Οδυσσέας Αθανασίου για την αποχώρησή του από τη θέση του CEO της LAMDA: Το Ελληνικό έγινε σκοπός ζωής, ολοκληρώνεται ένας κύκλος για μένα

Για όλα μίλησε πριν από λίγο στους δημοσιογράφους ο κ. Οδυσσέας Αθανασίουδιευθύνων σύμβουλος της LAMDA Development, σε συνέχεια και των σημερινών ανακοινώσεων για την αποχώρησή του από το τιμόνι της εταιρείας.

«Ήθελα να μιλήσω ο ίδιος και να πω τί θεωρώ ότι πετύχαμε ως εταιρεία, τί θα γίνει από εδώ και πέρα και γιατί», ανέφερε. 

Για τον απολογισμό των 18 ετών: «Θα ήθελα να κάνω έναν σύντομο απολογισμό των τελευταίων ετών, από το Μάρτιο του 2006 οπότε και ήρθα στην εταιρεία και από το 2009 που τοποθετήθηκα στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. Είχα αναλάβει το Μάρτιο του 2009, όταν η κρίση άρχισε να χτυπάει την Ελλάδα. Περίπου 400 εκατ. ευρώ η καθαρή αξία τότε της LAMDA, ενώ σήμερα μιλάμε για έναν όμιλο περίπου 5 δισ. ευρώ σε χαρτοφυλάκιο και 1,5 δισ. ευρώ σε αξία εταιρείας (ΝΑV) κι αν ληφθεί υπόψη η αξία των οικοπέδων του Ελληνικού τότε μιλάμε για εξαπλασιασμό της αξίας.

Τα εμπορικά μας κέντρα είναι από τους πιο σταθερούς πυλώνες της εταιρείας με υπερδιπλασιασμό της λειτουργικής κερδοφορίας. Οι μαρίνες είναι ένας δεύτερος αυτόνομος, ιδιαίτερα δυναμικός πυλώνας. Εξίσου σημαντικό ήταν ότι τα τελευταία χρόνια βγήκαμε με αυξήσεις και ομόλογα, έχοντας αντλήσει περίπου 2.5 δισ. ευρώ από τις αγορές. Όλα αυτά έγιναν από μία ομάδα ανθρώπων.

Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, η LAMDA έγινε ικανή να αναλαμβάνει πράγματα πέρα από τις δυνατότητές της.

Το Ελληνικό είναι η μεγαλύτερη ανάπτυξη που γίνεται αυτή την στιγμή στην Ευρώπη όχι μόνο με 1.500 κατοικίες έως τις αρχές του 2028, αλλά με πάρκο, σχολείο, εμπορικά κέντρα, αθλητικό πάρκο, ιατρικό κέντρο κ.ο.κ., ενώ στην πλήρη ανάπτυξή του θα έχει 9.000 συνολικά κατοικίες.

Όταν ξεκινήσαμε πολλοί γελούσαν, έπρεπε να ξεπεραστούν τεράστια ζητήματα, αδειοδοτικά, χρηματοδοτικά, να πειστούν τράπεζες, επενδυτές, να δημιουργηθεί μία εταιρεία από το μηδέν για να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο έργο.

Η LΑMDA ήταν 180 άτομα τότε και σήμερα είναι πάνω από 700 και μπορώ να πώ ότι έχει ένα λαμπρό μέλλον.

Αυτή την στιγμή για το Ελληνικό περνάμε από την εποχή του αν και τί θα γίνει, στη νέα εποχή για το ποιο θα είναι το επόμενο έργο που θα παραδοθεί και αυτό είναι μια διαφορετική δουλειά από αυτό που γινόταν μέχρι σήμερα. Δε θεωρώ ότι η επόμενη φάση θα είναι ευκολότερη, απλά είναι διαφορετική. Το έργο έχει πολύ δρόμο μπροστά του, ενδεικτικά απομένουν 7.000 κατοικίες, ένα μεγάλο μέρος του πάρκου, κάποιες νέες υποδομές κ.ο.κ.. Το αθλητικό πάρκο ολοκληρώθηκε, τα μεγάλα έργα της παραλιακής θα έχουν κατασκευαστικά ολοκληρωθεί ήδη από το Μάρτιο- Απρίλιο, από Ιανουάριο- Φεβρουάριο θα μπούν οι κάτικοι και το πρώτο εμπορικό κέντρο θα παραδοθεί το Μάρτιο και θα εγκαινιαστεί το Σεπτέμβριο.

