Δεν ήταν θέμα οικονομικής ευφυΐας, ούτε εξαιρετικής ευστροφίας, ούτε σώφρονας, καλής διαχείρισης. Ήταν η ψευδαίσθηση της παραγωγικότητας που βασιζόταν σε τεχνητά χαμηλού κόστους ενέργεια και σε μια βιομηχανική δομή που μπορούσε να λειτουργήσει μόνο υπό αυτές τις συνθήκες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αυτή είναι η "άνθηση" της οικονομίας μας! Οι μισθοί στην Ελλάδα είναι στον πάτο της ΕΕ...μας ξεπέρασαν Ρουμανία-Ουγγαρία
Το περίφημο «γερμανικό μοντέλο» — που επαινούνταν στο διαπασών για τις εξαγωγές, τα πλεονάσματα και την πειθαρχία του — ήταν στην πραγματικότητα ένα ενεργειακό αρμπιτράζ: Εισαγωγή φθηνών καυσίμων από τη Ρωσία, μετατροπή τους σε βιομηχανικά προϊόντα και πώλησή τους σε υψηλή τιμή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η ηθική εικόνα της αποδοτικότητας έκρυβε μια παρασιτική εξάρτηση.
όπως γράφει ο Daniel Foubert (Γεωοικονομολόγος)
Αυτό δεν ήταν το αποτέλεσμα λαμπρών, ευφυών μηχανικών ή συνετής διαχείρισης, αλλά πολιτικής συνενοχής και οικονομικής αδράνειας. Η αυτοκινητοβιομηχανία ζούσε από το πετρέλαιο και τις επιδοτήσεις. Η βαριά βιομηχανία άκμασε & ευημερούσε επειδή το Ρωσικό φυσικό αέριο ήταν σχεδόν δωρεάν. Ακόμη και η «πράσινη μετάβαση» χρηματοδοτήθηκε από την ίδια την ραχοκοκαλιά των ορυκτών καυσίμων που ισχυριζόταν ότι θα αντικαθιστούσε. Αυτό που το Βερολίνο παρουσίαζε ως αρετή χρηματοδοτήθηκε από τη Ρωσική Gazprom.
Όταν το φτηνό Ρωσικό φυσικό αέριο σταμάτησε, η αλήθεια ήρθε στην επιφάνεια
Η παραγωγικότητα έπεσε κατακόρυφα, τα εργοστάσια μεταφέρθηκαν αλλού και το οικονομικό θαύμα εξαφανίστηκε σαν καπνός που τον φυσά ο βοριάς. Η υποτιθέμενη ορθολογικότητα της Γερμανίας αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια απολιθωμένη ψευδαίσθηση: μια αυτοκρατορία φθηνής ενέργειας τυλιγμένη σε ηθική αυτοϊκανοποίηση & εφησυχασμό.
