Με αναφορές στην ιστορική συνέχεια του Έθνους, την αξία του στρατιωτικού όρκου και τον ρόλο του ανθρώπινου δυναμικού στη νέα εποχή των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ υπογράμμισε τη σημασία της διαρκούς ετοιμότητας, της αριστείας και της προσήλωσης στο καθήκον, στην ημερήσια διαταγή του για την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων.
«Η 21η Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά τα Εισόδια της Θεοτόκου και η χώρα γιορτάζει τις Ένοπλες Δυνάμεις, αποτελεί, μια ημέρα ιστορικής μνήμης, τιμής και αναγνώρισης της προσφοράς των γυναικών και των ανδρών που υπηρετούν την εθνική άμυνα», όπως ανέφερε ο Στρατηγός Δημήτριος Χούπης.
Ημέρα πίστης, ιστορικής μνήμης και τιμής
Παράλληλα, επισημαίνει ότι «η 21η Νοεμβρίου δεν αποτελεί απλώς μια επετειακή αναφορά, αλλά μια ημέρα κατά την οποία συμπυκνώνονται η πίστη, η ιστορία και το χρέος προς την Πατρίδα».
Με αφορμή τον εορτασμό των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους, αποτίει φόρο τιμής στους πεσόντες των εθνικών αγώνων, αλλά και σε όσους έχασαν τη ζωή τους εν καιρώ ειρήνης κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.
Παράλληλα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο, όπως αναφέρει, υπηρετεί καθημερινά με ακλόνητο φρόνημα και αφοσίωση την προάσπιση της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.
Ο στρατιωτικός όρκος, δέσμευση ζωής
Κεντρική θέση στην ημερήσια διαταγή κατέχει ο στρατιωτικός όρκος, τον οποίο ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ χαρακτηρίζει μία από τις ιερότερες πράξεις του στρατιωτικού λειτουργήματος.
Όπως τονίζει, η ορκωμοσία ενώπιον της Πολεμικής Σημαίας δεν αποτελεί μια τυπική θεσμική διαδικασία, αλλά την έμπρακτη ανάληψη μιας δέσμευσης που υπερβαίνει την ατομική υπόσταση και εντάσσει κάθε νέο και νέα στην αδιάσπαστη αλυσίδα των υπερασπιστών του Έθνους.
Ο στρατιωτικός όρκος, «συμπυκνώνει την πίστη στην Πατρίδα, την προσήλωση στο Σύνταγμα και τους νόμους, την αφοσίωση στην αποστολή και την ετοιμότητα για την υπέρτατη θυσία».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην έννοια του πολίτη-οπλίτη, υπογραμμίζοντας ότι η προσωπική ελευθερία συνδέεται άρρηκτα με τη συλλογική ευθύνη. Σε αυτό το πλαίσιο, σημείωσε ότι η στρατιωτική θητεία δεν αποτελεί απλώς μια χρονική παρένθεση στη ζωή των νέων, αλλά ένα πεδίο καλλιέργειας ήθους, ανδρείας, πειθαρχίας και αρετών που συνοδεύουν τον άνθρωπο και μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του υπηρεσίας.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ο όρκος αποκτά διαχρονική διάσταση, καθώς οι ίδιες λέξεις που ακούγονται σήμερα στις Στρατιωτικές Σχολές και στις Μονάδες αντηχούν από γενιά σε γενιά, υπενθυμίζοντας ότι η αφοσίωση στο καθήκον δεν είναι μια αφηρημένη διακήρυξη, αλλά μια συνειδητή επιλογή προσφοράς.
Η ιστορική παρακαταθήκη και η «Ατζέντα 2030»
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ υπογράμμισε ότι οι Πολεμικές Σημαίες, τα πεδία των μαχών και τα ονόματα των πεσόντων αποτελούν αδιάψευστες μαρτυρίες πως η ελευθερία της Πατρίδας δεν υπήρξε ποτέ αυτονόητη κατάκτηση, αλλά αποτέλεσμα αγώνων και θυσιών.
«Η τιμή προς τις προηγούμενες γενιές δεν μπορεί να περιορίζεται στην αναφορά στα κατορθώματά τους. Αντίθετα, απαιτεί διαρκή εξέλιξη, επιδίωξη της αριστείας και προετοιμασία απέναντι στις νέες προκλήσεις».
Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσει τη μεταρρυθμιστική στόχευση της «Ατζέντας 2030», την οποία περιγράφει ως ένα συνολικό όραμα στρατηγικού μετασχηματισμού των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι βασικοί άξονες, όπως αναφέρει, είναι η διακλαδικότητα, η τεχνολογική υπεροχή και η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, με πρωταρχικό μέλημα την αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού.
