Το γεωπολιτικό παιχνίδι που παίζεται στα κεντρικά του ΝΑΤΟ δεν έχει καμία σχέση με «ιδανικά» και «συμμαχίες». Είναι ένα στυγνό, ψυχρό παζάρι δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπου η Ευρώπη καλείται για άλλη μια φορά να πληρώσει τον λογαριασμό για να μην εκνευριστεί ο ένοικος του Λευκού Οίκου. Όπως αποκαλύπτει το Politico, η Σύνοδος Κορυφής που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο στην Άγκυρα θα αποτελέσει το απόλυτο πανηγύρι της πολεμικής βιομηχανίας.
Οι πρέσβεις της Συμμαχίας συντάσσουν ήδη ένα σχέδιο δήλωσης κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Γενικός Γραμματέας, Μαρκ Ρούτε, προσπαθεί να καλύψει τις εσωτερικές ρωγμές, πουλώντας στο αμερικανικό κατεστημένο αυτό που πραγματικά το ενδιαφέρει: συμβόλαια μαζικής παραγωγής όπλων. Η Ευρώπη πιέζεται να εγκαταλείψει τα έξυπνα όπλα και να περάσει στη γραμμή παραγωγής χάλυβα, πυρομαχικών και στρατιωτικού υλικού, ταΐζοντας απευθείας τα αμερικανικά αμυντικά μεγαθήρια για να παραμείνει η Ουάσινγκτον προσηλωμένη στο περιβόητο Άρθρο 5.
Τα 70 δισ. για την Ουκρανία και η ρωσική «απειλή»
Το πιο εξοργιστικό κομμάτι αυτού του γεωπολιτικού παζαριού αφορά τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Ενώ οι ευρωπαϊκές κοινωνίες γονατίζουν από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό, οι σύμμαχοι (με την εντυπωσιακή απουσία των ΗΠΑ από τον λογαριασμό) δεσμεύονται να «κάψουν» 70 δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο, υποσχόμενοι αντίστοιχα νούμερα και για το επόμενο έτος.
Ταυτόχρονα, το σχέδιο δήλωσης αναμένεται να χαρακτηρίσει εκ νέου τη Ρωσία ως "μακροπρόθεσμη απειλή". Ένα βολικό αφήγημα που δικαιολογεί τη φρενήρη κούρσα εξοπλισμών στην οποία σέρνεται η γηραιά ήπειρος, υποχρεωμένη πλέον να δαπανά το 3,5% του ΑΕΠ της για στρατιωτικούς σκοπούς. Είναι χαρακτηριστικό πως το Πεντάγωνο απαιτεί από τους Ευρωπαίους να αναπτύξουν αεράμυνα και συστήματα κρούσης, αλλά ταυτόχρονα τους αρνείται την πώληση πυραύλων Tomahawk, δείχνοντας ποιος κάνει πραγματικά κουμάντο.
Το "κλαδί ελιάς" για το Ιράν και η υποκρισία
Η Σύνοδος δεν γίνεται τυχαία στην Άγκυρα. Το ΝΑΤΟ ψάχνει απεγνωσμένα τρόπο να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ σχετικά με το Ιράν και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, τρομοκρατημένοι από το ενδεχόμενο να μετατραπεί η Σύνοδος σε φιάσκο λόγω των Στενών του Ορμούζ, ρίχνουν γέφυρες στον Τραμπ. Το προσχέδιο καλεί την Τεχεράνη να διασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και φυσικά να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα.
Η Ευρώπη παραδίδει τα κλειδιά της ασφάλειάς της στα χέρια μιας Ουάσινγκτον που την αντιμετωπίζει απλώς ως τον καλύτερο πελάτη της αμυντικής της βιομηχανίας.