Απότ ο έργο έχουν δημιουργηθεί πολλές νέες δουλειές, η ζήτηση έχει αυξηθεί, με σημαντικό το ξένο επενδυτικό ενδιαφέρον, η Αθηναϊκή Ριβιέρα έχει αναβαθμιστεί και ακούγεται η Αθήνα σε όλη την Ευρώπη και αυτό μας κάνει περήφανους.

Δεν έγιναν όλα ακριβώς σήμερα με τα χρονοδιαγράμματα που είχαμε στην αρχή, είχαμε καθυστερήσεις, είχαμε αυξήσεις στο κατασκευαστικό κόστος, έστω κι αν υπήρχαν εξαιρετικοί παράγοντες όπως η πανδημία και οι δυσκολίες στην εφοδιαστική αλυσίδα, οι πόλεμοι κ.ο.κ.. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού επηρέασε κι αυτή στην αρχή το έργο. Δεν πετύχαμε έτσι ακριβώς τις προβλέψεις μας, ήμουν αισιόδοξος για τα χρονοδιαγράμματα και πιστεύω ότι αν δεν ήμουν τόσο αισιόδοξος μπορεί και να μην είχα αναλάβει αυτό το έργο. Αρα η αισιοδοξία ήταν και καλό και κακό.

Ισως κάποιες αποφάσεις άργησαν να ληφθούν.

Όμως, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, παραλάβαμε το έργο τον Ιούνιο του 2021 και μέσα σε έξι χρόνια έχει κτιστεί αυτή η μικρή, όμορφη πόλη. Κάποιες άλλες αναπτύξεις στο εξωτερικό έχουν καθυστερήσεις 2- 10 χρόνια, επομένως ανεξάρτητα από τις καθυστερήσεις που έχουμε είναι πολύ σημαντικό που έχουμε ένα νέο έργο που παραδίδεται σταδιακά και είναι τόποι που θα χαίρονται οι άνθρωποι». 

Για τις εκκρεμότητες: Για τη συμφωνία με το ION Group, πιστεύω ότι έχουμε αρκετές πιθανότητες να το κλείσουμε- άλλωστε είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος κι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά του. Πιστεύω ότι πρίν τα Χριστούγεννα θα μπορούσαμε να έχουμε καταλήξει.

Σε σχέση με τις εκκρεμότητες με τους δημάρχους και τη συζήτηση που γίνεται το τελευταίο διάστημα για την περιοχή του παραλιακού μετώπου, με τον κ. Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο, τον κ. Γιώργο Προκοπίου θεωρώ ότι έχουμε μπεί σε έναν καλό δρόμο.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Σε 10 μήνες από τώρα, η παραλιακή θα έχει 120 διαμερίσματα στα Condos με κατοικους, οι βίλες που θα λειτουργούν (τουλάχιστον 15 από αυτές), η μαρίνα που επίσης θα λειτουργεί, οι πρώτοι εμπορικοί χώροι που θα λειτουργούν στη μαρίνα. Θα έχουμε τη λειτουργία μιας πόλης που θα είναι απαιτητική και θα είναι απαιτητικό και το θέμα της κυκλοφορίας. Η μεγαλύτερη πρόκληση για το Ελληνικό σε ένα χρόνο από τώρα θα είναι η λειτουργία μίας νέας πόλης. Αυτό που θεωρώ κρίσιμο είναι ότι θα πρέπει να μάθουμε να δίνουμε στην Ελλάδα μία πίστωση χρόνου. Για το κυκλοφοριακό έχουμε κάνει μελέτες, έχουμε υποβάλει προτάσεις προς την κυβέρνηση, για την επέκταση του μετρό, για τη βελτίωση των φαναριών, είχαμε πεί ότι θα κάνουμε και τις δωρεές για τις μελέτες ώστε να γίνει η λ. Βουλιαγμένης δρόμος ταχείας κυκλοφορίας.