Ειδικότερα, δίνει έμφαση στην επένδυση στην εκπαίδευση, στη βελτίωση των συνθηκών υπηρεσίας, καθώς και στη δημιουργία προοπτικών σταδιοδρομίας και επαγγελματικής αριστείας για τα στελέχη.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι, παρά τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογική πρόοδος, ο άνθρωπος παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας για την αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
«Το ήθος δεν αυτοματοποιείται, η ευθυκρισία δεν προγραμματίζεται, η ευθύνη δεν εκχωρείται», σημειώνει χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας τη σημασία της ανθρώπινης κρίσης, της ανδρείας, της πρωτοβουλίας και της αφοσίωσης στην αποστολή.
Μήνυμα σε στελέχη, στρατευμένους και οικογένειες
Ιδιαίτερο μέρος της διαταγής αφιερώνεται στις γυναίκες και τους άνδρες που υπηρετούν σήμερα στις Ένοπλες Δυνάμεις, από τα ακριτικά φυλάκια και τα πολεμικά πλοία έως τα αεροσκάφη που περιφρουρούν τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Ο Αρχηγός απευθύνει μήνυμα στις μαθήτριες και τους μαθητές των Παραγωγικών Σχολών, τους οποίους χαρακτηρίζει αυριανούς ηγήτορες, στους στρατευμένους νέους, στους Εθνοφύλακες και τους Εφέδρους, αλλά και στο πολιτικό προσωπικό που υποστηρίζει το έργο των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ξεχωριστή αναφορά κάνει στους αποστράτους, τους οποίους περιγράφει ως αδιάσπαστους κρίκους της ιστορικής συνέχειας και πρότυπα αρχών και αξιών.
Την ίδια στιγμή, αναγνωρίζει τον ρόλο των οικογενειών των στρατιωτικών, χαρακτηρίζοντάς τες ως το αφανές αλλά αρραγές θεμέλιο της προσφοράς τους, καθώς συμμερίζονται τις απαιτήσεις και τις δυσκολίες του στρατιωτικού βίου.
Απευθυνόμενος στο προσωπικό, υπογραμμίζει ότι η στολή αποτελεί διαρκή υπόμνηση μιας υπόσχεσης τιμής και μιας επιλογής ζωής που απαιτεί λεβεντιά, αρχοντιά, φιλότιμο και διαρκή προσήλωση στο καθήκον.
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι ο εφησυχασμός δεν πρέπει να επιτρέψει την εξασθένηση της συνείδησης της αποστολής, επισημαίνοντας ότι η αριστεία δεν αποτελεί μια εξασφαλισμένη διάκριση, αλλά ένα διαρκές καθήκον.
Όπως σημειώνει, το μεγαλείο του στρατιωτικού λειτουργήματος δεν αποτυπώνεται μόνο στις ιστορικές νίκες, αλλά και στις καθημερινές, συχνά αθέατες πράξεις συνέπειας, χάρη στις οποίες ο ελληνικός λαός απολαμβάνει το αγαθό της ελευθερίας.
«Το μέτρο του χρέους μας είναι ο Όρκος μας»
Ολοκληρώνοντας την ημερήσια διαταγή, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ επανέρχεται συμβολικά στη στιγμή της ορκωμοσίας, συνδέοντας την προσωπική υπόσχεση κάθε στρατιωτικού με την ιστορική συνέχεια του Έθνους.
Παραθέτει στίχους του Κωστή Παλαμά, υπενθυμίζοντας ότι κάθε γενιά έχει χρέος όχι μόνο απέναντι στους ανθρώπους που προηγήθηκαν, αλλά και απέναντι σε εκείνους που θα ακολουθήσουν.
Το μήνυμά του κορυφώνεται με τη διαβεβαίωση ότι, όταν η Ιστορία καλέσει τις Ένοπλες Δυνάμεις να αποδείξουν την προσήλωσή τους στα ιδανικά του Έθνους, το μέτρο της ευθύνης τους θα είναι ο όρκος που έδωσαν ενώπιον της Ελληνικής Σημαίας.
«Και είμαι πεπεισμένος ότι θα τον εκπληρώσουμε στο ακέραιο», αναφέρει, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις θα ανταποκριθούν πλήρως στην αποστολή τους, μεταφέροντας την εθνική παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.
Η διαταγή κλείνει με αναφορά στον ήρωα Παύλο Μελά και με ευχές προς το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και τις οικογένειές του, υπό τη σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου.
«Χρόνια πολλά σε όλους! Η Υπεραγία Θεοτόκος να σκέπει εσάς και τις οικογένειές σας! Ζήτω το Έθνος! Ζήτωσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις!»