Μια εκκρεμότητα σχεδόν μισού αιώνα, που αφορά την οικονομική αποκατάσταση χιλιάδων ιδιοκτητών διατηρητέων κτιρίων σε ολόκληρη τη χώρα, κινδυνεύει να διαιωνιστεί μετά τις αντιδράσεις που πυροδότησε η δημοσιοποίηση των μελετών για τις Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης (ΖΥΣ) και την απόφαση της κυβέρνησης να αφήσει στους δήμους την επιλογή εφαρμογής του μέτρου.
Στην άλλη πλευρά της αντιπαράθεσης για την πρόσθετη δόμηση βρίσκονται χιλιάδες ιδιοκτήτες διατηρητέων, οι οποίοι επί δεκαετίες στερούνται τη δυνατότητα αξιοποίησης μέρους της ακίνητης περιουσίας τους, χωρίς να έχουν στη διάθεσή τους έναν λειτουργικό μηχανισμό αποζημίωσης. Πρόκειται για μια διάσταση του προβλήματος που έχει επισκιαστεί από τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και η οποία αναδεικνύει τις οικονομικές και νομικές συνέπειες μιας ενδεχόμενης ακύρωσης του θεσμού στην πράξη.
Σε περίπου 25.000 υπολογίζονται τα μεμονωμένα διατηρητέα κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί με ΦΕΚ σε ολόκληρη τη χώρα, ενώ, σύμφωνα με την αρχιτέκτονα Γιώτα Βρεττάκου-Μιχαλοπούλου, πρόεδρο του Πανελλαδικού Συλλόγου Διατηρητέων, ο αριθμός των ιδιοκτητών προσεγγίζει τις 200.000, εφόσον συνυπολογιστούν τα προστατευόμενα οικιστικά σύνολα, τα ιστορικά κέντρα πόλεων όπως της Κέρκυρας και της Φλώρινας και ολόκληροι οικισμοί, όπως η Ύδρα.
Πηγή: NewMoney.