Για την προσωπική απόφαση: Έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια διάφορα, ιστορίες, ψίθυροι, φήμες όμως ποτέ δεν απάντησα για να πω μόνος μου το real story. To Σεπτέμβριο του 2025 μίλησα με τον Σπύρο Λάτση και τον Αλεξ Λάτση και τους είπα ότι τους επόμενους 12- 15 μήνες θα ήθελα να φύγω για να κάνω και το επόμενο δικό μου βήμα. Καταλήξαμε στο να μείνω ένα διάστημα μέχρι να υπάρξει και η μετάβαση στη νέα διοίκηση και να δρομολογηθούν και τα έργα. Γιατί πήρα την απόφαση; Εδώ και πολλά χρόνια, από μικρός ήθελα να κάνω κάτι από μόνος μου. Το Ελληνικό έγινε σκοπός ζωής , έδωσα τα πάντα και θα το βοηθήσω όπου χρειαστεί. Άρα αυτό που έλεγα να κάνω κάτι δικό μου πήρε παράταση λόγω Ελληνικού. Έλεγα να φτάσει το 2027 κι επομένως αυτό που είχα στο μυαλό μου ολοκληρώθηκε και η συνεισφορά μου ολοκληρώνεται και αυτή όπως τη βλέπω εγώ. Εγώ προσωπικά θα μετακομίσω στο Ελληνικό το Μάρτιο του 2027. Υπάρχει μία πολύ καλή ομάδα που μένει πίσω. Η απόφαση πάρθηκε με πλήρη συνείδηση ότι ολοκληρώνεται ένας κύκλος και ο νέος CEO θα αναλάβει στις αρχές του νέου έτους. Αφήνω τη LAMDA σε καλή κατάσταση.

Για το επόμενο βήμα: Δουλεύω από 18 χρονών και ήθελα από μικρός να κάνω κάτι δημιουργικό και πάντα μου άρεσαν οι προκλήσεις. Επομένως το νέο βήμα θα έχει ένα βαθμό δυσκολίας, όμως θα ήθελα να έχει και ένα κοινωνικό αποτύπωμα, θα προσφέρει στους ανθρώπους και θα έχει τεχνολογία. Αν μπορέσω λοιπόν να συνδυάσω κατασκευή και τεχνολογία θα είναι το ιδεατό. Αν μπορούσα να βρώ κάτι που να βοηθά το στεγαστικό πρόβλημα θα ήταν καλό, όπως και αν θα μπορούσε να πρασινίσει περισσότερο η πόλη. Δε θα σταματήσω να έχω σχέση με τον όμιλο, θα ενταχθώ στην CLH που είναι η εταιρεία του μεγαλομετόχου και θα βοηθήσω τη διάδοχη κατάσταση όποτε εκείνη το ζητήσει, όπως θα βοηθήσω και με τις σχέσεις που έχουμε χτίσει τόσα χρόνια ακόμη και μετά την 1η Ιανουαρίου. Είναι για μένα πολύ σημαντικό να βοηθήσουμε τη διάδοχη κατάσταση με κάθε τρόπο και να της δώσω την ευκαιρία να γράψει τη δική της ιστορία.

Για τις φήμες που κυκλοφορούν για άλλα ονόματα και περί αποχώρησης του ομίλου Λάτση: Δεν μπορώ να πω ότι δε με έχουν προσεγγίσει άλλα επιχειρηματικά ονόματα(σ.σ. οι πληροφορίες κάνουν λόγο για τον όμιλο Ρέστη), όμως ειδικά για τον όμιλο Ρέστη θα πώ όχι. Για τις φήμες που θέλουν τον όμιλο Λάτση να αποχωρεί από το Ελληνικό, μπορώ να πώ ότι δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Ο ίδιος ο Σπύρος Λάτσης και ο γιός του Αλεξ πίστεψαν στο έργο κι εξακολουθούν να πιστεύουν στο project.

Για τον Σπύρο Λάτση: Έχω αναφερθεί πολλές φορές για το πόσο έχω εκτιμήσει τη συνεργασία και την στήριξη που είχα τόσα χρόνια. Όμως η συνεισφορά αυτού του ανθρώπου μέσω του έργου είναι συνολικά στη χώρα: Ήταν εκείνος όπου εν μέσω της χρεοκοπίας της χώρας ανέλαβε ένα πολύ μεγάλο επιχειρηματικό και επενδυτικό ρίσκο. Επίσης ανέλαβε κι ένα πολύ διαφορετικό ρίσκο, να ακούει ό,τι άκουσε τα τελευταία 10 και πλέον χρόνια. Έχω γνωρίσει πολλούς επιχειρηματίες σε αυτή τη χώρα, αλλά το ηθικό του παράστημα είναι τεράστιο.

