Από την έναρξη του ρωσο-ουκρανικού πολέμου μέχρι και σήμερα, το σοβιετικού σχεδιασμού ελικόπτερο Mi-24 Hind έχει εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες εναέριες πλατφόρμες ολόκληρης της σύρραξης. Τόσο οι Ρώσοι όσο και οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν εκτενώς ελικόπτερα της σειράς για αποστολές διαφόρων τύπων: υποστήριξης πυρός έως και μυστικές μεταφορές κομάντος.
Από τις πολλές διαφορετικές εκδόσεις της σοβιετικής πλατφόρμας, αδιαμφισβήτητα η πιο σπάνια που χρησιμοποιείται στον πόλεμο είναι η ουκρανική Mi-24RKhR. Η εκδοχή αυτή του ελικοπτέρου αναπτύχθηκε κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για πυρηνική, βιολογική και χημική αναγνώριση (NBC) και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ. Σήμερα το Κίεβο διαθέτει και επιχειρεί μόνο δύο τέτοια αεροσκάφη.
Το Πιο Σπάνιο Ελικόπτερο
Αναλυτικότερα, τον Φεβρουάριο του 2022 η ουκρανική αεροπορία στρατού εκτιμάται πως διέθετε περίπου 100 ελικόπτερα ποικίλων τύπων (κυρίως Mi-8 Hip), από τα οποία τα 34 ήταν Mi-24 διαφόρων εκδόσεων. Μέσα στο ίδιο έτος το Κίεβο απώλεσε βέβαια το 60% των ελικοπτέρων του, φτάνοντας τον Οκτώβριο του 2022 να επιχειρεί μόνο 40 ελικόπτερα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Χιλιάδες οι νεκροί στο Ιράν και ο Τραμπ ετοιμάζει την επέμβαση που θα τινάξει τη Μέση Ανατολή στον αέρα!
Σήμερα και έπειτα από σχεδόν τέσσερα έτη εχθροπραξιών, ο ουκρανικός στόλος είναι ακόμη μικρότερος. Ευτυχώς όμως για το Κίεβο βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία τουλάχιστον δύο υπερ-σπάνια Mi-24RKhR, τα οποία κληρονόμησε η χώρα μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί την πιο ιδιαίτερη εκδοχή της πλατφόρμας Mi-24 σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Όπως προαναφέραμε, το Mi-24RKhR αναπτύχθηκε κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ως η αναγνωριστική έκδοση του Mi-24 για επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα όπου συνέβησαν πυρηνικά, βιολογικά ή χημικά ατυχήματα και επιθέσεις. Η πλατφόρμα πραγματοποίησε την παρθενική της πτήση το έτος 1978.
Το πιο ξεχωριστό χαρακτηριστικό του ελικοπτέρου είναι η παρουσία ειδικού εξοπλισμού (που μοιάζει με δαγκάνα) στις μικρές πτέρυγές του. Αυτές οι δαγκάνες τοποθετήθηκαν για να μπορεί το πλήρωμα να περισυλλέγει υλικά από το έδαφος, τα οποία θα αναλύονταν μετά από Σοβιετικούς επιστήμονες. Αρχικά πιστεύονταν πως το Mi-24RKhR θα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά έπειτα από μία εχθρικά πυρηνική, βιολογική ή χημική επίθεση, ωστόσο το ελικόπτερο εν τέλει επιχείρησε μόνο έπειτα από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ, όπου αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμο και αποτελεσματικό.
Μιας και προορίζονταν για έναν τόσο εξειδικευμένο ρόλο, κατά πάσα πιθανότητα η έκδοση Mi-24RKhR δεν έφερε σχεδόν κανένα οπλικό σύστημα. Οι Σοβιετικοί διατήρησαν μόνο το πολυβόλο όπλο τεσσάρων καννών 12,7 χιλιοστών κάτω από την «μύτη» του ελικοπτέρου, ενώ οι Ουκρανοί τοποθέτησαν αργότερα ρουκέτες κάτω από τις πτέρυγές του.
