Βόμβα στην Ευρώπη: Σώζονται οι βενζινοκινητήρες μετά το 2035;

Η περίφημη απαγόρευση των νέων αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης από το 2035 ενδέχεται τελικά να μείνει στα χαρτιά. Μια σημαντική απόφαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλάζει τα δεδομένα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη συνέχιση της παραγωγής και πώλησης βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων, με τη βοήθεια μιας τεχνολογίας που μέχρι πρόσφατα βρισκόταν στο περιθώριο των ευρωπαϊκών σχεδιασμών, σύμφωνα με το newsauto.gr

Πρόκειται για τα ανανεώσιμα καύσιμα, τα οποία φιλοδοξούν να προσφέρουν στους κινητήρες εσωτερικής καύσης μια δεύτερη ζωή και στις αυτοκινητοβιομηχανίες μια εναλλακτική λύση απέναντι στην υποχρεωτική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η αλλαγή δεν προέρχεται απλώς από πιέσεις των κατασκευαστών. Πλέον αποκτά συγκεκριμένη πολιτική υποστήριξη μέσα στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια ιστορική αναθεώρηση.

Η ψηφοφορία που αλλάζει τα πάντα

Στις 4 Νοεμβρίου 2026, η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε, με 48 ψήφους υπέρ, 30 κατά και δύο αποχές, πρόταση που προβλέπει σημαντική χαλάρωση των στόχων για τις εκπομπές CO₂ των νέων αυτοκινήτων.

Το σημαντικότερο στοιχείο είναι η αναγνώριση μιας νέας κατηγορίας οχημάτων, με την ονομασία VEEF (Vehicles Exclusively Running on Eligible Fuels). Πρόκειται για αυτοκίνητα που θα λειτουργούν αποκλειστικά με συγκεκριμένα πιστοποιημένα ανανεώσιμα καύσιμα και θα μπορούν, για τους σκοπούς της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, να αντιμετωπίζονται ως οχήματα μηδενικών εκπομπών CO₂.

Με απλά λόγια, ένα αυτοκίνητο με συμβατικό κινητήρα θα μπορούσε να εξισώνεται νομοθετικά με ένα ηλεκτρικό, εφόσον πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις ως προς το καύσιμο που χρησιμοποιεί.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι η συγκεκριμένη πρόταση δεν προβλέπει αριθμητικό περιορισμό στις πωλήσεις αυτών των οχημάτων, κάτι που ενδέχεται να αλλάξει ριζικά τους υπολογισμούς των κατασκευαστών.

Η εξέλιξη αποτελεί σημαντική νίκη για χώρες όπως η Γερμανία και η Ιταλία, οι οποίες εδώ και καιρό υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να αποκλείσει τους κινητήρες εσωτερικής καύσης από το μέλλον της αυτοκίνησης.

Τι αλλάζει πραγματικά με το 2035;

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, από το 2035 οι κατασκευαστές πρέπει να επιτύχουν μείωση 100% στις μέσες εκπομπές CO₂ των νέων αυτοκινήτων τους, ουσιαστικά μηδενίζοντάς τες.

Ωστόσο, ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει να περιοριστεί ο στόχος στο 90%, επιτρέποντας την αντιστάθμιση του υπόλοιπου 10% μέσω ανανεώσιμων καυσίμων και χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος.

Η τελευταία πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πηγαίνει ακόμη παραπέρα. Προβλέπει βασικό στόχο μείωσης 87,5%, με δυνατότητα πρόσθετης αντιστάθμισης 7,5 ποσοστιαίων μονάδων μέσω της χρήσης ευρωπαϊκού χάλυβα χαμηλών εκπομπών, φτάνοντας συνολικά στο 95%.

Αυτή η αλλαγή δημιουργεί περιθώρια για την παρουσία κινητήρων βενζίνης, πετρελαίου και υβριδικών συστημάτων ακόμη και μετά το 2035.

Μάλιστα, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα χαρακτήρισε την ψηφοφορία σημαντική νίκη για την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, υποστηρίζοντας ότι διασφαλίζει θέσεις εργασίας και αποκαθιστά την τεχνολογική ελευθερία των κατασκευαστών.

