Κανείς δεν θα έχει βρεθεί ποτέ πιο μακριά από το σπίτι του από τους αστροναύτες της αποστολής Artemis ΙΙ.
Ωστόσο, καθώς η Γη μικραίνει όλο και περισσότερο στον «καθρέφτη» πίσω τους, διατηρούν συνεχή επαφή με το κέντρο ελέγχου της αποστολής στο Χιούστον του Τέξας. Οι ήρεμες φωνές της ομάδας της NASA προσφέρουν στο πλήρωμα μια παρηγορητική σύνδεση.
Αυτή η σύνδεση, όμως, πρόκειται να χαθεί.
Καθώς οι αστροναύτες θα περνούν πίσω από τη Σελήνη περίπου στις 23:47 (ώρα BST) τη Δευτέρα (περίπου στη 01:00 τα ξημερώματα Τρίτης σε ώρα Ελλάδας), τα ραδιοφωνικά και λέιζερ σήματα που επιτρέπουν την αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ του διαστημοπλοίου και της Γης θα μπλοκαριστούν από τη Σελήνη.
Για περίπου 40 λεπτά, οι τέσσερις αστροναύτες θα είναι μόνοι, ο καθένας με τις δικές του σκέψεις και συναισθήματα, ταξιδεύοντας μέσα στο σκοτάδι του διαστήματος.
Ο Victor Glover δήλωσε πως «όταν θα βρισκόμαστε πίσω από τη Σελήνη, εκτός επικοινωνίας με όλους, ας το δούμε ως μια ευκαιρία». «Ας προσευχηθούμε, ας ελπίσουμε, ας στείλουμε τις καλές μας σκέψεις και ευχές ώστε να επανέλθουμε σε επαφή», πρόσθεσε.
Πριν από περισσότερα από 50 χρόνια, οι αστροναύτες των αποστολών Apollo βίωσαν επίσης την απομόνωση που προκαλούσε η απώλεια επικοινωνίας κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους προς τη Σελήνη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Michael Collins της αποστολής Apollo 11, που ένιωσε αυτή την απομόνωση ίσως πιο έντονα από κάθε άλλον.
Το 1969, ενώ ο Νιλ Άρμστρονγκ και ο Μπαζ Όλντριν έγραφαν ιστορία κάνοντας τα πρώτα βήματα στην επιφάνεια της Σελήνης, ο Collins βρισκόταν μόνος στο διαστημόπλοιο, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Καθώς το σκάφος του περνούσε πίσω από τη Σελήνη, η επικοινωνία τόσο με τους δύο αστροναύτες στην επιφάνειά της όσο και με το κέντρο ελέγχου διακόπηκε για 48 λεπτά.
Περιγράφοντας την εμπειρία στο βιβλίο του το 1974, Carrying the Fire, ανέφερε ότι ένιωσε «πραγματικά μόνος» και «αποκομμένος από κάθε γνωστή μορφή ζωής», χωρίς όμως να αισθανθεί φόβο ή μοναξιά.
Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις, μίλησε για την ηρεμία και τη γαλήνη που του πρόσφερε η σίγαση των επικοινωνιών, τονίζοντας ότι αποτέλεσε μια ανάπαυλα από τα συνεχή αιτήματα του κέντρου ελέγχου.
Περισσότερα για την Artemis II
Πίσω στη Γη, η περίοδος της διακοπής επικοινωνίας θα είναι ιδιαίτερα αγχωτική για όσους έχουν την ευθύνη να διατηρούν επαφή με το διαστημόπλοιο.
Στον επίγειο σταθμό Goonhilly στην Κορνουάλη, στη νοτιοδυτική Αγγλία, μια τεράστια κεραία συλλέγει σήματα από την κάψουλα Orion, εντοπίζοντας με ακρίβεια τη θέση της καθόλη τη διάρκεια του ταξιδιού της και μεταδίδοντας αυτές τις πληροφορίες στα κεντρικά της NASA.
Ο Ματ Κόσμπι, επικεφαλής τεχνολογίας της Goonhilly, δήλωσε στο BBC: «Είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε ένα διαστημόπλοιο με ανθρώπους μέσα.
»Θα αγχωθούμε λίγο όταν περάσει πίσω από τη Σελήνη και θα ενθουσιαστούμε πολύ όταν το δούμε ξανά, γιατί θα ξέρουμε ότι είναι όλοι ασφαλείς».
Ωστόσο, η ελπίδα είναι ότι τέτοιες διακοπές στην επικοινωνία θα αποτελέσουν σύντομα παρελθόν. Όπως επισημαίνει ο Κόσμπι, αυτό θα είναι απαραίτητο καθώς η NASA – αλλά και άλλοι διαστημικοί οργανισμοί παγκοσμίως – προχωρούν στη δημιουργία βάσης στη Σελήνη και εντείνουν την εξερεύνηση.
«Για μια βιώσιμη παρουσία στη Σελήνη, χρειάζεσαι πλήρη επικοινωνία – 24 ώρες το 24ωρο, ακόμη και στη μακρινή πλευρά, καθώς και αυτή θα πρέπει να εξερευνηθεί», ανέφερε.
Προγράμματα όπως το Moonlight της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας σχεδιάζουν την εκτόξευση ενός δικτύου δορυφόρων γύρω από τη Σελήνη, ώστε να εξασφαλιστεί συνεχής και αξιόπιστη κάλυψη επικοινωνιών στο μέλλον.
Για τους αστροναύτες της Artemis, το διάστημα χωρίς επικοινωνία με τη Γη θα τους επιτρέψει να αφιερωθούν πλήρως στη Σελήνη.
Κατά τη διάρκεια αυτής της «σιωπής», θα επικεντρωθούν στην παρατήρηση της Σελήνης – θα τραβήξουν εικόνες, θα μελετήσουν τη γεωλογία της και θα απολαύσουν το μεγαλείο της.
Όταν θα βγουν από τη σκιά της Σελήνης και αποκατασταθεί η επικοινωνία και οι αστροναύτες, που γράφουν ιστορία, θα μπορέσουν να μοιραστούν τις εντυπωσιακές εικόνες τους με όλους πίσω στη Γη.
