Περίπου τρεις εβδομάδες μετά την επίσημη αποκάλυψη των πιο καυτών εγγράφων που αφορούν τη δράση του Τζέφρι Έπστιν, το τοπίο της παγκόσμιας ενημέρωσης έχει αλλάξει οριστικά. Αυτό που για δεκαετίες βαφτιζόταν με περισσή ειρωνεία ως «θεωρία συνωμοσίας» από τα κέντρα εξουσίας και τα συστημικά ΜΜΕ, πλέον αποτελεί μια καταγεγραμμένη, σκληρή πραγματικότητα. Ωστόσο, το πιο τρομακτικό συμπέρασμα δεν είναι οι ίδιες οι αποκαλύψεις, αλλά η παγερή απάθεια ενός συστήματος που, ενώ πιάστηκε επ’ αυτοφώρω, επιχειρεί να συνεχίσει τη διαδρομή του σαν να μην συνέβη το παραμικρό.
Η κατάρρευση του «επίσημου αφηγήματος»
Για χρόνια, η ετικέτα του «συνωμοσιολόγου» λειτουργούσε ως ένας σύγχρονος «κίτρινος αστέρας» για όποιον τολμούσε να ψιθυρίσει για δίκτυα υψηλής παιδεραστίας, για μυστικές τελετουργίες της ελίτ ή για υπόγειες δομές που ελέγχουν τις κυβερνήσεις. Οι αυτοαποκαλούμενοι «ειδικοί» και οι μηχανισμοί ελέγχου της πληροφορίας (fact-checkers) είχαν στήσει ένα τείχος προστασίας γύρω από το κατεστημένο. Σήμερα, τα αρχεία Έπστιν γκρεμίζουν αυτό το τείχος, αποδεικνύοντας ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ζοφερή από κάθε σενάριο φαντασίας.
Οι 5 πυλώνες της αλήθειας που βγήκαν στο φως
1. Η υπερκομματική σέχτα της κορυφής: Τα έγγραφα αποκαλύπτουν μια κρυφή ιεραρχία που υπερβαίνει τις πολιτικές ιδεολογίες. Δεν υπάρχει «δεξιά» και «αριστερά» σε αυτό το επίπεδο. Δισεκατομμυριούχοι, γαλαζοαίματοι και κορυφαίοι πολιτικοί και από τα δύο στρατόπεδα (Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι) μοιράζονταν το ίδιο τραπέζι, το ίδιο νησί και τον ίδιο όρκο σιωπής. Πρόκειται για μια δομή με σαφή αποκρυφιστικά και μηδενιστικά χαρακτηριστικά, που στρέφεται με μίσος ενάντια στην ίδια την ανθρώπινη φύση, στοχεύοντας στα πιο απροστάτευτα μέλη της, τα παιδιά.
2. Η Γεωπολιτική Σύνδεση και ο Σιωνισμός: Ένα από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά ήταν ο ρόλος του ακραίου Σιωνισμού στο δίκτυο. Η σύνδεση του Έπστιν με τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες (Mossad) μέσω της οικογένειας Maxwell είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός. Η χρηματοδότηση στρατιωτικών προγραμμάτων και η απόλυτη προστασία των ισραηλινών συμφερόντων από τους εμπλεκόμενους στο δίκτυο δείχνουν ότι η εκβιαστική βιομηχανία του Έπστιν χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης. Η καταγραφή αυτών των γεγονότων δεν είναι αντισημιτισμός, αλλά μια αναγκαία αποκάλυψη για το πώς η πίστη και η εθνική ταυτότητα μπορούν να γίνουν προπέτασμα καπνού για εγκληματικές οργανώσεις.
3. Το τετράπλευρο της διαφθοράς: ΗΠΑ, Βρετανία, Ουκρανία, Ισραήλ: Υπάρχει ένα συγκεκριμένο μοτίβο κρατών όπου οι ελίτ φαίνονται να είναι βαθιά βουτηγμένες σε τέτοια κυκλώματα.
Στις ΗΠΑ, το σκάνδαλο αγγίζει το Hollywood και τον Λευκό Οίκο.
Στη Βρετανία, η μοναρχία κλυδωνίζεται με τον Πρίγκιπα Ανδρέα και τον Keir Starmer να βρίσκονται υπό ασφυκτική πίεση.
Στην Ουκρανία, οι καταγγελίες για «εξαφανισμένα» παιδιά κατά τη διάρκεια του πολέμου παίρνουν νέα διάσταση.
Στο Ισραήλ, η ίδια η Κνεσέτ αναγκάστηκε να παραδεχτεί την ύπαρξη εγχώριων δικτύων εκμετάλλευσης.
4. Η σχεδιασμένη ανατροπή στην Ουκρανία (2014): Τα αρχεία ενισχύουν την άποψη ότι το πραξικόπημα του 2014 δεν ήταν μια αυθόρμητη εξέγερση, αλλά μια μεθοδευμένη επιχείρηση της Δύσης. Τα ίδια πρόσωπα που εμφανίζονται στα ημερολόγια του Έπστιν είναι εκείνα που σχεδίασαν τη μετατροπή της Ουκρανίας σε μια μόνιμη εστία πολέμου και ένα πελατειακό κράτος πλήρως εξαρτημένο από το NATO.
5. Η Εργαλειοποίηση της Πανδημίας: Η σύνδεση του Μπιλ Γκέιτς με τον Έπστιν, ακόμα και μετά την πρώτη του καταδίκη, παραμένει το πιο «σκοτεινό» σημείο. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η υγειονομική κρίση του 2020 είχε προσομοιωθεί χρόνια πριν (Event 201) και χρησιμοποιήθηκε ως πείραμα μαζικού ελέγχου, ψηφιακής επιτήρησης και φίμωσης κάθε αντίθετης φωνής.
Ο ερχόμενος πόλεμος
Παρά τη βαρύτητα των αποκαλύψεων, ο παγκόσμιος «σεισμός» που όλοι περιμέναμε φαίνεται να καταπνίγεται. Στη Βρετανία μόνο υπάρχει μια έντονη λαϊκή αντίδραση, ενώ στον υπόλοιπο κόσμο τα ΜΜΕ και οι αλγόριθμοι των κοινωνικών δικτύων έχουν θάψει το θέμα κάτω από έναν καταιγισμό νέων κρίσεων.
Η πρόβλεψη για το άμεσο μέλλον είναι δυσοίωνη: Το σύστημα ετοιμάζει τον απόλυτο αποπροσανατολισμό. Με την κλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο και το ενδεχόμενο ενός πολέμου με το Ιράν, οι δυνάμεις της παγκόσμιας ελίτ ελπίζουν ότι ο ήχος των εκρήξεων θα σβήσει τις κραυγές των θυμάτων του Έπστιν. Ο τελικός στόχος είναι η εγκαθίδρυση ενός ψηφιακού ολοκληρωτισμού, όπου η αλήθεια θα είναι παράνομη και η σιωπή υποχρεωτική. Η «τέλεια συνωμοσία» δεν κρύβεται πια, απλώς βασίζεται στο γεγονός ότι εμείς θα κοιτάξουμε αλλού.
