Στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών έχει σκαρφαλώσει ο αριθμός των ατόμων που πλήττονται ή κινδυνεύουν άμεσα από τη φτώχεια στη Γερμανία. Σύμφωνα με τη νέα έκθεση της Ένωσης Πρόνοιας Ισότητας, 13,3 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα σε συνθήκες φτώχειας, βάσει των εισοδηματικών τους κριτηρίων.
Από το 2024 έως το 2025, το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες, αγγίζοντας το 16,1%, γεγονός που η Ένωση χαρακτηρίζει ως «θλιβερό ρεκόρ».
Με βάση τα στοιχεία των ερευνητών, ως κίνδυνος φτώχειας ορίζεται η διαβίωση με λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος. Πρακτικά, τα όρια αυτά διαμορφώνονται ως εξής:
Άγαμοι: 1.446 ευρώ καθαρά ανά μήνα.
Τετραμελής οικογένεια (δύο ενήλικες, δύο παιδιά κάτω των 14 ετών): 3.036 ευρώ καθαρά ανά μήνα.
Το αγεφύρωτο γεωγραφικό χάσμα
Η έκθεση αναδεικνύει τις τεράστιες οικονομικές ανισότητες που χωρίζουν τις γεωγραφικές περιφέρειες της χώρας. Ενώ τα κρατίδια του νότου διατηρούν ένα ισχυρότερο βιοτικό επίπεδο, άλλες περιοχές αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα:
Χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας: Βαυαρία (12,6%) και Βάδη-Βυρτεμβέργη (13,2%).
Υψηλότερα ποσοστά φτώχειας: Βρέμη (27,5%), Σαξονία-Άνχαλτ (21,3%), Αμβούργο (18,9%) και Βερολίνο (18,7%).
Οι ευάλωτες ομάδες και η «παγίδα» της γήρανσης
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η προειδοποίηση της Ένωσης πως το δημογραφικό πρόβλημα και η γήρανση του πληθυσμού μετατρέπονται σταδιακά σε «παγίδα φτώχειας». Σχεδόν ένας στους πέντε ανθρώπους άνω των 65 ετών πλήττεται ήδη ή κινδυνεύει οικονομικά.
Οι πληθυσμιακές ομάδες που επηρεάζονται εντονότερα είναι:
Τα άτομα που ζουν μόνα τους (30,3%).
Τα άτομα με χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης (29,1%).
Οι μονογονεϊκές οικογένειες (28,9%).
Αξίζει να σημειωθεί ότι τέσσερις στους πέντε πολίτες που πλήττονται από τη φτώχεια δεν εργάζονται, ενώ το 70% εξ αυτών είναι Γερμανοί υπήκοοι. Παράλληλα, ένας δείκτης που αποτυπώνει την πίεση της καθημερινότητας είναι ότι για το 2025, το 6,9% του πληθυσμού δήλωσε πως δεν διέθετε επαρκείς πόρους για να καλύψει τα βασικά έξοδα διαβίωσής του, με το κόστος της θέρμανσης να αποτελεί το μεγαλύτερο «αγκάθι» για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