Η βενζίνη που μπορεί να σώσει τους κινητήρες

Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς γίνεται ένα αυτοκίνητο που καίει καύσιμο να χαρακτηρίζεται μηδενικών εκπομπών. Η απάντηση βρίσκεται στον τρόπο παραγωγής του καυσίμου και όχι σε όσα συμβαίνουν μέσα στον κινητήρα.

Τα συνθετικά καύσιμα, γνωστά ως e-fuels, παράγονται με τη χρήση ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας, υδρογόνου και δεσμευμένου διοξειδίου του άνθρακα. Η λογική είναι ότι το CO₂ που απελευθερώνεται κατά την καύση έχει προηγουμένως αφαιρεθεί από την ατμόσφαιρα ή από άλλες κατάλληλες πηγές.

Παράλληλα, υπάρχουν τα προηγμένα βιοκαύσιμα, που παράγονται από απόβλητα, υπολείμματα αγροτικής παραγωγής, χρησιμοποιημένα μαγειρικά έλαια και άλλες πρώτες ύλες.

Η βασική διαφορά είναι ότι οι εκπομπές εξετάζονται σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής του καυσίμου. Αυτό, πάντως, δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται οι ρύποι της εξάτμισης ή ότι κάθε ανανεώσιμο καύσιμο είναι αυτομάτως κλιματικά ουδέτερο.

Για την αυτοκινητοβιομηχανία, όμως, η προοπτική είναι ιδιαίτερα σημαντική. Εφόσον αποδειχθεί οικονομικά και τεχνικά βιώσιμη, θα μπορούσε να επιτρέψει τη διατήρηση σημαντικού μέρους της υπάρχουσας τεχνογνωσίας και των εγκαταστάσεων παραγωγής κινητήρων.

Toyota, BMW και Bosch δοκιμάζουν ήδη τη λύση

Η υπόθεση δεν περιορίζεται σε εργαστηριακές υποσχέσεις. Τον Ιούλιο του 2026, οι Toyota, BMW, Bosch και Repsol ξεκίνησαν στην Ισπανία ένα εξάμηνο πιλοτικό πρόγραμμα με περίπου 20 αυτοκίνητα Toyota και BMW, τα οποία χρησιμοποιούν αποκλειστικά την ανανεώσιμη βενζίνη Nexa 95 της Repsol.

Στόχος είναι να αποδειχθεί ότι τα ανανεώσιμα καύσιμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε υφιστάμενους κινητήρες και πρατήρια, χωρίς να απαιτούνται ριζικές αλλαγές στις υποδομές.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συμμετοχή της Bosch, η οποία έχει αναπτύξει ψηφιακό σύστημα παρακολούθησης και πιστοποίησης του καυσίμου, ώστε να καταγράφεται τι ακριβώς μπαίνει στο ρεζερβουάρ κάθε οχήματος.

Αντίστοιχα, η Porsche έχει επενδύσει στην παραγωγή συνθετικών καυσίμων στη Χιλή, θεωρώντας ότι μπορούν να διατηρήσουν ζωντανούς εμβληματικούς κινητήρες, όπως ο εξακύλινδρος boxer της 911.

Η Ferrari επίσης συγκαταλέγεται στους κατασκευαστές που βλέπουν στα e-fuels μια πιθανή λύση για το μέλλον των ισχυρών κινητήρων εσωτερικής καύσης.

Η μεγάλη ανατροπή για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα

Εδώ αρχίζει η πραγματική σύγκρουση. Σύμφωνα με υπολογισμούς της περιβαλλοντικής οργάνωσης Transport & Environment, οι νέες ευρωπαϊκές προβλέψεις θα μπορούσαν να περιορίσουν το ελάχιστο αναγκαίο μερίδιο των αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων στο 39% των νέων πωλήσεων το 2030, αντί του 57% που εκτιμάται με βάση τους ισχύοντες κανόνες.

Για το 2035, η αντίστοιχη εκτίμηση πέφτει στο 69%, έναντι του 100% που συνεπάγεται ο σημερινός στόχος μηδενικών εκπομπών. Πρόκειται για υπολογισμούς της οργάνωσης και όχι για θεσμοθετημένες ποσοστώσεις πωλήσεων.

