Προσθέστε το pentapostagma.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google. Ένας 73χρονος αγρότης στη Βρετανία καταδικάστηκε σήμερα (6/8) σε 35 χρόνια φυλάκισης για την δολοφονία ενός 55χρονου εργαζομένου του, του οποίου τα ίχνη είχαν εξαφανιστεί το 2019. Όπως διαπιστώθηκε ο Κρίστοφερ Ράιτ σκότωσε τον Ρίτσαρντ Ντάισον, τον τεμάχισε και στη συνέχεια έκρυψε το πτώμα του σε ένα βαρέλι με τσιμέντο για έξι ολόκληρα χρόνια.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Daily Mail, ο 55χρονος ζούσε στο κτήμα του Ράιτ στο Χόιλαντ κοντά στο Μπάρνσλεϊ στο Νότιο Γιορκσάιρ και πραγματοποιούσε περιστασιακά εργασίες για τον 73χρονο αγρότη. Ωστόσο, κάποια στιγμή το 2019 οι δύο άνδρες ενεπλάκησαν σε έναν έντονο διαπληκτισμό, όταν ο Ράιτ, ο οποίος είναι συλλέκτης παλιών πυροβόλων όπλων, υποψιάστηκε ότι έκλεβε περιουσιακά του στοιχεία και τα μεταπωλούσε. Τότε ο Ράιτ αποφάσισε να τον σκοτώσει και τον πυροβόλησε στο χέρι και στο στήθος. Τις επόμενες ημέρες διαμέλισε το άψυχο σώμα του Ντάισον και τοποθέτησε τα μέλη του σε ένα βαρέλι με τσιμέντο. Ο Ράιτ – ο οποίος ήταν μέλος ενός συγκροτήματος που ερμήνευε τραγούδια των Spandau Ballet – έβαλε στη συνέχεια το βαρέλι σε ένα ρυμουλκούμενο όχημα και έπεισε έναν αθώο και ανυποψίαστο γείτονα να το φυλάξει.
Ο 55χρονος Ρίτσαρντ Ντάισον, το πτώμα του οποίου βρέθηκε στις 14 Ιουλίου του 2025 διαμελισμένο σε ένα βαρέλι με τσιμέντο
Η οικογένεια του 55χρονου άρχισε να ανησυχεί για την τύχη του και η κόρη του ειδοποίησε την Αστυνομία ότι ο πατέρας της αγνοείται. Έτσι, ξεκίνησε έρευνα για τον εντοπισμό του, αλλά χωρίς άμεσο αποτέλεσμα. Μόλις πέρυσι οι Αρχές κατάφεραν να βρουν το πτώμα του κρυμμένο μέσα σε ένα βαρέλι πάνω σε ρυμουλκούμενο όχημα. Στις 14 Ιουλίου του 2025, οι αστυνομικοί ταυτοποίησαν τον διαμελισμένο σκελετό του Ντάισον που βρισκόταν για έξι χρόνια μέσα στο βαρέλ μέσω DNA.
«Είχατε εργαστεί ως κρεοπώλης και ήσασταν αρκετά επιδέξιος για να κάνετε κάτι τόσο φρικτό»
Ο εισαγγελέας Πίτερ Μούλσον KC δήλωσε: «Ο διαμελισμός – όπως υποστηρίζει η εισαγγελία – πραγματοποιήθηκε με κάποια γνώση ανατομίας ή κρεοπωλικής τέχνης. Ο Κρίστοφερ Ράιτ είχε εργαστεί στο παρελθόν ως κρεοπώλης. Η εισαγγελία εκτιμά ότι τον σκότωσε, επειδή υποψιαζόταν ότι του έκλεβε παλαιά πυροβόλα όπλα και τα μεταπωλούσε». Ο δικαστής τόνισε ότι ο Ράιτ πρέπει να εκτίσει ισόβια ποινή με ελάχιστο όριο τα 35 έτη, χωρίς τον χρόνο προφυλάκισης, και ότι είναι πιθανό να πεθάνει στη φυλακή. Αναφερόμενος σε ό,τι έκανε ο Ράιτ στο θύμα του, ο δικαστής είπε: «Είχατε εργαστεί ως κρεοπώλης και ήσασταν αρκετά επιδέξιος για να κάνετε κάτι τόσο φρικτό, κάτι για το οποίο λίγοι απλοί άνθρωποι θα είχαν το στομάχι».
