Το απόλυτο θέατρο του παραλόγου και της θεσμικής σχιζοφρένειας παίζεται για άλλη μια φορά στις πλάτες της ελληνικής κοινωνίας, με πρωταγωνίστρια μια Δικαιοσύνη που το πρωί υπογράφει αποφυλακίσεις και το βράδυ τρέχει έντρομη να τις μαζέψει.
Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο άνθρωπος που καταδικάστηκε αμετάκλητα σε 17 φορές ισόβια ως ο εγκέφαλος και καθοδηγητής της αιματοβαμμένης «17 Νοέμβρη», πέρασε την πύλη της φυλακής ελεύθερος.
Πριν προλάβει όμως να κλείσει 24 ώρες εκτός κελιού, το σύστημα έπαθε εγκεφαλικό από τη δημόσια κατακραυγή και έβαλε μπροστά τα μεγάλα μέσα για να σώσει τα προσχήματα.
Ο νόμος-λάστιχο και το 24ωρο της ελευθερίας
Ο 82χρονος σήμερα Γιωτόπουλος, ο οποίος είχε συλληφθεί το καλοκαίρι του 2002 στους Λειψούς, κατάφερε με την πέμπτη κατά σειρά αίτησή του να πείσει το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά να τον αφήσει ελεύθερο με όρους. Πώς έγινε αυτό; Μα φυσικά χάρη στις περίφημες, «φωτογραφικές» νομοθετικές ρυθμίσεις των τελευταίων ετών, που επιτρέπουν ακόμα και σε πολυϊσοβίτες να ζητήσουν την ελευθερία τους μόλις συμπληρώσουν 25 χρόνια πραγματικής έκτισης.
Το δικαστικό συμβούλιο έκανε δεκτή την αίτηση, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του την αντίθετη εισαγγελική πρόταση. Η είδηση ότι ο αρχηγός της πιο διαβόητης τρομοκρατικής οργάνωσης της χώρας κυκλοφορεί ελεύθερος προκάλεσε άμεσο πολιτικό σεισμό.
Και εδώ ξεκινάει η μεγάλη ιλαροτραγωδία. Κατόπιν κατεπείγουσας παραγγελίας του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, ο αντεισαγγελέας Σοφοκλής Λογοθέτης αναλαμβάνει τώρα να ξεσκονίσει το νομικό σκεπτικό του βουλεύματος μήπως και βρει πάτημα για αναίρεση.
Η Δικαιοσύνη που αυτοακυρώνεται για τις εντυπώσεις
Το ερώτημα που εξοργίζει κάθε σκεπτόμενο Έλληνα πολίτη είναι απλό: Τι ακριβώς ψάχνουν τώρα να βρουν στον Άρειο Πάγο;
Οι νόμοι που ψηφίζονται στη Βουλή από το πολιτικό προσωπικό δημιουργούν σκόπιμα παράθυρα και νομικά τερτίπια. Όταν λοιπόν οι δικηγόροι των καταδικασμένων πατούν πάνω σε αυτούς τους ίδιους τους νόμους του κράτους για να βγάλουν τους πελάτες τους, η ηγεσία της Δικαιοσύνης θυμάται ξαφνικά να κάνει παρεμβάσεις κατόπιν εορτής.
Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος εξέτιε ποινή 17 φορές ισόβια και κάθειρξη 25 ετών για ηθική αυτουργία σε δολοφονίες. Στην Ελλάδα του 2026, τα 17 ισόβια μεταφράζονται σε 24 χρόνια πραγματικής φυλακής.
Η παρέμβαση του Αρείου Πάγου δεν γίνεται από ξαφνική νομική ευθιξία, αλλά για να διαχειριστούν το επικοινωνιακό χάος. Το σύστημα τρέμει το γεγονός ότι η αποφυλάκιση του αρχηγού της 17Ν ξεμπροστιάζει πλήρως την υποκρισία περί «αυστηροποίησης των ποινών».
Αν το βούλευμα αναιρεθεί, ο Γιωτόπουλος θα επιστρέψει στη φυλακή, όχι επειδή άλλαξε ο νόμος, αλλά επειδή η πολιτική πίεση επέβαλε μια βολική νομική ακροβασία. Αν δεν αναιρεθεί, η κυβέρνηση και οι δικαστικοί θα συνεχίσουν να πετάνε το μπαλάκι των ευθυνών ο ένας στον άλλον.
Το δούλεμα πάει σύννεφο, οι θεσμοί αυτοακυρώνονται για τα μάτια του κόσμου, και η έννοια της δικαιοσύνης έχει γίνει το πιο σύντομο ανέκδοτο της μεταπολίτευσης.
