Τους ασκούς του Αιόλου στις Ένοπλες Δυνάμεις και την πολιτική σκηνή ανοίγει η παρέμβαση του πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας και Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Ευάγγελου Αποστολάκη, σχετικά με την υπόθεση του Σμηνάρχου που κατηγορείται για κατασκοπεία. Με μια δήλωση που ξεπερνά τα όρια της τυπικής αντιπολιτευτικής κριτικής και αγγίζει την ουσία της λειτουργίας του στρατεύματος, ο κ. Αποστολάκης περιγράφει μια εικόνα «θεσμικής παρακμής» και σοβαρών κενών στην εθνική ασφάλεια.
Βασιζόμενος στην πολυετή εμπειρία του στην κορυφή της στρατιωτικής ηγεσίας, ο κ. Αποστολάκης αναλύει τους λόγους που οδήγησαν σε αυτό το πρωτοφανές περιστατικό, θέτοντας αμείλικτα ερωτήματα προς την κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Το Ζήτημα της Επιλογής Προσώπων
Το κρισιμότερο σημείο της κριτικής του αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο κατηγορούμενος αξιωματικός βρέθηκε σε μια τόσο νευραλγική θέση. Ο Σμήναρχος υπηρετούσε ως Διευθυντής σε τομέα πληροφοριών του ΓΕΕΘΑ, μια θέση που απαιτεί, θεωρητικά, τα υψηλότερα δυνατά εχέγγυα ασφαλείας και ακεραιότητας.
«Πώς βρέθηκε αυτός ο άνθρωπος εκεί;», αναρωτιέται ο κ. Αποστολάκης. Η τοποθέτησή του υπονοεί σαφώς ότι τα κριτήρια επιλογής δεν ήταν αξιοκρατικά. Ο πρώην Υπουργός καταγγέλλει ότι τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει μια λογική «κομματικών τοποθετήσεων» και προώθησης «ημετέρων», παρακάμπτοντας τις διαδικασίες ελέγχου και τις πραγματικές ικανότητες των αξιωματικών. Όταν η κομματική ταυτότητα ή οι γνωριμίες υπερτερούν της αξίας και του ήθους, τότε, όπως τονίζει, δημιουργούνται «κερκόπορτες» για την ασφάλεια της χώρας.
Η Αποτυχία της Αντικατασκοπείας και η Ειρωνεία των Υποκλοπών
Ιδιαίτερα καυστικός εμφανίζεται ο Ευάγγελος Αποστολάκης σχετικά με τον ρόλο των υπηρεσιών πληροφοριών. Σε μια περίοδο που η χώρα συγκλονίστηκε από το σκάνδαλο των υποκλοπών, όπου η ΕΥΠ φέρεται να παρακολουθούσε την ηγεσία του στρατεύματος για λόγους «εθνικής ασφαλείας», η αποκάλυψη ενός πραγματικού κατασκόπου εκθέτει ανεπανόρθωτα το σύστημα.
Ο κ. Αποστολάκης επισημαίνει την τραγική ειρωνεία: «Έψαχναν εσωτερικούς εχθρούς και τους διέφυγε ο πραγματικός κίνδυνος». Το γεγονός ότι ο Σμήναρχος δρούσε ανενόχλητος, επικοινωνώντας με ξένους παράγοντες και διαρρέοντας απόρρητα έγγραφα, αποδεικνύει, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι οι μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου και ασφαλείας είτε έχουν αδρανοποιηθεί, είτε ασχολούνται με αλλότρια καθήκοντα πολιτικού χαρακτήρα αντί να θωρακίζουν το στράτευμα.
Ο Κίνδυνος για το Κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων
Πέραν των επιχειρησιακών συνεπειών, ο Ευάγγελος Αποστολάκης εστιάζει στο ηθικό πλήγμα. Οι Ένοπλες Δυνάμεις στηρίζονται στην εμπιστοσύνη και το κύρος. Τέτοια περιστατικά, όπως αναφέρει, τραυματίζουν την εικόνα του σώματος τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Διεθνής Εικόνα: Η Ελλάδα εμφανίζεται ως μια χώρα όπου η ασφάλεια πληροφοριών είναι ευάλωτη. Αυτό δημιουργεί προβληματισμό στους συμμάχους του ΝΑΤΟ σχετικά με την κοινή χρήση διαβαθμισμένων πληροφοριών.
Ηθικό Στρατεύματος: Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών που υπηρετούν με ευσυνειδησία νιώθουν προδομένοι όταν βλέπουν ότι άτομα χωρίς ηθικούς φραγμούς ανέρχονται στην ιεραρχία και εκμεταλλεύονται τη θέση τους.
Αίτημα για Διαφάνεια και Λογοδοσία
Ο τομεάρχης Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκείται στη διαπίστωση του προβλήματος, αλλά ζητά άμεσες απαντήσεις και ενέργειες. Καλεί την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας να δώσει εξηγήσεις για το πώς ξέφυγε από τα ραντάρ της υπηρεσίας η δράση του Σμηνάρχου και ποιοι υπέγραψαν για την τοποθέτησή του στη συγκεκριμένη θέση.
Ζητά, επίσης, να υπάρξει πλήρης διερεύνηση για το εύρος της διαρροής. Ποια έγγραφα έφυγαν; Ποιες επιχειρησιακές δυνατότητες έχουν εκτεθεί; Υπάρχουν άλλοι εμπλεκόμενοι; Ο κ. Αποστολάκης τονίζει ότι η υπόθεση δεν πρέπει να κλείσει με την τιμωρία του φυσικού αυτουργού, αλλά πρέπει να οδηγήσει σε ριζική αναθεώρηση των διαδικασιών ασφαλείας και των κρίσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Η Ανάγκη για Αξιοκρατία
Η παρέμβαση Αποστολάκη καταλήγει στο διαχρονικό ζήτημα της αξιοκρατίας. Όσο οι Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζονται ως πεδίο κομματικής τακτοποίησης και όχι ως ο θεματοφύλακας της εθνικής κυριαρχίας που απαιτεί τους άριστους, τέτοια φαινόμενα θα ελλοχεύουν. Η υπόθεση του Σμηνάρχου, κατά τον Ναύαρχο ε.α., πρέπει να αποτελέσει «καμπανάκι αφύπνισης» για την επιστροφή στη θεσμική κανονικότητα και την αυστηρή τήρηση των κανόνων ασφαλείας, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες.