Η συγκλονιστική κατάθεση της κόρης του 55χρονου, ένας «ζωντανός εφιάλτης έξι ετών»
Στην κατάθεσή της, η κόρη του Ντάισον, Μπέθανι Ντέιντι, ανέφερε ότι για πολύ καιρό δεν γνώριζε τι είχε συμβεί στον πατέρα της και υπογράμμισε ότι «δεν μπορούσα να πενθήσω, επειδή δεν γνώριζα την αλήθεια. Αυτό κατέστρεψε τη ζωή μου και με άλλαξε ως άνθρωπο για πάντα. Ο μπαμπάς μου εξαφανίστηκε όταν ήμουν μόλις 19 ετών. Σε αυτή την ηλικία, χρειάζεσαι ακόμα τους γονείς σου, την καθοδήγησή τους, τη στήριξη, την αγάπη και την προστασία τους. Δεν ήταν απλώς ο μπαμπάς μου, ήταν ο καλύτερός μου φίλος. Μιλούσαμε κάθε μέρα και ερχόταν να με δει κάθε Σαββατοκύριακο, ό,τι κι αν συνέβαινε στη ζωή μου, ήξερα ότι θα ήταν εκεί. Όταν δεν εμφανίστηκε, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ποτέ δεν έβαζε το κινητό του σε αθόρυβη λειτουργία, ήταν παράξενο. Έμενε με τον Κρίστοφερ Ράιτ, ο οποίος ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που τον είδε ζωντανό. Δήλωσα την εξαφάνισή του, γιατί μέσα μου ήξερα ότι κάτι του είχε συμβεί». Η υπόθεση εξαφάνισης του πατέρας της τελικά έκλεισε και η ίδια έπρεπε να δηλώσει ξανά την εξαφάνιση του Ρίτσαρντ.
Όπως επεσήμανε η κόρη του: «ήξερα ότι δεν θα με εγκατέλειπε ποτέ, ούτε τους ανθρώπους με τους οποίους ζούσε. Για έξι χρόνια ξυπνούσα με τις ίδιες ερωτήσεις: Έχει τραυματιστεί; Κρυώνει; Περιμένει να τον βρει κάποιος; Είναι νεκρός;». Η νεαρή περιέγραψε τα έξι χρόνια που πέρασαν ως «ζωντανό εφιάλτη», ενώ πρόσθεσε πως: «δεν μπορούσα να πενθήσω, αλλά ούτε μπορούσα να προχωρήσω, γιατί ήξερα ότι είχε συμβεί κάτι τρομερό».
«Πέρασα χρόνια ψάχνοντας τον μπαμπά μου, κάνοντας ό,τι μπορούσα να σκεφτώ. Όλοι οι άλλοι συνέχιζαν τη ζωή τους, η δική μου παρέμεινε στάσιμη... Υπήρχαν μέρες που δεν αναγνώριζα πια τον εαυτό μου, επειδή ο πόνος είχε καταλάβει τη ζωή μου. Το πιο σκληρό σε όλο αυτό είναι ότι κάποιος εκεί έξω ήξερε την αλήθεια... Κάποιος με παρακολουθούσε για χρόνια, γνωρίζοντας τι είχε συμβεί. Μετά από χρόνια αναζήτησης, ελπίδας, ικεσιών και πόνου, πήρα την απάντηση που φοβόμουν από την αρχή: Ο μπαμπάς μου δεν θα επέστρεφε ποτέ στο σπίτι. Το να ξέρω τι συνέβη με στοιχειώνει κάθε μέρα. Αυτοί οι υπεύθυνοι δεν πήραν απλώς τη ζωή του πατέρα μου, κατέστρεψαν μια ολόκληρη οικογένεια και μου στέρησαν χρόνια που δεν θα ξαναπάρουμε ποτέ. Έγινα μητέρα και θα έπρεπε να ήταν οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου, αλλά αντί να συστήσω το μωρό μου στον παππού της, έπρεπε να την πάω στο νεκροταφείο και να της πω ότι εκεί βρίσκεται. Θα κουβαλάω αυτό το πένθος για το υπόλοιπο της ζωής μου».