Για την επόμενη μέρα της LAMDA: Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα έχω τις εκτελεστικές αρμοδιότητες, και μάλιστα αυτό το τελευταίο δίμηνο δεν είναι δίμηνο ξεκουρδίσματος γιατί υπάρχουν κάποιες σημαντικές εκκρεμότητες με την Πολιτεία, τους δημάρχους. Η νέα CEO, Εύη Κωστάκη θεωρώ ότι θα συνεισφέρει πολλά στη LAMDA και επειδή το Ελληνικό είναι ένα εθνικό έργο θα πρέπει όλα να πάνε καλά. Ανεξάρτητα από τη LAMDA ως σύμβουλος στην CLH μπορεί να φέρνω και κάποιες νέες επενδυτικές πρωτοβουλίες που θα μπορούσε να συμμετάσχει ο όμιλος. Αδειοδοτικά και νομικά η εταιρεία είναι πολύ δυνατή και πιστεύω πραγματικά ότι θα έχουμε μία πολύ ομαλή, διάδοχη κατάσταση. Θα έχουμε μία διαδοχική και σταδιακή μετάβαση. Σε σχέση με τις εκλογές, το έργο δεν έχει τα αδειοδοτικά προβλήματα που υπήρχαν στην αρχή. Μεταξύ του 2016- 2019 ήταν μία περίοδος πολύ δύσκολη. Από εδώ και πέρα έχουμε συγκεκριμένες άδειες πολύ συγκεκριμένων κτιρίων, επομένως οι δυσκολίες δεν είναι οι ίδιες. Ερωτηθείς για το τί θα έλεγε στη νέα CEO ο κ. Αθανασίου ανέφερε ότι «Θα της έλεγα αυτό που είπα και στον εαυτό μου όταν ανέλαβα, που είχα μάθει να ακούω τους πάντες. Από την άλλη η ίδια έχει τεράστια εμπειρία και έχει και μία πολύ καλή ομάδα μέσα στη LAMDA».

Σαν επίλογος: Οφείλω πάρα πολλά στους ανθρώπους της LAMDA. Oταν το 2009 ανέλαβα τα εμπορικά κέντρα δεν γνώριζα τίποτα από τα malls και η αρχή δεν ήταν εύκολη γιατί ήμασταν με τρία εμπορικά κέντρα και ξεκίνησε η κρίση. Ενδεικτικά, το Golden Hall ήταν κρανίου τόπος όμως καταφέραμε από το μηδέν να χτίσουμε μία ομάδα που να μπορέσει να έχει επιτυχία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους. Κλείνοντας, αισθάνομαι από καρδιάς ότι μέσα σε αυτή την πορεία είχα την τύχη να γνωρίσω πολλούς σημαίνοντες ανθρώπους από διάφορους κλάδους, μου άνοιξαν τα σπίτια τους, έφτιαξα σχέσεις μαζί τους και είμαι ευγνώμων. Όμως αν με ρωτήσετε ποιο είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα αυτής της πορείας είναι να βλέπω ανθρώπους στο δρόμο και να μου λένε ότι φτιάξαμε έναν χώρο που ανήκει στην κοινωνία.

Ακόμη και ο Πύργος για τον οποίο υπάρχει κριτική (ενδεχομένως και ως προς το αισθητικό αποτέλεσμα) εντούτοις είναι σημαντικό ότι φέρνουμε στην Ελλάδα κάτι νέο για τη σύγχρονη εικόνα της χώρας. Από την άλλη πλευρά, αισθάνομαι και κάποια θλίψη για το κομμάτι που θα αρχίσει να γίνεται σιγά σιγά παρελθόν.

Μία απόφαση που ήταν σωστή και μία ήταν λάθος: Mία σωστή απόφαση που έχω πάρει στην πορεία μου θεωρώ ότι ήταν μακράν η επιμονή μου και η πρότασή μου να πάρουμε το Ελληνικό. Μία λάθος απόφαση είναι ότι ίσως θα έπρεπε να έχουμε κάνει νωρίτερα την κατασκευαστική μονάδα εντός της LAMDA.

Στο ερώτημα αν τα πιο δύσκολα του Ελληνικού είναι πίσω: Υπάρχουν προκλήσεις και βασικό είναι και το ζήτημα της λειτουργίας. Όμως οι πρώτες δυσκολίες είχαν να κάνουν με το πρώτο στάδιο με όλες τις αδειοδοτήσεις, το σχεδιασμό, την έναρξη των κατασκευών.

Για τα συναισθήματα: Ενώ έχω προετοιμάσει πολύ καιρό τον εαυτό μου, όσο πλησιάζει ο καιρός συγκινούμαι πολύ και σήμερα ακόμη που μίλησα στο μανατζμεντ και τους εργαζομενους της LAMDA. Θα πάω πίσω στην ηλικία των 22 και κάτι, όταν πήγα για ΜΒΑ στην Αμερική, ήταν τότε η αρχή κάποιων ονείρων, ένιωθα όμως αβεβαιότητα. Ετσι νιώθω και τώρα γιατί το Ελληνικό είναι παιδί μου.