει τη συνεργασία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν ως ανοιχτά αντιισραηλινή.
Ωστόσο, επισημαίνει ότι ο συνδυασμός στρατιωτικής, οικονομικής και πυρηνικής ισχύος που φέρνουν οι τρεις χώρες δημιουργεί μια «εντελώς διαφορετική δικτύωση», την οποία το Ισραήλ πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη.
Ο Amir Noy φέρεται να τονίζει ότι το Ισραήλ δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι οι τρεις χώρες να το χαρακτηρίσουν επισήμως εχθρό.
Κατά την ανάλυσή του, τα κράτη δεν οικοδομούν συμμαχίες μόνο με βάση τους δηλωμένους αντιπάλους τους, αλλά με βάση τα συμφέροντα, τις δυνατότητες που ενώνουν και τα σενάρια για τα οποία προετοιμάζονται.
Τι φέρνουν Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν
Η ισραηλινή ανάλυση, όπως την αναπαράγει η Milliyet, εστιάζει ιδιαίτερα στις δυνατότητες κάθε χώρας.
Για την Τουρκία αναφέρεται ότι διαθέτει μεγάλο στρατό, αναπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αεροπορική και ναυτική ισχύ, καθώς και αυξανόμενη περιφερειακή επιρροή.
Η Σαουδική Αραβία παρουσιάζεται ως δύναμη με σημαντικό οικονομικό βάρος, ενεργειακούς πόρους, γεωγραφικό βάθος και στρατηγική θέση στον Κόλπο.
Το Πακιστάν, από την πλευρά του, προσθέτει στο σχήμα μεγάλο στρατό, επιχειρησιακή εμπειρία και πυρηνική ικανότητα, ενισχύοντας το συνολικό στρατιωτικό βάρος της τριμερούς συνεργασίας.
Το τουρκικό αποτύπωμα στη Συρία
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον ρόλο της Τουρκίας στη Συρία.
Σύμφωνα με την ανάλυση της Maariv, η συμφωνία της Μέκκας δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από την αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας στη Συρία.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι, εάν ο νέος συριακός στρατός διαμορφωθεί υπό τουρκική επιρροή και η Άγκυρα αυξήσει στο μέλλον την παρουσία της και στον Λίβανο, τότε θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας στρατηγικός χώρος με επίκεντρο την Τουρκία στα βόρεια και ανατολικά του Ισραήλ.
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά ότι «δεν χρειάζεται να φανταστεί κανείς τουρκικά άρματα στα σύνορα του Ισραήλ», αλλά αρκεί να υπολογίσει την επιρροή της Άγκυρας μέσω όπλων, εκπαίδευσης, πληροφοριών, υποδομών και πολιτικών διασυνδέσεων σε Δαμασκό και Βηρυτό.
«Μην κηρύξετε την Τουρκία εχθρό»
Παρά την ανησυχία, ο Amir Noy φέρεται να προειδοποιεί ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να οδηγηθεί σε βιαστικές κινήσεις.
Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, η ισραηλινή ανάλυση εισηγείται στο Τελ Αβίβ να μη μπει σε πολεμική λογική, να μην κηρύξει την Τουρκία εχθρό και να μη συγκροτήσει μια συμμαχία που θα εμφανίζεται ως μέτωπο κατά του Ισλάμ.
Αντίθετα, προτείνεται η διαμόρφωση ενός δικτύου συμμαχιών που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στη νέα τριμερή συνεργασία.
Πρόταση για μπλοκ τουλάχιστον επτά εταίρων
Στο πιο χαρακτηριστικό σημείο της ανάλυσης, αναφέρεται ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να ανταγωνιστεί Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν σε αριθμό στρατιωτών, οικονομικό μέγεθος ή ανθρώπινο δυναμικό.
Για τον λόγο αυτό, ο Noy προτείνει στο Ισραήλ να κινηθεί προς τη δημιουργία ευρύτερου πλέγματος συνεργασιών.
Σύμφωνα με τη Milliyet, στην προτεινόμενη αρχιτεκτονική περιλαμβάνονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ινδία, η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Αίγυπτος, η Ιορδανία και νέοι εταίροι στη Λατινική Αμερική.
Το μήνυμα της ισραηλινής ανάλυσης, όπως παρουσιάζεται από τα τουρκικά μέσα, είναι ότι η νέα συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν μπορεί να μην έχει επισήμως αντιισραηλινό χαρακτήρα, αλλά δημιουργεί έναν συσχετισμό που το Τελ Αβίβ δεν μπορεί να αγνοήσει.