Η Transport & Environment προειδοποιεί ότι μια τέτοια αλλαγή μπορεί να θέσει σε κίνδυνο επενδύσεις άνω των 200 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ευρωπαϊκή αλυσίδα παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων και μπαταριών.

Από την αντίθετη πλευρά, η ευρωπαϊκή ένωση κατασκευαστών ACEA θεωρεί ότι η αναγνώριση διαφορετικών τεχνολογιών αποτελεί βήμα προς μια πιο ρεαλιστική πολιτική, αν και υποστηρίζει ότι οι προτεινόμενες ελαστικότητες παραμένουν ανεπαρκείς.

Υπάρχει, όμως, ένα μεγάλο πρόβλημα

Η θεωρία των ανανεώσιμων καυσίμων ακούγεται ελκυστική, αλλά η εφαρμογή της παρουσιάζει σοβαρές δυσκολίες. Πρώτα απ’ όλα, η διαθέσιμη παραγωγή παραμένει περιορισμένη και το κόστος αρκετών τέτοιων καυσίμων είναι υψηλό. Επιπλέον, η αεροπορία και η ναυτιλία διεκδικούν επίσης μεγάλες ποσότητες βιώσιμων καυσίμων.

Σύμφωνα με την Transport & Environment, περισσότερο από το 80% των χρησιμοποιημένων μαγειρικών ελαίων που αξιοποιούνται στην ευρωπαϊκή παραγωγή βιοκαυσίμων προέρχεται από εισαγωγές, δημιουργώντας ερωτήματα για την επάρκεια και την πιστοποίηση των πρώτων υλών.

Υπάρχει και ένα ακόμη πρακτικό ζήτημα: πώς θα εξασφαλίζεται ότι ένα αυτοκίνητο που έχει πιστοποιηθεί για ανανεώσιμα καύσιμα δεν θα ανεφοδιάζεται με συμβατική βενζίνη;

Η χρήση αισθητήρων, ψηφιακής ιχνηλασιμότητας και ειδικών συστημάτων ελέγχου αποτελεί πιθανή απάντηση, αλλά συνεπάγεται πρόσθετο κόστος και τεχνικές δυσκολίες.

Τι σημαίνει για όσους έχουν ήδη βενζινοκίνητο;

Για τους σημερινούς ιδιοκτήτες αυτοκινήτων, η εξέλιξη δεν συνεπάγεται κάποια άμεση αλλαγή. Ούτως ή άλλως, οι ισχύοντες περιορισμοί του 2035 αφορούν την ταξινόμηση νέων αυτοκινήτων και όχι την κυκλοφορία των ήδη υπαρχόντων.

Επομένως, κανείς δεν υποχρεώνεται να αποσύρει το βενζινοκίνητο ή πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητό του το 2035.

Ωστόσο, η ανάπτυξη ανανεώσιμων καυσίμων θα μπορούσε μελλοντικά να προσφέρει μια επιπλέον δυνατότητα μείωσης του ανθρακικού αποτυπώματος των εκατομμυρίων συμβατικών αυτοκινήτων που θα εξακολουθούν να κυκλοφορούν στους ευρωπαϊκούς δρόμους.

Το κατά πόσο αυτό θα καταστεί προσιτό στον μέσο οδηγό θα εξαρτηθεί από τη διαθεσιμότητα, την τιμή και τη συμβατότητα των καυσίμων.

Η καθοριστική μάχη θα δοθεί τον Δεκέμβριο, όταν η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναμένεται να ψηφίσει τη σχετική πρόταση, πριν ακολουθήσουν οι διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μέχρι τότε, τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί. Για πρώτη φορά, όμως, η προοπτική να συνεχίσουν να πωλούνται νέα αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης μετά το 2035 αποκτά ιδιαίτερα ισχυρή πολιτική δυναμική. Και αυτό αρκεί για να ξανανοίξει μια συζήτηση που πολλοί θεωρούσαν οριστικά κλεισμένη.